ილიაუნი & Gipa

მას შემდეგ, რაც თ.ს.უ-ს შევეშვი რიგი მიზეზების გამო, ყველა უმაღლესი სასწავლებელი ჩემში ზიზღს იწვევდა. ზიზღს კი არა – უფრო დაცინვას, 100-დან 90 შემთხვევაში დაშტამპული აზროვნების მოთხოვნა, 100-დან მხოლოდ 1 ნორმალური, აზრიანი ლექტორი,  100-დან 100 შემთხვევაში – 0% პრაქტიკული გამოცდილება და +ამას, ჩემი მეგობრების აბსოლუტური უმრავლესობა არის drop out (ან გარიცხული, ან საკუთარი ნებით წამოსული უნივერსიტეტიდან). ყველა მათგანს აქვს სამსახური და ისეთი ხელფასი, რომელიც უდრის ასე… 4-5 ლექტორისას ერთად აღებულს იმ უნივერსიტეტში, საიდანაც გამორიცხეს.

მხოლოდ ახლახანს გამიჩნდა სურვილი მესწავლა რომელიმე უმაღლეს სასწავლებელში. პირველი ”რომელიმე” ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი გახდა.

რატომ – ზუსტად არ ვიცი. პრინციპში, ვიცი! ჩემი გულის მოგება საკმაოდ ადვილია:

  • პროგრესული სტაფი;
  • რამდენიმე ლექტორი, რომელიც აქტიურად ხმარობს ფეისბუქს და სხვა ღვთიურ გამოგონებებს;
  • განახლებადი ვებგვერდი;
  • გვერდი ფეისბუქზე

და უნივერსიტეტს ჩემი გული მოგებული აქვს.

თუ არ დამეზარა, წელს შეიძლება ჩავაბარო კიდეც ეროვნულები. სანამ ჩავაბარებდე და სტუდენტი გავხდებოდე – ჯერ ”ვლექტორობ”.

მოკლედ, ვინც არ იცის, OSGF-მ გადაწყვიტა ახალ მედიას ყურადღება მიაქციოს და განვითარებაში თავისი წვლილი შეიტანოს. პირველი პროექტი სამ ეტაპად ხორციელდება:

  1. ქართული ბლოგ-კატალოგის შექმნა (ამ დღეებში იმედი გვაქვს, რომ გაეშვება უკვე);
  2. ლექციები რამდენიმე უნივერსიტეტში და
  3. New Media Forum – ბარკემპის სტილში გაკეთებული ორდღიანი კონფერენცია მთაწმინდის პარკში (დასწრებს მსურველები შეგიძლიათ დარეგისტრირდეთ აქ).

ილიაუნიში შესვლისთანავე რატომღაც დამენგრა ჩემ მიერ ონლაინ აშენებული წარმოდგენა მასზე – გარეგნულად დიდად არაფრით განსხვავდება თ.ს.უ-სგან. იმედია შიგნიდან მაინც სხვაობა არის.

[პრეზენტაციას სვითი ატარებდა და ცოტა დუნედ ჩაიარა, ჯიპასგან განსხვავებით. => ამ ფრაზაზე სვითიმ გაჭედა, ამიტომ ახლიდან ვწერ:] პრეზენტაციას სვითი ატარებდა, მაგრამ რატომღაც, გაურკვეველი მიზეზების გამო – ცოტა დუნედ ჩაიარა, ჯიპასგან განსხვავებით.

ჯიპაში მე ჩავატარე – საათნახევარი შეუსვენებლივ ვლაპარაკობდით და ვკამათობდით. მაგრად მომეწონა, სტუდენტები აშკარად უფრო გააზრებულები იყვნენ და ბლოგიც იცოდნენ, რას ნიშნავს.  ფეისბუქზეც იყო დარეგისტრირებული მათი უმეტესობა, კითხვებიც დასვეს, შემეკამათნენ კიდეც და, რა თქმა უნდა, რა თქმა უნდა, გამოჩნდა ადამიანი, ვინც იტყოდა: ”კი მაგრამ, უფასოდ, ენთუზიაზმზე რატომ უნდა ვწერო ბლოგზე, როცა ”ასავალ-დასავალში” 800 ლარამდეა ხელფასი?”

ჯერჯერობით ამ კითხვის გარეშე არ ჩაუვლია არც ერთ ტრენინგს, ლექციას თუ სემინარს ბლოგინგის შესახებ, რომელიც ჩამიტარებია ჟურნალისტებთან.

დღის ცუდი მოვლენა:

იცით, რას ნიშნავს ”წარბის გაზრდა”? ეს არის საშინელი პროცესი, როდესაც ვიზაჟისტი სალონში გიბრძანებთ, რომ წარბებს ხელი არ ახლოთ რამდენიმე კვირის მანძილზე, რათა გახშირდეს და მან შეძლოს სწორი ფორმის მიცემა (წარბი მუდამ იყო ჩემი ერთ-ერთი ტკივილი).

ვიზარდე ეს წარბები, ვიზარდე და… დღეს უნდა გამეკეთებინა, რაც ვერაფრით მოვასწარი. იმიტომ, რომ დილით ექიმთან ვიყავი გეგმიურ შემოწმებაზე (ჰოი საოცრებავ, ჯერ 3 თვე ძლივს გავიდა ჩემი ორსულობიდან და ჩემი ორგანიზმი თურმე უკვე სრულ მზადყოფნაშია მორიგი ბავშვისთვის! ორგანიზმო, კარგი რა, კააარგი რა!.).

ბოდიშს ვუხდი ჯიპასა და ილიაუნის სტუდენტებს ჩემი არაპრეზენტაბელური წარბებით მიყენებული მორალური და ესთეტური ზიანის გამო.

დღის კარგი მოვლენა:

ლექციის დამთავრების შემდეგ გარეთ ვიდექით და ერთმა გოგონამ მითხრა, რომ ”არც ისე მსუქანი ვარ”.

უცებ დავიბენი, ვერ მივხვდი რა ხდებოდა და საიდან იცოდა ამ გოგომ ჩემი სიმსუქნე-სიგამხდრის ამბავი. როცა მივხვდი, გამებადრა სახე და მთელი დღე მერე გაბადრულმა (წარბებიანმა, მაგრამ მაინც გაბადრულმა!) ვიარე.

P.S.: დიდი მადლობა ზურიუსს თბილი დახვედრისთვის ჯიპაში!

Advertisements
This entry was posted in Just, რა and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

51 Responses to ილიაუნი & Gipa

  1. Sweet Baby Girl ამბობს:

    პრეზენტაციას სვითი ატარებდა და ცოტა დუნედ ჩაიარა, ჯიპასგან განსხვავებით.

    კი არა

    პრეზენტაციას სვითი ატარებდა, მაგრამ ცოტა დუნედ ჩაიარა, ჯიპასგან განსხვავებით.

    :yes:

  2. mr.picasso ამბობს:

    ვაი დავიბენი ეს ხვალ არ იყო დაგეგმილი 6 ში 5 საათზე? რამე შეიცვალა თუ მე კალენდარი ამერია? მეც მინდა თუ მინდოდა დასწრება ვერ ვხვდები ვაი არადა დავრეკე ვიკითხე და 6 ში 5 საათზეო
    მაგ კორპუსებს რა უჭირს მე გამოყენებითი ხელოვნების ლექცია ჩამიტარდა თვალთ დამიბნელდა კორპუსში რომ შევედი. ძირითადი ლექციები სადაც ტარდება ის კორპუსი კარგ მდგომარეობაშია მანდ სადაც ტრენინგი ჩაატარეთ ინგლისური ენის ცენტრია .
    მაგრამ პროგრესულად მოაზროვნე ლექტორები არიან და საინტერესო საგნებია. დღეს მაგალითან დემონოლოგიის ლექცია მქონდა:) ანუ პრიმიტიულ რელიგიებს სიმბოლოების განმარტებებს და ასეშემდეგ ვისწავლი როგორც ამიხსნეს.

    • Dodka ამბობს:

      ხვალაც იქნება 5-ზე და ილიაუნიში მე ჩავატარებ. : ))

  3. თათია ამბობს:

    iliauni rules.

  4. Dia ამბობს:

    ერთის თქმა მინდა მხოლოდ :D Facebook-ს “თსუს” ლექტორებიც ბლომად და ინტენსიურად იყენებენ :D ჩემს ფაკულტეტზე მაინც :D მაგისტრატურის შედეგების ლოდინში იძულებულნიც გახდნენ ვებ გვერდი სწრაფ-სწრაფად განეახლებინათ!
    რაღაც მეეჭვება ილიაუნის “პროგრესული სტაფი” ჰყავდეს :D:D:D:D და თსუს ინფრასტრუქტურა ილიაუნისთან შედარებით სამოთხეცაა ;)

    რა ვქნა, მიყვარს ჩემი უნი :D

    ჰოო, კიდევ, დავლებებს და მასალებს ელ.ფოსტითაც ხშირ-ხშირად გვიგზავნიან!
    უიიი, აღმოჩენა…
    თურმე ელ ფოსტის ხმარებაც სცოდნიათ!
    ა, ე.ი. ბრაუზერის გახსნაც ეცოდინებათ, კომპის ჩართვაზე რომ არაფერი ვთქვათ!!!

    უი, რამდენი გამომივიდა…

  5. Sadie ამბობს:

    გაუშიც მოდით რააა = )

  6. ოე ოე 2.0 ამბობს:

    აუ რა მაგადია ე

    დოდ, წარმატებები. ჩაუტარე მაგათ ჰოდა ბევრიც არ აკამათო – აჩვენე ვინაა აქ ბოსი (ან ბოსშა)

    P.S. კომიქსები აღარ იქნება? :(

  7. teonala ამბობს:

    iliauni- ამ სლენგურ სახელწოდებაზე ვიკაიფე. ეგ უნიც მაქვს დამთავრებული წლების წინ და არაფრით განსხვავდებოდა სხვებისგან, არ ვიცი ახლა ასეთი რა შეცვალეს , მაგრამ თუ რამე გაუმჯობესდა, მე მხოლოდ გამიხარდება.
    დოდ, წარმატებები :2კისს:

  8. Dato ამბობს:

    12 და 13 ოქტომბერს რომელ სათებზეა ლექციები? თორემ საიტზე ეს ინფო ვერ ვნახე.

    კერძოდ, შენი ლექციები და მარიამ ტალახაძის ეს ლექცია:
    Wordpress – საუკეთესო ბლოგ პლატფორმა
    ვორდპრესის ძრავი მსოფლიოში ყველაზე ხშირად გამოყენებადი და მოწონებადია პროფესიონალ ბლოგერებს შორის. გაიგე ტენიკური დეტალები და ვორდპრესის შესაძლებლობები.

    • Dodka ამბობს:

      2 დღის განმავლობაშია სემინარი დილიდან საღამომდე (ავტობუსები მოემსახურებიან მონაწილეებს და ლანჩიც იქნება შუაში).

      პრეზენტაციების ზუსტ დროს რაც შეეხება, არ ვიცი ზუსტად, იმიტომ, რომ განრიგი ჯერ არაა დასრულებული, ალბათ შაბათს გამოქვეყნდება საიტზე და შეგეძლება აირჩიო შენთვის საინტერესოები და იმათ დაესწრო.

  9. Sophie Golden ამბობს:

    მგონი, ეს საქართველოში შემოვიდა “მოდა”, რომ ყველა გარიცხული და უდიპლომო უნდა იყოს :ლოლ:
    კაპიტალისტები აბოლებენ ხალხს, სწავლა რად გინდათ, მაინც ხო იმუშავებთ… ჩვენთვისო :| ბლაჰ! არადა, ევროპაში განათლებაზე ძვირად არაფერი ფასობს და ხალხიც – განათლებულ ადამიანზე მეტად არავის აფასებს. პირადი გამოცდილებიდან გეუბნებით, სანამ არ იტყვი, რომ უნივერსიტეტი გაქვს დამთავრებული, ზოგს ჰგონია, რომ საწყალი ჯორჯიელი ხარ & წერა-კითხვაც არ იცი…

  10. zurriuss ამბობს:

    ჯიპას შეხვედრასთან დაკავშირებით პოსტის დაწერას ვაპირებდი, მაგრამ კარგი განათების უქონლობის გამო, უხარისხო სურათები გამომივიდა. მე კი უსურათო პოსტი ჯერ არ დამიწერია :)
    ჰოდა ბევრმა იმდენი სისულელე წამოაყრანტალა, დამეთანხმები და, თსუ გამახსენდა. იცი, რატო? იმიტომ, რომ იქაც ჩემს აუდიტორიაში იყო :) :) :)
    ზოგმა კი გადაუჩურჩულა ერთმანეთს შენი წარბების შესახებ :ყოვლისმცოდნე: მაგრამ მე ვერაფერიც ვერ შევამჩნიე ;)

    პ.ს. რომ მცოდნოდა, რომ თქვენ მოდიოდით, რა ვიცი, ეგებ Rafaello ან რამე მეყიდა :მეშჩანი: :D :D :D
    დიდი მადლობა, დოდკა და სვითი ;)

  11. mr.picasso ამბობს:

    დოდ ძაან კარგად ჩაატარე გუშინ პრეზენტაცია აუდიტორია კარგად აიყოლიე. ძალიან აქტიური და ღიმილიანი პრეზენტატორი იყავი :*

  12. Cyborg Mcloud ამბობს:

    ეხლა წავიდა რა ქვია იმას ბლინ… CSB-ში ვოტ, მოვა უკვე 1 საათში ალბათ, ანათლებს მოკლედ ქვეყანას :დ

    Sophie Golden
    უჰუ, ი პატომ რაბოტაწ, რაბოტაწ ი რაბოტაწ “პროფესიით რომელიც იცი” დო უსრაჩკი, უსრაჩკი ვ მამენტ რასსლაბლენია სფინკტერა – სიკვდილისას.

    ნა ხუი ტრაწიწ ამდენი დრო და ენერგია???

    სუ მაქვს ეს პრობლემა: სწავლობ, სწავლობ, სწავლობ, უამრავი დრო, ენერგია, ნერვები, დრო, ნერვები, მონდომება, სწავლა, სწავლა, სწავლა, ასე 22-25 წელი, მერე ეძებ სამუშაოს, მუშაობ, ეძებ, მუშაობ, “იწევ ზევით”, უფრო ნერვიულ და უფრო საპასუხისმგებლო ადგილზე მუშაობ, უფრო იღრლები, უფრო მეტი ენერგია, უფრო მუშაობ, უფრო იღლები, უფრო მუშაობ…

    პარალელურად ძალიან გინდა რო ცხოვრობდე, ძალიან ცდილობ იცხოვრო, გქონდეს პირადი ცხოვრება, გიყვარდეს, უყვარდეთ, გაერთო, ცდილობ როგორც შეგიძლია სამუშაოს და “სწავლას” გამოგლიჯო დრო და იცხოვრო…

    ი ტაკ გადის 50-60 წელი და მერე იწყებ ყველაზე საზიზღარ ფაზას: კვდები, ემზადები სიკვდილისთვის, ნელ-ნელა იშლები, სუსტდები, ეგუები, ემზადები სივდილისთვის, ჩაჩანაკდები, ემზადები სიკვდილისთვის, პარალელურად გავიწყდება ყელაფერი რაც ისწავლე, უაზრო ხდება ყველაფერი რაც იმუშავე, ემზადები სიკვდილისთვის – კვდები.

    თან ეს არი ყველაზე კაი ვარიანტი, ცუდი ვარიანტია:
    სწავლობ, სწვლობ, სწავლობ – ბახ გეჯახება მანქანა – კვდები.

    ან მუშაობ, ცდილობ იცხოვრო, მუშაობ, გიყვარს – ბახ ხდება რაღაცა – კვდები.

    ნა ხუია ამდენი დახარჯული დრო, ენერგია და ნერვებიი???

    • Sophie Golden ამბობს:

      და შენ გგონია, რომ სწავლის გარეშე მუშაობა ადვილია და მაშინ არ დაიხარჯები? ჩემზე კარგად გეცოდინება, მუშაობის და უკან წიხლების რტყმის გარეშე რომ ცხოვრება არ გამოდის.
      ყველა ვარიანტში ძნელია ცხოვრება და მე თუ მინდა სწავლა, ვისწავლი, ვისაც არ უნდა – იჯდეს და აკეთოს, რაც უნდა.

      • Cyborg Mcloud ამბობს:

        მე მგონია რო სწავლის გარეშე ისევე შეიძლება მუშაობა, იგულისხმება იასნია ნომინალური “სწავლა”, თორე ის რო ჩვენ სუ ვსწავლობთ და ხშირად ჩვენით, ან მუშაობის პროცესში შეიძლება სამმაგად უფრო კარგად ვსწავლობთ – ცალკე თემაა.

        მეტიც, უარესი, დაჟე ირინას არ ესიამოვნება:
        შენი აზრით ჟურნალისტიკას რამე სწავლა ჭირდება ვაფშე?

        კაი ფიზიკას – მესმის ტამ რაღაც დონის მერე უნდა ვიღაცამ გასწავლოს და ბევრი გარაკუნებიოს თავი კედლებზე რო ბოლოს გაიგო და იგრძნო, მარა ჟურნალისტიკა?

        ან გაქ სისხლში – ან არ გაქ, იმდენი ეგეთი ნასწავლი ჟურნალისტი ვნახე წინა კვირაში და ვაჯვი და ვაფურთხე… ვერნეე მე, პანფილოვმა და კიდევ პატარა ვიწრო წრემ – ვაჯვით :დ

        I hate ქართული ჟურნალისტიკა, იმიტო რო იმენნა ხეპრე სირებისგან შედგება, რო “ისწავლეს” და არა რო გრძნობენ რა არის იმენნა ჟურნალისტობა…

        მოკლედ, არ მელაპარაკოთ, ძაან აღრენილი ვარ ჟურნალიაკებზე ჯერ

        • Sophie Golden ამბობს:

          ჟურნალისტებზე გეთანხმები. კაი, ბავშვი იყავი და ბაკალავრიატზე შეგეშალა… მაგრამ მაგისტრატურა რაში სჭირდება ჟურნალისტს ვერ ვხვდები :|
          ყველამ თვითონ იცის თავისი საქმე, უკვე ნაკლებად ვღელავ კაცობრიობაზე :|

  13. ირინა ამბობს:

    ჰო, ჯიპას ლექცია მართლა ძალიან ხალისიანი, ენერგიული და ხმაურიანი იყო. რაც მთავარია, ინფორმაციული. იმედი მაქვს, ფორუმზეც ბევრ რამეს შევიტყობ. მადლობა სვითის და დოდკას საინტერესო დღისთვის :*
    ჰო, რაც შეეხება სწავლა-უსწავლელობას… ეს ალბათ გემოვნების ამბავია, რომელზეც აუცილებლად დაობენ. :)) იმიტომ ვსწავლობ, რომ მეხალისება ეს ამბავი, მართლა გულით მსიამოვნებს როცა ვმეცადინეობ, სისტემაში მომყავს ყოველთვის ჩემი ცოდნა, უმაღლესი განათლების გარეშე ჩემი ცოდნა რავი… მე მჭირდება ეს კლასიფიკაცია, რაღაც ინფორმაციების სადღაც ტვინში დალაგება, გააზრება, ანალიზი…
    და მერე, რატომაც არა, როცა ჩემს CV-ში თსუ-ც წერია და ჯიპაც, ჩემს მომავალ დამსაქმებელზე მშვენიერ შთაბეჭდილებას მოახდენს… რა არა?
    და რაც შეეხება სამუშაოს, კარგად გადამიხადონ და 24/7-ზე ვიმუშავებ :)))))
    ნუ, ეს ხუმრობით, რა თქმა უნდა, მაგრამ აბა რა უნდა ვაკეთოთ? ვინ შემინახავს თუ მთელ დროს, ენერგიას და ნერვებს სიყვარულს, გართობას, ცხოვრებას (ძალიან ზოგადი სიტყვაა ისე ეს ცხოვრება აქ) დავუთმობ, ვინ შემინახავს, ჩემი მშობლები? ვის გამოვგლიჯო ჩემი დრო?
    არ მეყოფა ჩემი ცხოვრებისთვის ის ხელფასი, რომელსაც ბარში/რესტორანში/მაღაზიაში/ა.შ. გადამიხდიან, რა ვქნა…
    მთავარი სწორად გაკეთებული მენეჯმენტია ;) და სხვათა შორის, სწორედ თსუ-ს უმაღლესმა განათლებამ მასწავლა კარგი მენეჯმენტის კეთება :)
    Sincerely yours,
    enia :)))

  14. ირინა ამბობს:

    P.S. ჰო მართლა, გავგიჟდი სვითიზე, რა ლამაზი ხარ! :)

  15. Cyborg Mcloud ამბობს:

    ირინა:
    კი თსუ-ს, ჯიპას და ESM-ის დიპლომი აუცილებლად კარგი ალბათობით გაძლევს კარგ შანსს მაღალანაზღაურებად სამსახურში მოეწყო.

    რომელიც პარალელურად ძლიერ საპასუხისმგებლო, ძალზე დამღლელი და აბსოლიტურად მთელი დროის მომთხოვნი იქნება (24/7 – uha!)

    რაც შეეხება რაში დახარჯო:
    ამაშია ყველა ქალის, უკლებლივ, იმჰო რა თქმა უნდა, პრობლემა – არცერთს არაფერი აზრი არ აქვს ცხოვრებაში, რა ქნან არ იციან იმენნა, გაჩნდნენ სამყაროში და რა @!@-დ უნდათ ეს სამყარო ვერ გაუგიათ, ჯერ არ მინახავს ქალი რომელსაც იმენნა დაელაპარაკები და რამე “ზე” იდეა აქვს სამყაროში, ტამ რამე რაზეც ოცნება და რისკენაც მთელი ცხოვრება სწრაფვა და ვერ მიღწევა შეიძლება, ყველა ქალი მარტივად “დევს” მიწაზე და არაფერი იდეა არ აქვს გარდა “მოცემული მარტივი საშუალებებისა” – ბეზ აბიდ, ჩემი ცოლიც მასეთია და ყველა ქალიც ვისთანაც მილაპარაკია.

    ზუსტად ამიტომ არის რო ყველანაირი პროგრესი სინამდვილეში იმენნა კაცების დამსახურებაა – კაცები ოცნებობენ და მერე ცდილობ იმ ოცნებების ახდენას. რაც იწვევს წინ სვლას, ქალების ხელში რო ყოფილიყო სამყარო დღესაც იქ ვიქნებოდით საიდანაც დავიწყეთ.

    რო არაფერი ვთქვა მეორე ქალურ გენიალური ფენომენზე:
    ESM-ს, ჯიპას და კიდე ბევრ კერძო კურსს რო დაამთავრებენ და მერე “სიგიჟემდე რო უყვარდებათ” ვინმე, აჩენენ 3 ბავშვს და მერე უკვე შვილიშვილებს რო უყვებიან რო “განათლებული გოგოები იყვნენ ოდესღაც” :დ

    ნა ხუია მუჩალის??…

    კაი, მესმის, შენ მოგწონს სწავლის პროცესი. პაზდრავლაიუ, იქნებ გამონაკლისიც კი ხარ და არც მაგ ორი უნივერსიტეტის მერე დებილურად არ გათხოვდები ან ტამ ნე ზალიწიშ ტუპად… მარა უმეტესობისთვის სწავლოს პროცესი სავსეა სტრესტებით და უბედურებებით, სამსახური დამღლელი და გამომფიტავი და ცხოვრება სავსე უბედურებებით :დ – ოდა მე იასნია სტატისტიკურ უმრავლესობაზე ვსაუბრობდი და არა გამონაკლისებზე.

  16. ირინა ამბობს:

    ჰო, ნუ გამონაკლისებიც, როგორც წესი, საყოველთაოდ მიღებულ წესს ვადასტურებთ :)))
    მაააგრამ…. :)))
    1. თუ ორი ამხელა დიპლომი მექნება და გარანტირებულად კარგი მომავალი (ძალიან უხეში ნათქვამია, მაგრამ მაინც), თუ კარგ სამსახურს ვიშოვი… რატომ უნდა გადავაყოლო მართლა ჩემი შრომით აწყობილი ცხოვრება ვიღაც კაცს? რო მერე იმან წამომაყვედროს, ყველა ქალი ერთნაირი დებილია, ბავშვის გაჩენის მეტზე არაფერზე ოცნებობსო? მეტი საქმე არ მაქვს! :)))))))
    2. და მეორე და ყველაზე მთავარი: ჟურნალისტიკა პროფესიად იმიტომ ავირჩიე, 10-6მდე ოფისში ჯდომამ რომ არ მომიწიოს, უფროსს ყოველ ზაფხულის 2 კვირაზე (მაქსიმუმ) არ ვეჯღანო რომ შვებულება მომცეს… და ვიმოგზაურო, შევხვდე საინტერესო ადამიანებს, ის ადგილები ვნახო, რაზეც გეოგრაფიის გაკვეთილებზე მიყვებოდნენ… (ნუ რატომაც არა, ყველაფერი ხდება ცხოვრებაში) და ამასობაში ჩემი უსაყვარლესი საქმე ვაკეთო _ ვწერო და ვიღაცები დაჟე ამით დაინტერესდნენ :))

    აი ასეთ ცხოვრებაზე ვოცნებობ, მით უმეტეს, რომ სწავლა და ჩემი დიპლომ(ებ)ი ამაში აიიი #1-ით მეხმარება :)

  17. ირინა ამბობს:

    ჰო და, რაც შეეხება დიად იდეებს, სამყაროს პროგრესს და ა.შ. მაგაზე ისევ კაცებმა იზრუნეთ, თუ ასე მოგწონთ ეს საქმე, ჩვენ კი, ქალები, ამ პროგრესს ჩვენი ოცნებების განხორციელებისთვის გამოვიყენებთ :)))

  18. Cyborg Mcloud ამბობს:

    ირინა
    ჩაგეთვალა :D

    good luck “ვსემ სერცემ”

    პ.ს. დოდკა წასულია თსუ-ში ამჯერად.

  19. seenini ამბობს:

    ილიაუნი და შეენ?
    დავწერ მერე მაგ ძვირფას სასწავლებელზე რომლიდანაც ასე ვთქვათ გამოვიქეცი, გარედან რაღაცას გავს კიდე, აი ჩამაკიაჟებულ, გამოპრანჭულ ქალს გახდილის დანახვაზე ცუდათ რომ გახდები…

  20. Kohinoor ამბობს:

    Cyborg Mcloud

    “ამაშია ყველა ქალის, უკლებლივ, იმჰო რა თქმა უნდა, პრობლემა – არცერთს არაფერი აზრი არ აქვს ცხოვრებაში, რა ქნან არ იციან იმენნა, გაჩნდნენ სამყაროში და რა @!@-დ უნდათ ეს სამყარო ვერ გაუგიათ, ჯერ არ მინახავს ქალი რომელსაც იმენნა დაელაპარაკები და რამე “ზე” იდეა აქვს სამყაროში, ტამ რამე რაზეც ოცნება და რისკენაც მთელი ცხოვრება სწრაფვა და ვერ მიღწევა შეიძლება, ყველა ქალი მარტივად “დევს” მიწაზე და არაფერი იდეა არ აქვს გარდა “მოცემული მარტივი საშუალებებისა” – ბეზ აბიდ, ჩემი ცოლიც მასეთია და ყველა ქალიც ვისთანაც მილაპარაკია.”

    წავიკითხე და “აღშფრთოვანება” უნდა გამომეხატა, თუმცა, რომ დავფიქრდი, მართალი ხარ… მაგრამ მხოლოდ შედეგით ამოიწურები და არა მიზეზებით. არ მინდა თავის მართლებასავით გამოვიდეს, მაგრამ “ზე” იდეიან ქალებს “ყვერებიან ქალებად” ნათლავენ მერე (კიური ვახსენე ერთხელ, როცა ტიპი ქალების უიდეობაზე საუბრობდა, პასუხად-ეგო, როგორც ასეთი, ქალი არც იყოო). ქალის სასურველი ტიპი (ქალი-სტერეოტიპი) ლამაზი, უნაკლო მხეხავ-მრეცხავ-მზარეული და დედა, კამასუტრას ექსპერტიც უნდა იყოს. ბაზარი ამას ითხოვს, მოთხოვნისა და შესაბამისობის კანონი აყალიბებდა სწორედ ასეთ ქალებს საუკუნეების განმავლობაში, ახლა კი “ბაც” და ზეიდეანობაც მოგვთხოვეთ. “ზეიდეიანი” ქალები ბავშვებს ვერ მოუვლიან, ვერც გარეცხავენ და გახეხავენ, “ზეიდეიანი” ქალის ქმრობაც არავის არ მოუნდება (არც ერთი კაცი არ გაჩერდება მის ჩრდილქვეშ და არ გააკეთებს ამ მარტივ საყოფაცხოვრებო საქმეებს, რათა გულის მურაზს იდეების მდინარებაში ხელი არ შეუშალოს) და შესაბამისად “ზეიდეიანი” ქალი ვერ გააჩენს “ზეიდეიან” ბავშვებს. ეგეთი ქალები მარტო რჩებიან და მარტოობა ის, რასაც ყველაზე მეტად გაურბიან. (შეიძლება არის ხალხი, ვისაც მხოლოდ ეს ყბადაღებული “ზეიდეა” ასაზრდოებს და არც მარტოობა ახსოვს და არც არაფერი, მაგრამ ასეთები გამონაკლისები იქნებიან ალბათ, გამონაკლისებს და გენიოსებს, მგონი, არც ვგულისხმობდით) ეგე, “ზეიდეიან” კაცებს ეგეთი პრობლემები არ აწუხებთ, მათ უიდეო ქალები უვლიან, მაგრამ უიდეო კაცები ხომ “არ არსებობენ” და ვინ მოგვივლის ჩვენ, ასეთ “იდეიან” ქალებს? ;) :P ყველაფერს ერთად ნუ მოგვთხოვთ რა, ბოზი-მზარეულ-ფილოსოფოსები არ არსებობენ, ან ერთი ხარ, ან მეორე, ან მესამე :)

  21. Cyborg-Mcloud ამბობს:

    Kohinoor
    რა თქმა უნდა შენი განსჯრა აბსოლიტურად მართებულია (გვერდზე ლოლა big bang theory-ის უყურებს და ლექსიკა შევინარჩუნე :D )

    ხოლო რა ჩავუღრმავდეთ:
    ერთია რო რა ტქმა უნდა სასიამოვნო იქნებოდა გვერდზე ქალი რომელიც ”ზე”იდეითაც აღიჭურვებოდა, ვინაიდან მზარეულ-ბოზობას მეც ვითავსებ და რა მოხდა ცოტა ფილოსოფოსობა გაინაწილოს? :D

    ანუ იასნია ჩემში მხოლოდ ეგო საუბრობს, არ მკიდია მამენტ სხვა ქალები რგოორები არიან?

    მეორეს მხრივ – მე საუბარი კაკ რაზ მაგაზე მქონდა რო – მითუმეტს თუ არაფერი ”ზე” იდეა არ გამოძრავებს – რატომ უნდა მიაკლა საკუთარი დრო, ნერვები და ცხოვრება სწავლას? – ფსევდო-ბოზო-კარგო-მზარეულობას არაფერი ”დოკუმენტირებული” განათლება ვაფშე ნა ხუი არ ჭირდება…

    სუ ამას ვიძახი ვაფშე არ მესმის რატო სწავლობენ ქალები…

    ანუ მე მესმის რო კაცის მიერ ქალის საბლაზნენიეს ”საიდმლოს” დიდი ნაწილი გადის კაცის პერსონალითიზე, არა მის გარეგნობაზე, არამედ იმენნა იმაზე ”ვინ არის ცხოვრებაში” ის კაცი, წიპა საზოგადოებაში ვინ არის რა – კაკ ნი ძიშოვა ნო ფაქტ, + მის გონება, ჭკუა, ცოდნაზე – ამიტომ კარგად მესმის რატომ ”სწავლობენ” კაცები თუმდაც იმისდა მიუხედავად რო საფლავში ვერ ჩაიტანენ და შეიძლება ”ზე” იდეაც დიდი ხანია დაავიწყდათ – ჩისტა მოპირდაპირე სქესის მოსაზიდად სასარგებლოა გქონდეს დოკუმენტირებული ”პატივსაცემი” განათლება, წემ ბოლეე სასურველია კიდე რამე გქონდეს თვში დარჩენილი იმ განათლებიდან…

    ხოდა ქალს რად უნდა??? – აი რა ფეხებად უნდა დოდის დას ESM-ის განათლება??? – რისთვის გადაყარა მისმა ოჯახმა ამდენი წლების მანძილზე ამდენი ფული მის განათლებაში? – თვითონაც, უვკე გაიზარდა, დიდი გოგოა და კი დაფიქრდა ამაზე, თვითონაც კი ესმის რო მისი მთელი იდეა ეხლა არი იპოვოს ვინმეს ”კარგი” ტიპი და ”უდაჩნა” გათხოვდეს, რატო? – იმტიო რო ყველა ქალი ხვდება რო ან მთელი ცხოვრება იპახავებ სამსახურში, ან შენ მაგივრად იპახავებს ვინმე ”კარგი პაკეტი” და შენ იცხოვრებ დებილურ ქალურ ცხოვრებას, რომლიტაც პრი ეტამ ბედნიერი იქნები…

    მეტიც – მე ვიცნობდი ქალს რომელმაც მთლი თავისი ცხოვრება ჩადო სწავლაში და კარიერაში, მიაღწია მიუღწეველ სიმაღლეებს, იყო ძალიან ჭკვიანი, ძალიან განათლებული, ძალიან წარმატებული, კიდე ნათლდებოდა, კიდე უფრო მაღლა მიდიოდა კარიერაში… და მაინც იყო უბედური…

    რატო? – იმიტო რო იმასაც უნდოდა რო ყოფილიყო ქმრის ”ბოზი”, დიასახლისი, საყვარელი და სასურველი დედა, და რა თქმა უნდა პარალელურად მან ისე ღრმად შეტოპა კარიერის ამბავში რო იქედანაც ვერ გამოდიოდა (წლები და ათწლეულები გადაყრილი განათლებაში) – ისევ იმიტო, მას სწავლის დროს არ ქონდა არანაირი ”ზე” იდეა, რისკენაც ისწრაფვოდა და რასაც ვერასოდეს რა თმა უდნა ვერ უნდა მიეღწია, მას ქონდა მიზანი ”კარიერაში ზრდა” და მიაღწია ამ ზრდას და მერე? – მერე რა ექნა? – მერე მიხვდა რო ამ მიღწევაზე ბევრი წლები და ბევრი დრო დაჭირდა, ბევრად მეტი ვიდრე თვის დროზე დაფიქრდა, და ბევრად ნაკლები ვიდრე უმრავლესობას დაჭირდებდოა, და აი – მივიდა იქ სადაც ოცნებობდა მისვლას, მარა ეხლა აღარც ენერგია ქონდა, აღარც ქალობა ახსოვდა, და არც დალშე რა ექნა არ იცოდა…

    რა ქნა?

    რასაც შვებიან კაცები რომლებიც ბავშობიდან ”მაგარ მანქანაზე” ოცნებობენ, ამისთვის სწავლობენ, ამისთვსი ფულს აკეთებენ და მერე მდიდრები ხდებიან და ყიდულობენ ”მაგარ მანქანას” და მერე ვარდებიან კრიზისში – კი მარა აწი რა ქნან?…

    და მიდიან და ყიდულობენ კიდევ ერთ მაგარ მანქანას, და მერე კიდევ ერთს, და მერე კიდევ ერთს და…

    იმანაც – ჩააბარა სადღცას ახლიდან, და მერე დარწმუნებული ვარ ეხლა კიდე სადმე ჩააბარა და ასე…

    რა თქმა უნდა ყველას ჩვენი ცხოვრება აბსოლიტურად აზრს მოკლებულია, რაშიც გინდა დავხარჯოთ, მარა ”ზე” იდეა დაახლოებით ”უკვდავი” შვილია… მოკლედ იასნია მთელი ადამიანების მოდგმის ერთად და ცალ-ცალკე პრობლემა სიკვდილის ფენომენზე გადის, სიკვდილი ყველაფერს აუფასურებს და აუინტერესოვებს…

  22. Kohinoor ამბობს:

    ხოოო, ერთი რაზეც მეც მიფიქრია ხშირად, რომ ქალთა განათლების შესახებ კანონი დიდად არასაჭირო მონაპოვარია. მგონი, იმიტომ, რომ უბრალოდ უფლება აქვთ ისწავლონ (და საერთოდ იმიტომ, რომ ლამარას მზია და ნინუცაც სწავლობენ), იღებს განათლებას ქალების უმეტესობა.

    რა მოხდა, ყავის სმის დროს საუბრებში და ბავშვების შეკითხვებზე პასუხის გაცემისთვის ხო მაინც არის გამოსაყენებელი ეს განათლება? :) ეგეთი მაღალი იდეები, რომელსაც შენ გულისხმობ, ქალებში არ არის მარტო დეფიციტური, ეგ საერთოდ საზოგადო პრობლემაა. პრობლემაც არ ეთქმის რა, ყველა ამქვეყნიურ ამაოებაზე, ჭეშმარიტებაზე, ცხოვრებისეულ სიბრძნეზე ვერ იფიქრებს, საჭიროა, რომ მავანს მხოლოდ ხელფასის აღების მიზანი ამოძრავებდეს და ამისთვის ნაგვის მანქანაზე იმუშავოს, ვიღაცამ პურები აცხოს, რომ იდეიანი კაცი, საბოლოოდ, ცას მიშტერებული, მეოცნებე თვალებით შიმშილით არ მოკვდეს.

    უბრალოდ ქალებს სხვა პრიორიტეტები ჩამოუყალიბდათ, ბედნიერი პირადი ცხოვრება და ოჯახი უფრო მნიშვნელოვანია მათთვის (ალბათ ჩემთვისაც, გამორჩეულობას არ მინდა მივაწვე:) ), კაცების პრიორიტეტებს კი უფრო აფასებს საზოგადოება, მათი მისწრაფებები უფრო ღირსეულად ითვლება, შეიძლება ამავე დროს, ერთი და იმავე დროს და ენერგიას ახარჯავენ თავთავიანთ საქმეს, უბრალოდ ფარდობითობის თეორიის შექმნას და მეცნიერებისათვის თავის განწირვას “ზეიდეის” სამსახური ჰქვია, საკუთარ შვილზე ზრუნვას და მისგან “ზეიდეიანი” ან უბრალოდ კარგი ადამიანის გამოყვანის მცდელობას კი, მოვალეობის შესრულება. :)

  23. irina ამბობს:

    ეიეიეი ხალხო, ხალხო, რელახ :)))) რა ჰომოფობიაა, ბავშვებო! :)))
    რამდენი კაცი მინახავს არანაირი ზეიდეა კი არა ტვინი თუ ქონია იმაზე დავფიქრებულვარ :D
    არაა ეგრე რა, ყველა არის მეტნაკლებად საშუალო სტატისტიკური ადამიანი _ დარწმუნებული ვარ, რომ იგივე მამაჩემი (ნუ სხვის მამებს არ შევეხები ვინმეს რო არ ეწყინოს პროსტა მაგიტომ:P) საშუალო სტატისტიკურია და მიუხედავად იმისა რომ ვგიჟდები მასზე, ნუ არა რა, ჩვეულებრივია, არც ზეიდეას შეუწუხებია, არც არაფერს, ჩვეულებრივი თბილისელი კაი ტიპია რა :P
    კერქით რა, მსოფლიოს 99,9% არის საშუალო სტატისტიკური _ ქალები, კაცები _ ერთნაიერები ვართ უმნიშვნელო განსხვავებებით :) (ნუ განსხვავებებს არ ჩამოვთვლი თუ მაინცდამაინც საჭირო არ გახდა:D)
    ჰოდა გენიოსები იყვნენ როგორც კაცები, ისე _ ქალები. თუნდაც გავიხსენოთ სულ ახლახანს მომხდარი ცხელ-ცხელი ფაქტი _ ნობელის პრემიის ლაურეატი ქაააალი მეცნიერები, რომლებმაც კიბოს წამალი გამოიგონეს და ნობელის პრემიაც მიიღეს :) გადახედეთ იგივე ნობელის პრემიის ისტორიას _ ძალიან ბევრი ქალია, ისევე როგორც კაცი :). თუნდაც ლიტერატურა და ხელოვნება აიღეთ: ფრიდა კალო, სელმა ლაგერლოფი, ასტრიდ ლინდგრენი, ვირჯინია ვულფი… ფჰჰჰჰ.. :) რამხელა სიაა :) და ქალები რიცხვობრივად უკვე “დავეწიეთ” კაცებს გენიალურობების შექმნაში, რაც თანასწორობა მოგვენიჭა მსოფლიო მასშტაბით. (საშინლად არ მიყვარს მსგავსი მარაზმული “შეჯიბრული გამოხტომები”, მაგრამ რა ვქნა, მგონი აქ საჭიროა ასე რეზკად თქმა).
    კიბორგ, ასი პროცენტით გეთანხმები ქართულ ჟურნალისტიკას რომ ასე “აქებ”, მიხარია :D მეც “მიყვარს”, ძაან :)) მაგრამ მაინც ვთვლი, რომ ჯიპა ძალიან ბევრ რამეს მომცემს. (თან რა ეხლა, პრინციპში, ჩემს განათლებაში მამაჩემს კაპიკი არ გადაუხდია, ყველაფერი მე თვითონ დავიფინანსე გრანტებით :P :რასაშინელიმარიაჟივარმამასმაილი: )
    ჰოდა, თუ ვინმე თვლის, რომ მის განათლებაში გადახდილი თანხა უბრალოდ ფულის ყრაა, დაანებოს თავი სწავლას! ეს ქალებსაც და კაცებსაც ერთნაირად ეხებათ! (ისევ ჩემს მაგალითს გეტყვით, ჩემი მეზობლები არიან, ძმები, ორივე “უმაღლესში” სწავლობს უგრანტოდ და მშობლები ყრიან ფულს, აბა რას შვებიან, როგორი დებილებიც იყვნენ ბავშვობაში, ისევე დებილები დარჩებიან მერეც :D ).

  24. najafsandal ამბობს:

    დღეს მომიტანა ჩემმა ძმამ ფლაერი ბლოგ–კატალოგის და ფორუმის რეკლამით, მეტად სიმპათიურია :)))

  25. AnnA ამბობს:

    მმმ… ცოტა არ იყოს, ეს მსჯელობა სულ ცოტა, დრომოჭმულად მეჩვენება 21-ე საუკუნეში. დღეს უკვე ცივილიზებული ადამიანი მაჩიზმისგან თავისუფალი უნდა იყოს. რაღა დროს “კაცს სჭირდება სწავლა და ქალს არა”-ა? რა შუაშია საერთოდ სქესი სწავლასთან, იქნებ ვინმემ ამიხსნას? ან რატომ არ უნდა იყოს ბედნიერი ქალი, როცა კარგი კარიერა აქვს? რატომ უნდა შეუშალოს ხელი პირად ცხოვრებაში, და რაო პირიქით – არ უნდა შეუწყოს? ასეთი ქალი ბევრად უფრო თავდაჯერებულია ყველანაირად და არც კომპლექსები აწუხებს, პირადი ცხოვრება კი საკმაოდ კავშირშია თავდაჯერებულობასთან. მე პირადად, 26 წლის ვარ. ვისწავლე კიდეც, სხვა (სპორტულ) კარიერასაც გავყევი, თან არაერთი რამ ვისწავლე, ერთხელ ისეთი რამეც, რაზეც ზოგს თვალები შუბლზე აუვიდა; ევროპაშიც ვცხოვრობ, ისეთი კარიერა მაქვს რომ მთელი ჩემი წამოსვლა, აქ ცხოვრება, უმაღლეს ელიტაში ყოფნის მისაღწევად ჩემს მშობლებს კაპიკის დახარჯვა არ დასჭირვებიათ, ცენტრში ვცხოვრობ და ისეთი ხალხი ცხოვრობს გვერდით, ბევრს რომ მხოლოდ სურათებში და ტვ-ში უნახავს; პირად ცხოვრებაშიც ძალიან ბედნიერი ვარ და აბსოლუტურად არაფერში მიშლის ხელს ჩემი სწავლა – განათლება… რასაც მინდა, იმას ვაკეთებ, ვმოგზაურობ მთელს მსოფლიოში, ჩემს გარსემო უზომოდ განათლებული და საინტერესო ხალხია, თოთოეულთან ურთიერთობა რომ მიხარია… ახლიდან რომ ვიწყებდე, ზუსტად იგივე გზას გავივლდიდი, რადგან ცემს თავს ვთვლი აბსოლუტურად რეალიზებულ ქალად რომელსაც გარშემო ყველა პატივს სცემს და არავინ ეუბნება: “… არცერთს არაფერი აზრი არ აქვს ცხოვრებაში, რა ქნან არ იციან იმენნა, გაჩნდნენ სამყაროში და რა @!@-დ უნდათ ეს სამყარო ვერ გაუგიათ, ჯერ არ მინახავს ქალი რომელსაც იმენნა დაელაპარაკები და რამე “ზე” იდეა აქვს სამყაროში, ტამ რამე რაზეც ოცნება და რისკენაც მთელი ცხოვრება სწრაფვა და ვერ მიღწევა შეიძლება, ყველა ქალი მარტივად “დევს” მიწაზე და არაფერი იდეა არ აქვს გარდა “მოცემული მარტივი საშუალებებისა” – ბეზ აბიდ, ჩემი ცოლიც მასეთია და ყველა ქალიც ვისთანაც მილაპარაკია.”

    იქნებ ცოტა მეტ ქალთან გელაპარაკა? ან იქნებ, შენი ცოლისთვის უკეთესად მოგესმინა? :)

    ეს ყველაფერი იმიტომ არ დამიწერია, რომ გულზე გამესიებინა ვინმე; პირიქით, მინდა ყველამ გაიგოს, რომ ცხოვრება ისე შავ-თეთრი არაა, როგორც შენ აღწერ და ამას საკუტარი გამოცდილებიდან გეუბნებით. ყველანაირი შრომა ფასდება. ხოლო რაც შეეხება ცხოვრებაში აზრის ქონას, ცოტა არ იყოს, შეფარდებითია, რადგან, შენ რომ რაღაც დიდ აზრად მიგაჩნია, ჩემთვის შეიძლება აბსოლუტურად უინტერესო იყოს, და პირიქით. ასე რომ…

  26. Cyborg Mcloud ამბობს:

    Anna
    საუბარი სექსიზმზე იმდენად არ მინდოდა, რამდენადაც ზოგადად იმაზე რო ნა ხუია ნერვების, დროის და ენერგიის კვლა თქო, და კაცებში კიდე მესმის – სხვა პრასვეტი არ აქვთ მათში ამას აფასებენ თქო და ქალები რა თავს იკლავენ არ მესმის თქო – და აქედან გაიყო მერე საუბარი სქესებად.

    შენ პირად ქეისზე:
    1. სრული და აბსოლიტური გამონაკლისი ხარ – შენც იცი.
    2. გახდები 42 წლის და ძალიან გთხოვ შემოხვიდე ამ ბლოგზე, ამ თემაში, წაიკითხო შენი ნაწერი და დაწერო რო ბედნიერი ხარ იმ ცხოვრებით რომელიც გამოიარე :D (:იაზვ: – ჯასთ 40-ს რო გადაცილდება ყველა უკმაყოფილოა იმითი რაც ქონდა და ყველას უნდა ქონოდა რაღაც სხვა, რა გზაც არ უნდა გვქონდეს გავლილი :დ )
    3. ნუ ატლიჩნა თუ ბედნიერი ხარ იმით რო ცხოვრობ nyc-ის ცენტრში, გარშემო ისეთი ხალხი ცხოვრობს – ჩვენ რო ტელევიზორში ვხედავთ მარტო და… ერთადერთი რაც ფასეული იყო შენს ჩამოთვლილ ფასეულობებში პირადად ჩემთვის – დავმოგზაურობ აქეთ იქეთო. მე მაინდამაინც მოგზაურობა არ მევასება, მარა ყოველშემთხვევაში, ზოგადად, ალბათ ასწორებს. დანარცენი “მე X5-ი მყავს” დონის ბედნიერებები იყო, ეს მხოლოდ იმჰო რა თქმა უნდა.

    irina
    კი არსებობენ გამონაკლისი ქალებიც “ზე” იდეით(და ვიღაცამ ზემოთ სწორად აღნიშნა – მასეთებს ყვერებიან ქალებს ეძახიანო. თემიდან “იშო ნი ფიზიკ უჟე ნი ჟენშინა”), ნუ იასნია ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში ღიმილის მომგვრელია… ტოჟე მნე “ზე” იდეისტები, ვიღაცამ მოთხრობა დაწერა პუტკუნა კაცზე რომელსაც ტრაკზე პროპელერი ქონდა დამაგრებული – ვერ ვხედავ მე მანდ “ცხოვრების ოცნებას” და იმის მიღწევისაკენ ლტოლვას :D (მიუხედავად იმისა რო 27-ჯერ მაქ წაკითხული :დ ). ხოლო უმეტესობა “მეცნიერი” ქალების ცხოვრება კი უფრო ტრაგიკულია ვიდრე წარმატებული…

    შეიძლება მართალი ხარ იმაშიც რო კაცები “ზე” იდეით არც ისე ბევრია, მე მაინც ვფიქრობ რო გამომდინარე ბავშვის ვერ გაჩენის მადეპრესირებელი ამბიდან ყველა კაცი შეპყრობილია რაღაც “ზე” იდეით, რომელსაც მერე თმობს და ივიწყებს, დარწმუნებული ვარ იმავე შენს ordinary მამას რო ჩაეძიო და მოაყოლო გაიხსენებს რო მთელი ცხოვრება რაღაცაზე ოცნებობდა და მერე მოიყვანა ცოლი, გაჩნდი შენ და “სისულელეეების დრო აღარ ქონდა”.

    ია ვსიო ოპიაწჟე კ ტამუ რო “ქალობა ცუდია კაცობა კარგი” კი არა – მე მინდა პერსპექტივა სრულად დაგანახოთ:
    რო ქალები ტყვილა იბურღავენ ტვინებს იმით რაც მაინც არაფერში დაჭირდებათ დანარცენი ცხოვრება და კაცები კიდე იბურღავენ ტვინებს იმისთვის რო “შეაბან” ის ქალები რომლებსაც მათი განათლება მეტი აღარ დაჭირდებათ არაფერში :დ

    ვოტ ი ვსიო.

    იქეთაც არიან გამონაკლისები და აქეთაც, რა თქმა უნდა, მარა კაცებს პა ხოდუ მოეთხოვებათ ეს “ზე” იდეა, რის გამოც უფრო ხშირად აქეთ არიან გამონაკლისები, რაც თითქმის კანონზომიერებაა.

    ანუ აი კიდე კაი მაგალითი:
    დედაჩემი, რომელმა კარიერაში ისეთ მწვერვალებს მიაღწია ბევრი რო ვერ იოცნებებს, ტამ… რავი მინისტრობას რო გთავაზობენ და უარს რო ამბობ და ა.შ. პრი ეტომ იმენნა “მეცნიერული” როჟაა, ანუ ფულს კი არ აკეთებს, საქმისთვის მუშაობს, ნუ პა ხოდუ იასნია კაი ფულსაც აკეთებს და ა.შ.

    აბა მისი ზე იდეა მითხარით? – მე გეტყვით: სოფელში ცხოვრება და მიწის ჩიჩქვნა. ბეზ შუტოკ – მისი ოცნებაა წავიდეს სოფელში საცხოვრებლად და ქონდეს ბოსტანი.

    ამისთვის იყო საჭირო მთელი ცხოვრება პახაობა? – ამისთვის იყო საჭირო 40 წლის ასაკში იურიდიულ დასწრებულზე ჩაბარება და დამთავრება?? – ამისთვის აკლდათ ჩემ მოზარდ ძმებს დედა როცა ის პარიზში UNDP-ში მთელი რეგიონების კოორდინატორად 24/7 მუშაობდა წელიწადნახევარი?

    იმისთვის რო ბოლოს აიხდინოს მისი ზე იდეა და წავიდეს სოფელში და თოხნოს ბოსტანი?

    ის ყოველთვის თავს გაიმართლებს რო კი – მისი კარიერა არ მოდის შესაბამისობაში მის “ზე” იდეასთან, მარა რო რა ქნას – ბავშვების გამოსაკვებად აი ასე “გადადო” თავის ცხოვრება და არ განახორციელა მისი ზე იდეა, ვერნეე ეხლა დაიწყო განხორციელება ბოლო რამდენიმე წელია შაბათ-კვირას დადის სოფელში და ჩიჩქნის მიწას.

    იგივეთი გაიმარტლებს თავს მამაშენი – რომელიც იტყვის რო მას უნდოდა მთვარეზე ტვალეტის აშენება მარა ვინ აცალა – გაჩნდი შენ, დაიწყო ომი და…

    მე ჯასთ ამ ყველაფრით, ასე საუბრით და რადიკალიზმით, ვცდილობ ჩემ თავს მაინც მოვუჭრა უკან დასახევი გზა და 20 წლის მერე, თუ იქამდე იასნია ვაფშე მივაღწევ, მეც თავს არ ვიმართლებდე ბავშვით და ცოლით.

  27. ირინა ამბობს:

    anna-ს ვეთანხმები :)) ნამდვილად სასაცილოა ამ თემაზე კიიიდევ კამათი :)
    მაგრამ ასტრიდ ლინდგრენზე ასე ლაპარაკიც უბრალოდ, სასაცილოა რა… :) რამდენი თაობა გაიზარდა მის მოთხრობებზე… იცი რა არ მესმის? რაღაცაზე კითხვას რომ ისწავლიან და მერე, ”ულისეს” წაკითხვის მერე, დაიწყებენ რო აიი ასტრიდ ლინდგრენი რა მწერალია, პატარა პუტკუნა კაცი პროპელერით… ამაზე არ ისწავლე კითხვა? არ გაზრდილხარ მის რომანებზე? :) ყველანი ბავშვობიდან მოვდივართ, ერთი მფრინავისა არ იყოს :პ
    იმავეთი შეიძლება კაცმაც გაიმართლოს თავი _ აიი ოჯახი, ბავშვების გამოკვებას გადავაყოლე ჩემი ოცნებები…
    ბაზარი არაა _ ოჯახის ქონა ინსტინქტია ქალისთვისაც და კაცისთვისაც. ასეა 99%, მააააააააააგრამ
    არსებობენ გამონაკლისები ორივე სქესში _ ლინდსეი ანდერსონი! როგორ გამომრჩა _ ქალი რომელმაც ჩემი აზრით ბრიტანული კინო შექმნა! (ნუ ერთ-ერთი მაინც ძალიან რომ არ გაბრაზდეთ), კოკო შანელი _ ქალი რომელმაც მოდაში კი არა, ქალების ცნობიერებაში მოახდინა გადატრიალება!
    რატომ გგონია, რომ კაცები არ არიან უბედურები, თუკი უარს იტყვიან ჩვეულებრივ, ოჯახურ იდილიაზე და ზეიდეებს მიაწვებიან?
    მარტივი მაგალითი _ ვან გოგი ბედნიერი იყო? ;) ასეთი უბედური ტიპების მაგალითები იმდენია, რომ ერთი ბლოგი გადაიტვირთება :)
    აღარც მეგონა თუ არსებობდა ვიღაც ჩვენს საზოგადოებაში ისეთი ტიპი, რომელიც ქალებიvsკაცები-ს თემას კიდევ წამოსწევდა… :))))
    აი ანნა _ მართლა გულით მართალია, ბედნიერია ტიპი და ვსო! რეალიზებულია თავიდან ბოლომდე, რატომ უნდა იყოს ქალი ბედნიერი მხოლოდ და მხოლოდ კუხნაში, არ მესმის, თუ ეს საქმე არც მოსწონს და არც გამოსდის (როგორც მე, კატასტროფულად) :))))

  28. Cyborg Mcloud ამბობს:

    vahn gog-ი უბედური იყო ზოგადად, პა ჟიზნი

    მე ვაფშე მეცნიერებას ვაწვები და შენ ხელოვნებით ცდილობ მომაწვე და ვაფშე სხვა და სხვა სამყაროა და სხვა და სხვა რამეებზე ვსაუბრობთ, კოკ შანელი ჩემი აზრით უბრალო შარლატანია რომელიც რას ყიდის მე ვერ გავიგე :დ

    თუ ეგრე წავიდა :დ

    კარლსონი კიდე ბოლოს აგერ 3 წლის წინ წავიკითხე, მშვენიერი… რემეა, სხვა სახელს ვერ უწოდებ, დაჟე ფანტასტიკაა რო დაფიქრდე… მარა ნობელის პრემია ასტრიდ ლინდგრენს?…

    ქალი კუხნაში არ უნდა იყოს ბედნიერი – ისევ და ისევ არ ეძიები აზრს რომელსაც ვწერ: ქალი რომელიც კუხნაშია ბედნიერი, რატო იკლავს თავს სწავლაზე მთელი ცხოვრება???

    თორე ის რო AnnA კუხნის ქალი არ არი და ბედნიერია wall street -ზე, ნუ ვთქვათ, ეს მისი კაკ რაზ გამონაკლისობაა, მიუხედავად ამისა მაინც დაგენიძლავები ვ “მინუტუ სლაბოსწი” ისიც ოცნებობს უბრალო კუხნის ქალი იყოს… :დ

    მარა ისევ და ისევ შენ სხვა მხარეს ცდილობ გაქაჩო დიალოგი, მე სხვა რამეს გეუნები:
    რატომ უნდა ისწავლოს ქალების 99%-მა პროცენტმა თუ მათი მთელი ცხოვრების აზრი დიასახლისობაა?

    და გიმეორებ: კოკო შანელი, ლინდსი ანდერსონი, გარსია მარკესი, ასტრიდ ბლინ ლინდგრენი – არიან “ხელოვნების” მუშაკები, მე კიდე ვსაუბრობ მეცნიერებებზე და ტექნოლოგიურ პროგრესზე… კი – ჟიულ ვერნიც ხელოვნების მუშაკია, კი – შეიძლება ადნო ბეზ დრუგოვა ვერ მუშაობს, ორივე სასტავი მეოცნებეა და ერტმანეთს აინსპირირებენ – შეიძლება, მარა მაინც ვთვლი რო ნობელის პრემია არის მაგარი იდიოტური პრემია ზუსტად იმიტო რო გაუგებარი პრინციპით ერთმანეთს აჯიბრებს ტამ ფიზიკოსებს, მედიკოსებს და მწერლებს… ჩო ზა ხუინია?… როგორ შეიძლება ტამ ვან გოგი და ნილს ბორი ერთ ჭრილში ვაფშე აღმოჩნდნენ განხილულნი?… მოკლედ ეს ცალკე თემაა.

    ასნავნოი თემა კი იმაზეა რო:
    რად უნდათ ქალების 99%-ს სწავლა თუ მერე ამ სწავლას უნიტაზში ჩარეცხავენ.
    AnnA კარგი ამგალითია რო “როცა შეიძლება უნიტაზში არც ჩაერეცხათ”, და ამასთან ერთად დარწმუნებული ვარ რო 10 წლის მერე AnnA-საც ძალიან ბევრი შინაგანი ბრძოლა ექნება და უბედურებები, თუ იასნია მანამდე არ “ჰოპ” და გამოიცვლება “დიასახლისად” :დ

    და რო კაცების 99%-ს ნაღდად არ უნდათ ის “სწავლა” მარა ქალები ამ პრინციპით არჩევენ და უწევთ თქო.

    (საერთო ლეიტმოტივი: კაცები ცოდოები და ჩაგრულები, ქალები დურაკები :დ)

    ნუ მოკლედ იქ ზევით ვიღაცა მიხვდა რასაც ვამბობდი და თქვენ რაღაც კონკრეტულ აპლიკაციებზე გგონიათ რო მედავებით და გეუნებით მართლები ხართ თქო კაცო – უხარია ანას ცხოვრება და იყოს, პროსტო 1000000 -დან რამდენი ამთავრებს როგორც anna?

    ვოტ ი დუმაიწე… მეტიც – რო არ ყოფილიყო ეს “სწავლა განათლების შტამპირებული სისტმური მექანიზმი” თქვენი აზრით AnnA მაინც ვერ გახდებოდა და ვერ მივიდოდა იქ სადაც არი? – ვისაც უნდა, ის აუცილბელად მივა, და ყველა დანარჩენს, 99%-ს, აძალებენ და აპროგრამებენ რო უნდათ… that’s what I am talking about… და გამოდიან მერე ისენი “პროფესიონალები”, აი ისეთები ჩვენ რო ქართველი “უმაღლეს დამთავრებული” ჟურნალისტები “გვიყვარს”

  29. AnnA ამბობს:

    Cyborg Mcloud

    ძალიან ცდები, აი ძალიან :) სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე ამ თემას გამოვხმაურებოდი, და პირადად ჩემი მაგალითი გამეზიარებინა, და არა “ვიღაც, აი, მეზობელი, ძმაკაცი, დაქალი, ბიძა, და ა.შ.” შენ უბრალოდ არასწორად სვამ საკიტხს და ბოლოს იმ აზრამდე მიდიხარ, რო ყველაფერი სისულელეა, “ზე-იდეის გარეშე”, მარა ვერ მისახელებ თუნდაც 1 ზე-იდეას, რომელიც მე საინტერესოდ მომეჩვენება. ზუსტად ამაშია საქმე: არღმოჩნდება ვინმე, ვისაც შენი ზე- იდეა აღაფრთოვანებს, და შენ უნდა იტრიალო სწორედ იმ საზოგადოებაში, სადაც ერთნაირი ზეიდეებიანი ხალხი ხართ თავმოყრილი და შესაბამისად-ბედნიერად ცხოვრობთ; მე კი – ჩემი ზე-იდეებით ჩემს საზოგადოებაში ვიქნები და ზალიან ბედნიერი. აქედან მტკიცდება – ყველაფერი ინდივიდუალურია.

    ცხოვრებაში 1 წამით არ მიოცნებია, კუხნის ქალი ვიყო. უზომო პატივს ვცემ ადამიანებს, რომლებიც კარგი დია(ც)სახლისები და “მამასახლისები” (რატომაც არა) არიან და კარგ საჭმელებს აკეთებენ და ეს მოსწონთ. მე პირადად გაზის ანთებაც არ ვიცი და არც მაქვს სურვილი, ვიცოდე. უბრალოდ შეუთავზებლები ვართ მე და ეგ სამყარო. და ისევ და ისევ იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ ჩემ ინდივიდუალურ პიროვნებასთან ეგ დიასახლისური სამყარო არანაირად არ მოდის შეთანხმებაში, როგორც ასევენაირად – ის, რასაც მე ვაკეთებ და რითიც თავს ვგრძნობ კარგად – სხვასთან სეიძლება არ მოდიოდეს შეთანხმებაში (იგივე შენთან, როგორც აღნიშნე ზემოთ, ერთადერთი, რაც საინტერესოდ მოგეჩვენა მოგზაურობაა). ამიტ ისევ და ისევ დაამტკიცე, რომ მე მართალი ვარ. :-)

    არანაირად არ ვარ გამონაკლისი. ჩემს გარშემო ძალიან დიდი უმრავლესობა ჩემნაირსავე მდგომარეობაშია. ეს ასეა: ერთნაირი გაგების საზოგადოება ერთად იკრიბება. მე რომ გულის სიღრმეში ბოსტანი მაინტერესებდეს, დავკრავდი ფეხს და წავიდოდი ბოსტანში, არაფერი ხელს არ მიშლის ამაში. მაგრამ რა ვქნათ, რომ არ მაინტერესებს. ასევე – რომ მაინტერესებდეს მაგაითად გეოლოგია ან მედიცინა, ეტც, რაც ასევე აბსოლუტურად არ მაინტერესებს. რომ მაინტერესებდეს, ისეთივე სიამაყით ვილაპარაკებდი, რომ ძალიან წარმატებული ვარ ბოსტანში და მოვიყვანე ამდენი და ამდენი პომიდორი და ამდენი ხახვი, როგორც ახლა ვლაპარაკობ ჩემს დღევანდელ სრულიად რეალიზებოლ ცხოვრებაზე. აქედან გამომდინარე, ყველა თავს რეალიზებულად გრძნობს მაშინ, როცა იმას აკეთებს, რაც უნდა.

    რა თქმა უნდა, შეიძლება რამდენიმე წელიწადში სემეცვალოს გემოვნება და დამაინტერესოს ბოსტანმა და კუხნამ (რაც ისეთივე წარმოუდგენელი მგონია, როგორც, მაგალიტად, რომ გავხდე ირანის პრეზიდენტი). ეს იმას არ ნისნავს, რომ შენ მართალი იყავი ამ პოსტის კომენტებში და აგე, დავასრულე კუხნაში. არანაირად. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ ჩემმა გემოვნებამ ცვლილება განიცადა და მე ისევ იმას ვაკეთებ, რაც მინდა, უბრალოდ ეს სრულიად განსხვავებულია იმისაგან, რასაც მე ადრე ვაკეთებდი.

    რაც შეეხება კაცებს: ცემთვის აბსოლუტურად უინტერესონი არიან ისეთი მამაკაცები, ვინც ჩემში მარტო მკერდს და მრგვალ უკანალს ამჩნევს. საბედნიეროდ, მათი ჩამოშორება საკმაოდ კარგად მეხერხება და არც ისეთი კაცების უკმარისობას განვიცდი, რომელიც ჩემს გემოვნებას აბსოლუტრად სეესაბამება. ისევ და ისევ იმიტომ, რომ სწრ დროს სწორ ადგილას ვარ: ვაკეტებ იმას – რაც მინდა იმ ადგილას – სადაც მინდა.

    ყოველივე აქედან გამომდინარე: ნუ გაუხურებ შენი ცოლის დას იმისი შეგონებით, რომ რაც აქამდე აკეთა (ისწავლა!), სისულელეა და ეხლა მივიდა სწორ დასკვნამდე – იშოვოს კაი ტიპი და გათხოვრეს. O_o WTF?!?! ჯერ კიდევ ვფიქრობ, რომ ეს ნახევრად მაინც ხომრობით თქვი. თუ სენ ახალგაზრდა გოგოს, რომელმაც განათლება მიიღო და მზადაა, ცხოვრების ფართო ასპარეზზე გამოვიდეს, იმას ჩასჩიჩინებ, რომ მთავარი მიზანი მისი ცხოვრებისა “კაი ტიპის” შოვნაა (ეს კაი ტიპომაც რომ სედარებითია, ვის ვინ მიაჩნია კაი ტიპად, ეს კიდევ ცალკე საკიტხია, დამეთანხმებით), მართლა ძალიან ცუდად ყოფილა ვითარება O_o თუ იგი იმას აკეთებს, რაც უნდა, და სწავლა იყო სწორედ მისი მოწოდება, “კაი ტიპები” თავზე საყრელად და ასარჩევად ეყოლება, სენ ნუ ღელავ მაგაზე. “კაი ტიპებსაც” საკუტარ თავში დარწმუნებული ქალები მოსწონთ, და არა – ლუზერი; ძუძუები და სხვა ნაწილები ყველა ქალს აქვს განურჩევლად. :-)

  30. Cyborg Mcloud ამბობს:

    აი უიუიუი :დ

    მე არ მითქვამს რო შენ ჩემს ზე იდეას უნდა იზიარებდე, ან ვინმე იზიარებდეს, მე არ მითქვამს რო შენ ან ვინმემ ვაფშე იცის ჩემი ზე იდეა, ან რო შენ მაგალითად კონკრეტულად იქნებ დაჟე გაქ ზე იდეა რომელსაც არ ამბობ.

    მე ვთქვი რო უმეტესობა ქალები რომლებსაც მე შევხვედრილვარ – “ზე” იდეის ქონის ნაკლებობას განიცდიან. ვფიქრობ შენც. თუ გინდა ამას ქალების პლიუსი და პრაქტიკულობა დაარქვი.

    მე ჩემი უზამრაზარი სამყარო მაქვს და ძალიან ბედნიერი ვარ იმ სამყაროში და არავის არ ვეძებ. უბრალოდ მინდოდა ამეხსნა რო უმრავლესობის, აჰა ვაკონკრეტებ – უმრავლესობის, ტუპოი სწრაფვა “სწავლისკენ” (სადაც ვგულისხმობ დოგმატურ სასწავლებელ დაწესებულებას) – არის გამოწვეული “ზე” იდეის არ ქონით და შესაბამისად “რამე ხო მაინც უნდა ვაკეთოს” პონტში “უწევთ ისწავლონ”.

    მაშინ როცა ვთქვათ შენ, ვიმეორებ – სასწავლო დაწესებულებები რო ვაფშე არ არსებობდეს, დედამიწაზე არ იყოს ეგეთი ფენომენი, მაინც იზამდი და მიაღწევდი იმას რაც ქენი და მიაღწიე იმიტო რო როგორც შენთვითონ თქვი – შენ რაც გინდა – ყველაფერს აღწევ.

    ვოტ გამომდინარე ამ დებულებიდან მერე მე განვაზოგადე რო კაცებს ეს “უწევთ ისწავლონ” ქე მაინც იმიტო რო ამ… კრიტერიუმით ფასდებიან მოპირდაპირე სქესის მხრიდან, როცა ქალებს თქო ამ კრიტერიუმით ნაკლებად აფასებენ კაცები, და რატო იკლავენ ეს ქალები თავს თქო.

    ისევ განვმეორდები “ქალებში”, ანუ მათ “პადავლაიუში ბალშინსტვოში”, ვიძიმა შენ არ იგულისხმები, იმიტო არა რო კარგი ხარ ან ცუდი ხარ, იმიტო რო იმ დიდ სტატისტიკურ ჯგუფში არ შედიხარ რომელზეც ვსაუბრობ, თუ გინდა რამე სხვა დავარქვათ სახელი ვაფშეტა, მაგალითად “ფირციხკვიკინები” რომლებიც იქნება ქალების სრული რაოდენობის 99%-ის მომცველი ჯგუფი და “ქალებს” აღარ ვიხმარ შენ თუ მაინდამაინც ძალიან გაღიზიანებს ის რო “ქალების” ჯგუფში ვერ ხვდები.

    რაც შეეხება რას ვუჩიჩინებ მე ჩემს ცოლს:
    ჩემი ცოლი და შეთავსებით, არ ვიცი მიხვდით ამას თუ ვერა და ამიტო ვამბობ, შეთავსებით ამ ბლოგის ავტორი და ამ პოსტის ავტორი რომელზეც ვსაუბრობთ, ჩემსავით “გაუნათლებელია”, ასე რომ ვ ხუდშემ სლუჩე შეიძლება ის დამაბრალოთ რო ვუჩიჩინებდე “ისწავლე” თქო (ვიმეორებ – ბრჭყალები მიუთითიებს “სასწვლო დაწესებულებაში სისტემურ გნაათლებას” – თორე ისე ყოველდღე 10-იმდენს სწავლობს ლუბოი აუდორიაში რო შეიძლება ისწავლოს ადამიანმა) – ხოდა მე ყოველთვის მისგან ვითხოვდი ქონოდა იდეა, აზრი, შორეული და მანათობელი მიზანი, მიუღწევადი და აბსტრაქტული, მარა რაღაც, იდეა რომლის გამოც მუდმივად ბედნიერი იქნება თუ იმ მიმართულბისკენ მიდის მაინც… ვუჩიჩინებდიო ამას მაინც ვერ დაარქმევ – უფრო მიცდია მემოტივირებინა, მეჩვენებინა საკუთარ მაგალითზე ან ა.შ. – ის მაინც პრაქტიკულ ქალად რჩება, აწვება იმას რაც აქვს და იქვე გარშემო ფართოვდება და ვითარდება, არც ის არ იკლავს თავს დიასახლისობით და ჭურჭელიც არ დაურეცხია სახლში რამდენი კვირაა არ ვიცი… (მე ვრეცხავ და არ ვთვლი რო “ზე” იდეა მამა-სახლისობას ხელს უშლის, მე ეს არ მითქვამს – ეს იდეა კაკ რაზ შენ განავითარე რო ან “ელიტა” ხარ ან დიასახლისი… რომლებსაც პატივს ცემ პარალელურად :დ )

    და აი აქ მგონი მოვედი იმ მომენტთან რო ყულფი შეიკრას ჩემი მონოლოგების დასაწყისთან:
    მე ვწერდი რო თუ ზე იდეა არ გაქვს – რა აზრი აქ სწავლას თქო? – ეს იყო ლეიტმოტივი და არა მაინდამაინც ის რო “არაფერს აზრი არ აქვს მაინც მოვკვდებით”

    მე მინდოდა მეთქვა – ჩვენ მოვკვდებით, და ძალიან მალე, რა აზრი აქ ისწავლო ის რასაც დღეს, ჰა ჰა ხვალ გამოიყენებ და ვსიო? – რატო უნდა დახარჯო ამაზე დრო და ძალები და ნერვები თქო?

    და თუ შენ(ამჯერად უკვე ვინმე აბსტრაქტულ მოსაუბრეს ველაპარაკები) უარყოფ “მიღწევების” სისტემას, ანუ ამბობ რო “მე ვცხოვრობ ჯასთ რო ვიცხოვრო და ვისიამოვნო” – მაშინ რატო წვალობ სწავლაზე და უბედურებაზე? – აიღე, იყავი ან ქალი ან ტიპიური კაცი(რომელიც სამწუხაროდ შეიცავს თქო ამ სწავლას თქო უმეტეს შემთხვევაში მიმზიდველობისთვის თქო) და გაერთე და ისიამოვნე.

    რავი ვერ ვამბობ რისი თქმაც მინდა?

  31. cityfrom ამბობს:

    თსუ-ში რომელ ფაკულტეტზე ჩაატარე ლექცია?

    ჭავჭავაძის უნივერსიტეტის 90%-ი ზუსტად ისეთია, როგორიც თსუ-ში არ მოგეწონა. :) დარწმუნებული იყავი მაგაში. ისევე, როგორც სტუდენტები ასევე ადმინისტრაცია და ლექტორები.

  32. AnnA ამბობს:

    მართლა უიუიუი :) იმიტომ რომ არც მე მითქვამს, რომ მე ვიცი შენი ზე იდეა, არამედ ის ვტქვი, რომ კონკრეტულად დამისახელე რომელიმე ზე იდეა რაც ვინმე კონკრეტულ კაცს ექნება და ქალს ვერ ექნება :) ან, დაანებე სულ ამ ქალებს თავი და დამისახელე კონკრეტული ზე იდეა და მე გეტყვი, მართლა ზე იდეაა თუ… :)

    ამით იმის თქმა მინდა, რომ ეგ ზე იდეებიც შეფარდებითია, ვერ წარმომიდგენია, ქალი ვერ გისახელებდეს, რისი მირწევა სურს ცხოვრებაში.

    დიასახლისებს ისეთივე პატივს ვცემ, როგორც ყველა სხვას (ექიმს, ასტრონავტს, მენაგვეს, სპორტსმენს, ადვოკატს და ა.შ.); თუ ამას საკუტარი მოწოდებით აკეთებს, რა პრობლემაა.

    მთელი ამ საკიტხის თავი და თავი იმაშია, ანუ რაზეც ჩვენ ვერ ვთანხმდებიტ :D, რომ შენ ამბობ, “…
    კაცებს ეს “უწევთ ისწავლონ” ქე მაინც იმიტო რო ამ… კრიტერიუმით ფასდებიან მოპირდაპირე სქესის მხრიდან, როცა ქალებს თქო ამ კრიტერიუმით ნაკლებად აფასებენ კაცები, და რატო იკლავენ ეს ქალები თავს თქო.”
    და არანაირად არ გეთანხმები. ზალიან ბევრი ქალი არ აფასებს მაგ კრიტერიუმით კაცებს, და ძალიან ბევრი კაცი უპირატესობას ანიჭებს ზუსტად ასეთ ქალს. ყველაფერი გემოვნებაზეა დამოკიდებული. და რატომ გგონია, რო ეს ქალები რაღაც ოფლში გახვითქულები სწავლობენ საკუთარი სურვილის წინააღმდეგ, და ერთადერთი მიზანი მათი ის უნდა იყოს, ვინმე კაცს თავი მოაწონოს? შენთვის რატომღაც წარმოუდგენელია, რომ ქალს სიამოვნებდეს, თან ძალიან, ძალიან სიამოვნებდეს ეს სწავლა, და არ მესმის, რატომ… :-)

    სწავლა ძირითადად იმტომაა “სავალდებულო”, რომ ეს ხდება სადღაც 16-17 წლის ასაკში, როცა პიროვნება ჯერ ჩამოუყალიბებელია, და არ იცის, რა ენდომება მერე ცხოვრებაში. ამისათვის მან სასურველია რაიმე, უხეშად რომ ვთქვათ, “საცდელად” მაინც ისწავლოს, თუნდაც იმიტომ, რომ მალევე მიხვდეს, რომ ეს მისი საქმე არაა და მერე სხვაზე გადავიდეს, და იპოვოს მისი ნამდვილი მისწრაფება. ზოგი პირველივე ცდაზე “არტყამს” და ზუსტად იმას სწავლობს, რაც მართლა უნდა. ესაა და ეს.

    რა თქმა უნდა, უფრო ადვილი იქნებოდა, არსებობდეს რაიმე მექანიზმი/აპარატი, რაც შეუცდომლად გამოიცნობდა თითოეული ადამიანის ნამდვილ მოწოდებას, და შესაბამისად ყველა იმას გააკეთებდა, რაც უნდა. მარა სამწუხაროდ ასეთი რამ (ჯერჯერობით) არ არსებობს. ხოდა, აჰა შენ ერთი “ზე იდეა”, შექმენი ეს აპარატი და ნობელის პრემიასაც მიიღებ :))))))))

  33. Cyborg Mcloud ამბობს:

    კი – ეგ კაი ზე იდეაა :დ

    კსტაწი ნობელის პრემიას იმედია მიხვდი რო პატივს არ ვცემ, ვაფშე პრემიებს, კონკურსებს და ა.შ. მაინდამაინც არ “ვწყალობ” (და ისენი როგორ განიცდიან ამ ამბავს ხო წარმოგიდგენია…)

    რაც შეეხება ძალით არ სწავლობენს: კი, გეთანხმები ზუსტად იმ მოსაზრებაში რაც დალშე განავითარე კიდე – 45 წლის დდაჩემი ძალით არ სწავლობდა იურიდიულზე, იმენნა უნდოდა და იმენნა სწავლობდა, მეორე კითხვა – რად უნდოდა მაინც რჩება, ანუ მართლა ბლინ – 45 წლის ასაკში იურიდიულის სწავლაზე დახარჯული 4 წელი – რისთვის? – კუბოში ჩაიტანს ცოდნას?… მარა ნუ კაი – “სიამოვნებს სწავლის პროცესი” – თსუ-ში მარაზმატიკული სწავლის პროცესში შეიძლება იყოს რაიმე სასიამოვნო? – ალბათ 45 წლის ადამიანს ის სიამოვნებს რო ახალგაზრდად გრძნობდა თავს და ახალგაზრდად იმიტო რო სწავლა – ასოცირდება 16-17 წლის ასაკში სწავლასთან

    როცა როგორც შენ სწორად თქვი – ადამიანს არ შეუძლია გადაწყვიტოს რა უნდა იმიტო რო საკუთარი ცხვირის იქეთ არ იცის ვაფშე რა ხდება, და მიტუმეტეს ქალებს – კიდე არ სძალუძთ ხშირად თავიანთი სურვილი გაიტანონ.

    როგორც რეზულტატი ძალით სწავლობენ სადღაცას და… არ ვიცი რამდენად კარგი წამორდგენა გაქ რაოდენობებზე მარა ისევ და ისევ პროცენტულად გეუნები 99%-ი ეგრევე ვერ ხვდება ტუ უნდოდა ცხოვრებაში რამე საერთოდ.

    ზუსტად იმიტო რო შენ შენს წრეში ტრიალებ გავიწყდება რამხელაა სამყარო და რამდენი “უაზრო” არსებობს ყოველ 1 შენნაირ “მიზნიანზე”.

    ზე იდეების რაობაზე: ჩემ ზე იდეას როდესმე გაეცნობით.

    ვიმეორებ ეს არ არის “ცხოვრების მიზანი” – იმიტო რო მისი მიღწევა უნდა აპრიორი შეუძლებელი იყოს, ეს არის იმენნა “ზე იდეა”.

    ნუ რო დავაკლასიფიციროთ დოდკას სტილში, არსებობს ცხოვრება:
    – ზე იდეისთვის
    – ცხოვრების მიზნისთვის
    – just რა

    :დ

  34. AnnA ამბობს:

    სწორედ ამიტომ შემოგთავაზე ნობელის პრემია, რომ პატივს არ სცემ :-)

    ისე ტერორისტებსაც რომ კითხო, ზე იდეებისთვის იბრზვიან, დიქტატორებიც, სეპარატისტებიც … :-)

    მე ყველანაირად მომხრე ვარ საერთოდ ზე იდეებისაც და ქვე იდეებისაც, მარა წინააღმდგი ვარ ამ იდეების სხვებზე თავის მოხვევის. ყველა თავისით აირჩევს, როგორ უნდა და რა უნდა და რა არის მისთვის ზე, ქვე და შუა.

    და ისევ მივდივართ იქამდე, რომ ვეჩრებით სხვის ცხოვრებაში, და ვუწყვეტთ, რა “უნდა” და რა არ “უნდა” … :) შენ, უხეშად რომ ვთქვათ, ვინ გკითხავს, დედაშენს რა ასაკში რისი სწავლა მოუნდება? ან რა არის მისთვის სასიამოვნო? 45 წლის ასაკში კუბოში უდგას ცალი ფეხი, შენი აზრით? აქ 40 წლამდე ცხოვრებით ტკბებიან, ცხოვრებას იწყობენ, და 40-იდან ზევით იწყებენ ცოტა უფრო “ჭკვადამჯდარ” ცხოვრებას. 45 წლის ადამიანს ბებრად რომ აღიქვამ, შენი აზრით ნორმალურია ეგ? O_ო

    მე მყავს მეგობარი, რომელიც არის 50-ს გადაცილებული, ძალიან წარმატებული ადვოკატი, საკუთარი ბუფეტე აქვს ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ ქუჩაზე, ოჯახი აქვს, 2 შვილი; და სულ ახლახანს გვითხრა, კიდევ ერთ ფაკულტეტზე ჩავაბარეო. რა ტქმა უნდა, არავის არ გაკვირვებია ეს ამბავი და ყველამ სრულიად ჩვეულებრივად მივიღეთ. ანუ, უნდა გვეთქვა, რაღა დროის შენი სწავლაა, ცალი ფეხი კუბოში გიდგასო??? O_ო არა ზრდილობის გამო არ ვუთხარით, არამედ უბრალოდ თავში არც კი მოგვივიდა, გვეთქვა.

    მე პირადად ძალიან ბევრი ახალგაზრდა “ბებერი” მინახავს, და აი ეგაა საცოდაობა, თუ არის, თორემ წლოვანი ადამიანი აქტიურად ცხოვრობდეს, მხოლოდ მისასალმებელია, და სრულიად ჩვეულებრივი ამბავი.

    მე არ მავიწყდება რამხელაა სამყარო, პირიქით, ყველა კომენტში ვიმეორებ, რომ რაც ჩემთვის აზრიანია შენთვის და სხვისთვის შეიძლება უაზრო იყოს და პირიქით. ზუსტადაც რომ ხაზს ვუსვამ, რომ არ მავიწყდება რამხელაა სამყარო და რამდენი ადამიანი საკუთარი ინდივიდუალური მიზან-მისწრაფებებით :D

    სხვებმაც გამოთქვით თქვენი აზრი, ხალხო :) ძალიან საინტერესო თემაა და სხვადასხვა შეხედულების მოსმენა კარგი იქნება.

  35. chaotic ამბობს:

    აუფ, ამდენს ნუ წამაკითხებთ ახლა და ორივე რომ მინდოდეს, ეგეთი იდეა არ განიხილება?

    :D

    როცა გამისწორდება, გავალ აგერ “ქუხნაში” და ვიცოდვილებ რაღაცას და როცა გამისწორდება, ზე-იდეებზე ვიფიქრებ, რომელიც ვგონებ, ყველა ადამიანს აქვს და როცა გამისწორდება, გავაჩენ ბავშვს და შევითავსებ დედობას მშვენივრად. :D

    მე რა ვერ გავიგე ამ ზე-იდეის ირგვლივ: ესე იგი, რაღაც მანათობელი უნდა გქონდეს წინ და იქით მიიწევდე, მარა პახოდუ, უნდა იცოდე, რომ ნახ. 1%0-იც არაა შანსი, რომ იქამდე მიხვალ, მაგრამ შენს წინსვლას იმ იდეით ამართლებ….
    მე მაპატიეთ, მაგრამ ყველა ასეთ უტოპიურ იდეას გავარტყი :D

    იმჰო, თუ არ მერჩივნოს, ის განვავრცო, რაც ამ წამს მაქვს და რეალურად მაქვს, ვიდრე ნეუდაჩნიკურად ვაკეთო მთელი ცხოვრება ყველაფერი ერთი ან ორი ზე-იდეისთვის, რომელიც შემიწირავს და რომელსაც ვერ განვახორციელებ დიდი ალბათობით და გზაზე მოვკვდები :D

    პ.ს. არ დაგავიწყდეთ ქალებს ისე, რომ ის, რომ დღეს აქ ვართ და ასეთები ვართ ზუსტად იმის დამსახურებაა, რომ ჩვენამდე ქალები დადიოდნენ იმ “დაწესებულებებში” და სწავლობდნენ. დრო იყო, მაგის უფლებაც არ გვქონდა… გინდათ ის დრო? :D

    თ.ს.უ-ს და ჭავჭავაძეს და ეგეთებს რაც შეეხება კიდევ, მანდ გინდა მამრი ყოფილხარ, გინდა მდედრი, ყველამ იცის რაც ხდება… სქესის განურჩევლად :D

  36. keti ამბობს:

    ბევრი რომ არ ვილაპარაკო, ვეთანხმები ანნას.

    და კითხვა:
    დოდისთან – რაკი მიგაჩნია, რომ სულ ტყუილად ისწავლა სენმა დამ, რატომ აპირებ სწავლის გაგრელებას? რაში გამოიყენებ?

    და უნივერსიტეტის დადებითად შეფასება მხოლოდ იმით, რომ საიტი აქვთ – ხშირად განახლებადი…

    • Dodka ამბობს:

      კიბორგამ უკვე მოგწერა, რომ მას სემოეპოსტა ჩემი კომპიდან.

      ისე მაინც გიპასუხებ – მე არ ვთვლი, რომ სწავლა ცუდია, სწავლა ძალიან კარგია, მე ყოველ დღე ვსწავლობ.

      უბრალოდ ძალიან, ძალიან არ მომწონს ეს ეგრევე სკოლა დაამთავრე-უნივერსიტეტში ჩააბარე.

      სადაც მე დავიწყე სწავლა, იქ აბსოლუტურად, 1 გრამითაც კი არ იყო ჩემი ადგილი.

      დღეს ვხვდები, ვიცი სადაცაა და რისი გაკეთება მინდა ცხოვრებაში, შესაბამისად, ვიცი – რა უნდა ვისწავლო, რაში გამომადგება და როგორ გამოვიყენებ.

      მოკლედ, მე წინააღმდეგი ვარ ადრეულ ასაკში სადმე ჩაბარების. უმეტეს შემთხვევაში არასწორი არჩევანი კეთდება და სწავლაც მხოლოდ ”ოღონდაც-ეს-გამოცდა-ჩავაბარ-შპარგალკები-საიდან-შევიტანო”-მდე დადის.

      • Dodka ამბობს:

        ანუ ამ ყველაფრის გააზრება მოხდა 22-23 წლის ასაკში.
        16 წლის ბავშვი ვერ განსაზღვრავს, რისი კეთება უნდა დარჩენილი ცხოვრება. 17 წლის გოგოს ჰორმონები ურახუნებს თავში და არ შეუძლია გული დაუდოს სწავლას. :დ

  37. keti ამბობს:

    რაც შეეხება ზეიდეას, მის გაჩენას აუცილებლად სჭირდება საფუძველი სწორედ რომ განათლების სახით, რადგან ზეიდეები ცაში ცქერით არ ჩნდება :)

  38. Kohinoor ამბობს:

    New Media Forum – ბარკემპის სტილში გაკეთებული ორდღიანი კონფერენცია მთაწმინდის პარკში (დასწრებს მსურველები შეგიძლიათ დარეგისტრირდეთ აქ).

    დავრეგისტრირდი და როდის დამიკავშირდებიან? თუ არ დამიკავშირდებიან საერთოდ?.. :( ისა, პუბლიკა ითხოვს დოდკას აზრებს ყოველივე ზემოთ თქმულზე! :)

  39. Cyborg Mcloud ამბობს:

    keti
    უნდა ავღნიშნო რო ეგეც მე ვიყავი, უბრალოდ მისი კომპიდან ვწერდი და არ მიმიქცევია ყურადღება ნიკისთვის, რა თქმა უნდა ეს მე ვთვლი რო მისი და ტყვილა ხარჯავს დროს და ნერვებს ESM-ში, კაგდა მაგლა ბი “პაჩკამი ახმურიაწ პიშნაგრუდიხ მალალეტოკ” :D

  40. keti ამბობს:

    Cyborg Mcloud
    აჰა,
    თორემ შეუსაბამო გამოდიოდა პოსტთან :)

  41. riddle ამბობს:

    1. ლინდგრენს ნობელი არ მიუღია
    2. ჰომოფობია – გეი, ლესბი, ბი და ტრანს ხალხის რომ გეშინია, ეგ არის. ქალები რომ ეჯავრებათ, ეგ მიზოგინიაა. კაცები რომ ეჯავრებათ, ეგ არ მახსოვს (არა და რა საჭიროა)
    3. ჩემს გარშემო მყოფი ერთობ განათლებული, წარმატებულ-კარიერიანი, მიზანდასახული ყმაწვილები იმაზე ოცნებობენ, საკეთებელი არაფერი ჰქონდეთ… ასე მაგალითად, რა კარგი იქნებოდა, ზასაობის მეტი რომ არაფერი იყოს საქმე… ან გლეხებად იყვნენ დაბადებულები… სოფლად ცხოვრობდნენ, ფიზიკური შრომით იღლებოდნენ, საღამოს ცხელი წყლით სავსე ტაშტში ფეხებს იბანდნენ (ნუ, აქ ცოტა ჩემი ფანტაზიაც ურევია) და კომბოსტოს და კარტოფილის მოსავლით ხარობდნენ.
    ჰოდა, ის კიდევ ცალკე თემაა, საზოგადოება ვის რა მოთხოვნას უყენებს, ვინ როგორ პასუხობს ამ მოთხოვნას და ვინ სადამდე ქაჩავს.
    4. იმისათვის რომ შენი ქმედება გაამართლო, აუცილებელი არ არის საწინააღმდეგო ქმედებას… შეურაცხყოფა მიაყენო )

  42. კუდა ამბობს:

    swavla sikvdilmdeo..
    es ra SuaSia, gamixarda Tqveni warmateba :)

  43. Pingback: 2009 – Overview « Dream is Destiny

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s