Georgian Bullshit

 

გუშინ სახალხო დამცველის ოფისში მედიაკლუბის მიერ მოწყობილი პირველი დისკუსია შედგა. სტუმარი – გიგი უგულავა. დანარჩენი ხალხი – ჟურნალისტები, ნგო-შნიკები, სტუდენტები და მე და კიბორგა XD რომელიც ალბათ ერთადერთია, ვინც ჩემთან ერთად იკაიფა ზოგადად ამ ცირკზე.

მერე ამ ყველაფრის ბლოგზე დაწერა მინდოდა და რაღაცნაირად ვერაფრით ჩამოვაყალიბე, ბოლოს წერილის დაწერა დავიწყე ია ანთაძისთვის და მოკლედ, იმ წერილს დავდებ აქ პირდაპირ:

= = = = = = = = =

გუშინდელი დღის თაობაზე მინდოდა შენთვის მოწერა, თავში დამილაგდა, კონკრეტულად რა არ მომეწონა გუშინ.

პირველ რიგში, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ რა მთავრობაცაა, ისაა ოპოზიცია, ის არიან ჟურნალისტები, იმიტომ რომ იგივეა “საზოგადოება” და ჯამში ყველა ერთმანეთს ვიმსახურებთ.

მე მაინც ვერ გავიგე, რა იყო და რა არის დღესაც მედიაკლუბის დაარსების მიზანი. და, როგორც დავასკვენი, ეს კარგად ვერც მედიაკლუბის დამაარსებლებმა გაიგეთ, იმიტომ რომ აშკარად სხვადასხვა შეფასება მიეცა გუშინდელ დღეს.

ვერ ვხვდები რატომ გვიხაროდა (ნუ, ჩემს თავსაც გავრევ აქ, თუმცა მე ამას გუშინვე ვერ ვხვდებოდი) ის, რომ უგულავას უკვე ათასჯერ, მილიონჯერ ნაკითხი კითხვები დაუსვეს, მილიონჯერ მონასმენი პასუხები გაიგონეს და ვაი ვაი, შეხედეთ, თურმე საეჭვოდ ბევრი წყალი დალია, ესე იგი ნერვიულობდა!

და მერე ბჭობა იმაზე, კომფორტულად იყო თუ არა. გუშინაც შევეცადე მეთქვა, ამას რაიმე კონკრეტული მნიშვნელობა ჰქონდა? და ვთქვათ კარგი, დავუშვათ, რომ “მიაყენეთ კედელთან” და დაიძაბა, წავა სახლში და სინდისის ქენჯნის გრძნობით მიხვდება, რომ “ბოროტი ძალების” მხარესაა და ან რაიმეს შეცვლის, ან პოლიტიკას დატოვებს და “უგულავას დიეტების” ბეჭდვას მიჰყოფს ხელს?

ჩემთვის გულუბრყვილო იდეალისტია ყველა ის ადამიანი, რომელმაც იცის, რომ მისი რაიმე საქციელით არაფერი შეიცვლება, მაგრამ მაინც ცდილობს რომ აკეთოს, აკეთოს გაურკვეველი მიზეზების გამო. მითუმეტეს მაშინ, როცა არის რესურსი, რომ იგივე ენერგია სხვა, უფრო რეალური შედეგის მომტან საქმეში ჩადოს.

ოპოზიციის სახე დღეს გია გაჩეჩილაძეა, რომელიც საკანში ხვრინავს და აქუბარდიაა, რომელზეც ლაპარაკიც არ მინდა, და “პოზიცია” ის ხალხია, ვინც 96%-ით მოვიყვანეთ და ბებიაჩემს და მის დაქალებს სააკაშვილის დანახვაზე ცრემლი სდიოდა – “ჩვენი ბიჭიო”, კადრში რომ გამოჩნდებოდა ხოლმე. 3+ წელი დასჭირდა იმის აღიარებას მათთვის, რომ ამ ზეკაცს და “ჩვენს ბიჭს” შეიძლება შეცდომები მოსდიოდეს. დღეს რომ ალასანია მოვიდეს პრეზიდენტად, ისიც პატარა მიშა იქნება. მითუმეტეს როცა საზოგადოებაში არის გამეფებული ეს “ოღონდ ეს წავიდეს და…” სინდრომი, რაც შევარდნაძის დროსაც იყო და რა მივიღეთ – აგერ კარგად ჩანს.

ჟურნალისტები? გუშინ დასმულ შეკითხვებზე მე და უჩას უკეთესი პასუხები გვაფიქრდებოდა, ვიდრე თავად უგულავას ჰქონდა, უადვილესი, გამოსაძვრომი, ყველასთვის ნაცნობი. და აბსოლუტურად თემის შეუსაბამო…

ცენზურაზე მოთქმა? ჰმ, იცი, გუშინ ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ჟურნალისტებს მოსწონთ ეს “დამიჭირე-არ დაგიჭერ”, მსხვერპლის როლს თამაშობენ. აი იმ ქალებივით, ვისაც ქმრები სცემენ, მაგრამ ისინი არ მიდიან სახლიდან, უბრალოდ იმიტომ, რომ არ იციან როგორ იცხოვრონ თავისუფლად, არ იციან როგორ იყვნენ დამოუკიდებლები და როგორ იარსებონ ტყაპუნის გარეშე. არადა იმდენი საშუალებაა, თუ მართლა გინდა, რომ აუდიტორიაზე გახვიდე – რომელსაც ვერ გაგიკონტროლებენ!

და ამ საშუალებების შესახებ 90% აზრზე არაა ან არ აინტერესებს, როგორც ვხედავ. “ფორუმები? ფჰჰჰ… ბლოგები რა არის საერთოდ. იუთუბი ისაა, პრიკოლებს რომ ტვირთავენ?” არადა როგორ მიაწვდენ ხმას საზოგადოებას, რომელსაც ჩამორჩი, საზოგადოებას, რომლის ენაც არ გესმის და შენ ვერ ლაპარაკობ მის ენაზე.

არა, იუთუბი ისაა, რასაც ამ თაობის ტელევიზიას უწოდებენ და იუთუბი ისაა, რამაც ობამას არჩევნები მოაგებინა. ალბათ გეცოდინება, რომ იუთუბიზე დებდა ხოლმე თავის გამოსვლებს. რამხელა აუდიტორია დაიპყრო წარმოიდგინე. ეს კარგად გათვლილი გზა იყო, ძირითადად ახალგაზრდობის ხმების და გულების მოსაგებად. და მერე რა მაგარია, პრეზიდენტობის კანდიდატს კომენტარი რომ შეგიძლია დაუტოვო მის ვიდეოზე, ეს ხომ მას შენნაირს ხდის, ხელშესახებს, დემოკრატიის იდეალური ილუზიაა იმჰო (ილუზია ცუდი გაგებით არა თან, იმიტომ რომ ყველანაირი დემოკრატია ილუზიაა, მაგრამ ეს კიდევ ცალკე თემაა).

ბლოგებზე კიდევ ჩავიციკლე – უბრალოდ ეს ის ადგილია, სადაც უფასოდ და ყოველგვარი ზედმეტი ცოდნის გარეშე შეგიძლია ვებსაიტი გააკეთო და ნებისმიერმა ნახოს.

ცენზურაა? არ გბეჭდავენ? გააკეთე ბლოგი! საეთერო დროს არ გითმობენ? – დადე თუნდაც იუთუბზე. რამხელა აუდიტორიაა, თან ზუსტად ის აუდიტორია, რაც წესით ნებისმიერ გონიერ ჟურნალისტს უნდა უნდოდეს.

თაზომ, შენმა სტუდენტმა, ძალიან კარგი კომენტარი დამიტოვა – ბლოგზე ვეჩვევი წერასო და თავისუფლებასო, და კი, დარწმუნებული ვარ, რომ ადამიანი, რომელიც მიჩვეულია აზრის თავისუფლად გამოხატვას, არ დანებდება ცენზურას – იმიტომ რომ ამ აზრის გამოხატვის სხვა ხერხებს მონახავს, ცენზურისგან თავისუფალს. ჩემთვის თაზო ბევრად უფრო კარგი ჟურნალისტია, ვიდრე გუშინ დარბაზში შეკრებილთა დიდი ნაწილი, იმიტომ, რომ ის მოწამლული არ არის და არც მოწამლულ წყალს სვამს, იმიტომ, რომ იცის – სუფთაც არსებობს.

პრესა.ჯი გეცოდინება. იცი რა მდარე ხარისხის რამეა? ერთი ჟურნალისტი განსაკუთრებით ცირკია, მთელი მისი სტატიები ძირითადად ფორუმიდან დაკოპირებული სხვისი პოსტებია “აი შენ გენაცვალე!”- ტიპის კომენტარებითურთ. მაგრამ დღეს მაგაზე პოპულარული ‘ოპოზიციური’ ინტერნეტ-გამოცემა მე არ ვიცი. რატომ არ გააკეთებენ ეს ‘გულანთებული’ ჟურნალისტები რაიმე მსგავსს? ახლა შევამოწმე – დღეში საშუალოდ 6000-მდე უნიკალური მომხმარებელი შედის თურმე, 20 000-ზე მეტი კლიკი. ქართული ენის მცოდნე ადამიანები – რომლებიც კითხულობენ, კიდევ სხვა ინფორმაციებსაც კითხულობენ და მათი უმეტესობა აზროვნებს, ნუ ყოველ შემთხვევაში ჩანასახი მაინც არის აზროვნების – მეტი აუდიტორია რაღა გინდათ?

ახლა გადავამოწმე მიახლოებითი სტატისტიკა საქართველოში ინტერნეტის მომხმარებლებისა. 2000-დან 2008 წლამდე ამ რიცხვმა 1 700%-იანი (!!) ზრდა განიცადა. უახლოეს წლებში კიდევ მეტი იქნება, იმიტომ, რომ ინტერნეტი უფრო ხელმისაწვდომი, იაფი და ცხოვრებისთვის აუცილებელი ხდება და თქვენ კიდევ ეს ტერიტორია აბსოლუტურად აუთვისებელი გრჩებათ: http://www.internetworldstats.com/stats3.htm

360,000 Internet users as of Mar/08, 7.8 % penetration.

მაგრამ არა… მერე ტანჯულის იარლიყი ვის ჰქონდეს, მერე ვის უხაროდეს უაზრო, ვითომ ჩამჭრელი შეკითხვების დასმა უგულავასთვის და მისი ფეხის ფეხზე გადადების გამარჯვებად ჩათვლა. და ვინ იყოს ისე გაბოროტებული, რომ დადებითსაც არ ხედავდეს, რაც მოხდა თუნდაც განათლების სისტემაში. ჩემთვის ცდება ყველა ადამიანი, რომელიც ყველაფერს ცალმხრივად აფასებს, იმიტომ, რომ მედალს სინამდვილეში ორზე მეტი მხარე აქვს. ხელისუფლებას აკრიტიკებენ, რომ კრიტიკას არ იღებთო – პარდონ ზა კალამბურ – მაგრამ თავად არიან კრიტიკის მიმღებები?

ალბათ მკითხავ, რა უნდა გავაკეთოთ აბაო. მე არ ვიცი, ყოველშემთხვევაში ის არა, რაც ახლა ხდება. პირველ რიგში, საზოგადოება უნდა გამოიზარდოს, მოკლედ, თევზაობა უნდა ვისწავლოთ, რომ მერე თვითონ ავირჩიოთ, კალმახი გვინდა სადილად თუ ორაგული. შენ არ უნდა ეუბნებოდე, კალმახი ხიხია, ორაგული აირჩიეო. იმიტომ, რომ შენი აზრიც არაა ჭეშმარიტება. ეს გამოზრდილი საზოგადოება თუ ისევ კალმახს აირჩევს, ველლ, საზოგადოების არჩევანი იქნება და მორჩა, მაქსიმალური დემოკრატია ალბათ, რაც შეიძლება მიღწეულ იქნეს – დღეს მითუმეტეს.

ჩემთვის აბსოლუტურად არ აქვს აზრი პოლიტიკას, იმიტომ, რომ მე მესმის – ეს პოლიტიკაა, ყველა ქვეყანაში ასე ხდება პიარიც, პროპაგანდაც და აზრი არ აქვს ჯუმბერი იქნება სათავეში თუ ნათელა. იმაზე აღშფოთება, რომ “მაგან რაღაც საეჭვოდ ბევრი იცის პიარზე…” – ჰაჰ! რა თქმა უნდა, იცის – მეც კი ვიცი უამრავი მეთოდი ბლოგის პოპულარიზაციისა და მდიეთ ახლა და არკვიეთ, რატომ შემოდის ბლოგზე ხალხი, იმიტომ, რომ რამედ ღირს ეს ბლოგი, თუ უბრალოდ კარგი ტექნიკა მაქვს რეკლამის? როგორ შეიძლება პოლიტიკოსი დაადანაშაულო პიარის ტექნიკების ცოდნაში? ეს ხომ ისაა, რაც ამ ადამიანს, როგორც პოლიტიკოსს – ხდის პოლიტიკოსად? [აქ ისევ პოლემიკა პროპაგანდასა და პიარს შორის, რომელიც მე პირადად არ მაინტერესებს, იმიტომ, რომ თუნდაც იმ პრეზენტაციაში ჩამოთვლილი ყველა პუნქტი შეესაბამება განსაზღვრება “პიარს” და ნებისმიერ პრ-სახელმძღვანელოში შეიძლება მათი ნახვა].

მოკლედ რომ დავასკვნა, პოლიტიკოსების კედელთან მიყენება – ეს თუა მიზანი, ვაშა ვაშა, მოიფხანეთ გული, დაიკმაყოფილეთ თავმოყვარეობა, თვითშეფასება თუ რაც არის. რაიმე რეალურის კეთება თუ გინდათ კიდევ – უპოვეთ პულსი დღევანდელ საზოგადოებას და იმას “უმკურნალეთ”. არის გზები, რომელთა დანახვა არ გინდათ და მოძებნა გეზარებათ, ეს მაინც – მთავრობის ბრალი ნაღდად არაა.

და ბოლოს – ამ წერილში ნაწერი ყველაფერი ჩემი პირადი, სუბიექტური, ღრმაააადსუბიექტური, ზესუბიექტური აზრია და მას ერთადერთ არსებულ ჭეშმარიტებად არ მივიჩნევ. : )

This entry was posted in Just, რა and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

113 Responses to Georgian Bullshit

  1. მ’ძიმე says:

    გამიცრუვდა იმედი და უკვე მერამდენედ!
    მე დოდი პრეზიდენტად მინდოდა (იხილე ჩემი კომენტარი ), ეს კიდე ჭკვიანი ადამიანი აღმოჩნდა, თავისთვის ხომ აქვს და ჩვენც უხვად გვირიგებს. ასე თუ გაგრძელდა არც მანქანიდან გადმოვა და არც ხელს დაგვიქნევს. ისე ერთი რამ მაინც მეიმედება, რადგან უგულავასთან შეხვედრაზე მივიდა, ესეიგი ბოლომდე დალაგებული მაინც არ არის. ისე ვინც იკ ბრძანდებოდით, დედას გაფიცებთ, ამიხსენით რა გაინტერესებდათ? მისი აზრები პრესაზე? თუ ზოგადად ცხოვრებაზე? ანუ ვინც მერი გახდება, ყველასთან უნდა მიხვიდეთ და მის აზრებს მოუსმინოთ? დოდი, ლამისაა დავკარგო შენზე წარმოდგენა, იქ რამ მიგიყვანა? კერპთაყვანისმცემელი საზოგადოებაა. მიშასთან რომ მიხვიდეთ, აუ, ეს რამხელა მოვლენა იქნება ალბათ, არა? დათო პაიჭაძე იძახდა ტელევიზიში, დღეს პირველად შემრცხვა აქ რომ ვმუშაობო, რაღაც ტუტუცური გადაცემა რომ აქციეს ლავუაზიეს კანონად (საბჭო ქვევრში იჯდა და ეკლესია მისი გატეხვის ნებას არ რთავდა). კი მაგრამ აქუს ტელევიზია რომ იქცა ქართული ჟურნალისტიკის ფლაგმანად, ეს არ არის სირცხვილი? პაიჭაძეს თუ ახლა შერცხვა პირველად, ესე იგი, აღარასდროს არაფრის შერცხვება. ისე კარგი კლუბი დაუარსებიათ ვიღაცეებს, დროული და საქმიანი წამოწყებაა. უგულავას ჟურნალისტიკაზე ესაუბრეთ, ცირკთან რომ დგანან, იმათ – ქალიშვილობის ინსტიტუტზე, აბა თქვენ იცით…
    ეჰ დოდი, დოდი, შენც ჩაგითრიეს ამ საქმეში?))))))))))))))

  2. militarytheory says:

    ხოოო…

    გუშინ სერჟას მოცემულ კონსპექტებში წავიკითხე რა არის “ალმაცერა ცეცხლი” რაზეც ბევრი ვიცინე (ისევე როგორც “წოლელა და დგომელა” სროლაზე) – მარა ნუ გამარტება გვეუნება რო არი ჯვარედინა ცეცხლი, ფრონატალური ცეცხლი და ალმაცერა ცეცხლი, ჯვარედინა(როგორც ნახატზეა ნაჩვენები) არი როცა 45 გრადუსით როვნა გადაფარავენ ცეცხლის ზონები ერთმანეთს, და ალმაცერა არი როცა გრადუსი მეტია 45 გრადუსზე… :დ – ნუ იასნია მე ვერ გავიგე რაღაცა სწორად და სინამდვილეში რაღაც სხვა არი, მარა ამ შემთხვევაში მე ვიხემლძღვანელებ ამ ტერმინის ჩემებური განსაზღვრებით – სანამ სერჟა არ შემოვა, არ მომაჯვამს და არ ამიხსნის რა არის სინამდვილეში ალმაცერა ცეცხლი – და აქვე გეტყვით რო ჩემი პასუხი იქნება ის რო “დავუსძენ” რო მე რო ვერ გავიგე ზნაჩიტ რიგითი 18 წლის სალდაფანი ვაფშე ჩემ ფეხებს გაიგებს მაქედან და მიტოა ომს ომზე რო იგებს ჩვენი ჯარი თქო.

    ხოდა მოკლედ მე ეხლა დოდისთან ერთად ალმაცერა ცეცხლს ვაწარმოებ იმავე მედია კლუბის მიმართ :დ

    ნუ ჩემთვის შეხვედრა დამთავრდა იმ მომენტში უგულავამ სკამი რო დაითრია, დადგა დარბაზისკენ სახით, დაჯდა და “წყალი ჩემთვისაც იქნებაო?” – იკითხა. ვსიო… მე მანამდე ვენიძლავებოდი დოდის, რო მივდიოდით შეხვედრაზე, რო მეთქი ბიუს აბ ზაკლად პატარა ტრიბუნჩიკს მოიტანს და დაიდგამს და დაიწყებს ლაპარაკს თქო, დოდი იძახდა რო არაო – ესო ეგეთი პარიტეტული შეხვედრაა ბევრი ხალხისო სადაც ერთ-ერთი მონაწილეც იქნება ბოკერიაო, მე კიდე ვეუნებოდი რო მაგი პრეზიდენტად ემზადება, მიშას ნაირ პრეზიდენტად და იმისნაირად პატარა ტრიბუნჩიკს მოიტანს და იქიდან ილაპარაკებს თქო.

    ტრიბუნჩიკი იდგა დარბაზში, მარა ძაან მოუხერხებლად, ხოდა ამიტო ადგა უგულავა, და ეს ძააააააააან მნიშვნელოვანია დანარჩენი სიტუაციის გასაგებად, არის მედია კლუბის შეკრება, თემა – პიარი და პროპაგანდა.

    დარბაზში ერთ-ერთ სტუმრად – ზის გიგი უგალავა.

    გიგი უგალავას რაღაცას ეკითხებიან, ის დგება, იღებს სკამს, დგამს დარბაზის მეორე მხარეს – ასე ვთქვათ სცენაზე, ჯდება, იკაპიწებს ხელებს, მერე ჯდება ისე რო, ეს ჩემთვის ყველაზე ვაჟნი იყო – კოჭს იდებს მუხლზე, ანუ აი გამობზეკილი მუხლით რო ზიხარ რა ადამიანი, ის კი არა რო ფეხი ფეხზე გადაიდო და გენიტალიები მოიჭლიტა – არა კაკ რაზ აი სკამზე უკან რო ატკინეშსია – და მარჯვენა ფეხის კოჭს მარცხენა მუხლზე შემოიდებ და… ყველა ადამიანი მარჯვენა ფეხის წვივის მიერ შექმნილი ვირტუალური ბარიერის ქვემოთ რო არიან სრაზუ – ყლეზე რო გკიდიან რა მარტივად. ა და მარჯვნივ მიტრიალდები და წყალს მოითხოვ მოგგვარონ, პირდაპირ შეხვედრის ორგანიზატორს თან, ანუ ტამ უხერხულად როცა ხარ და მარტლა ძაან გწყურია ვიღაც იქვე მდგომ სტუდენტს მოძებნი და “აუ ბიჭიკო თუ ძმა ხარ წყალი მომიტანე რა” (ფრაზა მთლიანად შეესაბამება უგულავას საუბრის მანერას და უფრო ზრდილობიანაცაა მამენტ…) – არა, პაველიწელნა მიტრიალდა შეხვედრის ორგანიზატორისკენ და “წყალი მომგვარეთო”

    დოდიმ იქვე შემინიშნა რო “იშ, წააგეო” – ტრიბუნის უკან რო არ დადგა, ნეტაი ტრიბუნის უკან დამდგარიყო… ტრიბუნა – პასუხისმგებლობას მაინც ნიშნავს…

    გაგრძელება რაც იყო დოდიმ მოგიყვათ, მე ავღნიშნავ მარტო მნიშვნელოვან მომენტებს, 3 საათიანი კინკლაობის მერე, რის პროცესშიც მე და დოდი უკან ვზივართ და ნელ-ნელა და ორგანიზებულად ვცვიფრდებით, ანუ ადგება ვიღაცა, ია გვეტყვის რო აი ეს ძაააააააააან მაგარი ქალია, და ეხა ნახეთ (შიგა და შიგ მე მაინც ვისვრი კომენტარებს რო ნუთუ მიზანია გიგის შევდგეთ და ველოდებით ბოლოს და ბოლოს ვინ ადგება და ვინ უფრო მაგრა “მიარჭობს”) – ხოდა ადგება ეს ვიღაცა და იტყვის რამე მარაზმს, განცხადებას – უგულავას მიმარტულებით, არც კითხვას, არც თემას არ წამოწევს სასაუბროს – ანუ იდეაში ეს არი ჟურნალისტების შეკრება, პროპაგანდაზე სასაუბროდ ერთმანეთში, სადაც როგორც პროპაგანდის არ აღიარებული მინისტრი – მოიწვიეს უგულავა. სულ გრძელოდებოდა 3 საათი და 20 წუთი, იქიდან 3 საათი ფორმატი იყო: “ჟურნალისტები კვნესიან და კნავიან უგულავას წინააღმდეგ”, ხოდა გამოვა ვინმე – გააკეთებს განცხადებას, არ ვხრუმობ, შემდეგი შინარსით: “რა პონტია რო დაგვპირდით მთლიანობას და ომი წავაგეთ? – და რა პონტია რო გვპირდებით პრახადნოი დვორობას და ეგეც რო არ გამოგივიდეთ მერე რა პონტი იქნება???” – უგულავა, როგორც პროფესიონალი პოლიტიკოსი, ზის და ცდილობს ამ ტირადაში იპოვნოს რაიმე შეკითხვა – იმიტო რო ამომრჩევლის გულისკენ გზის ნახევარი პროსტო იმაშია რო უგულვებელყოფილი არ დატოვო, არადა რა გინდა უთხრა ასეთ გამოსვლებს? – ისიც ყვებოდა კაი ქართულ მუჟიკურად – ხუმრობებს ტამ, ცნობილ ადამიანებზე, და – და დარბაზი იცინოდა!!! – მე არც გამღიმებია იმიტო რო სასაცილოც არ იყო, და რომც ყოფილიყო – პრინციპის ამბავი იქნებოდა რო არ გამეცინა როცა ეკითხებიან რატო დაირბა ხალხი ცემა ტყეპით და ის ანეგდოტს ყვება საპასუხოდ – ჩისტა რავი ღირსების ბაზარია რო აჩვენო რო მის სირობას არ წამოეგე და ელოდები პასუხს… ნუ მოკლედ ფორმატს ხვდებით.

    ფინალი იყო კარგი, დგება ერთი ჟურნალისტი ბიჭი, რომელსაც კიღამ ჩავეხუტე, გეიობაში ჩამომართმევდა თორე… დგება უკანა რიგიდიან და ამბობს: “იცით მე რას მივხვდი ეხლა ააქ? – ჩვენ გამოვდივართ პრტენზიებით რო რატო გვაჩმორებთ მედიას – ეს კაცი გვპასუხობს რო ეგრე თეორიაში მე არაფერს არ ვაღიარებ – მითხარით ფაქტები – ერთადერთი ფაქტი რომელიც არსებობს ამ თემაზე, ვაპიუში ფაქტი, იყო იმედის დარბევა – ვუთხარით ეს ჩვენ ამ კაცს და მისი პასუხი იყო (სიტყვა სიტყვით): “არა, იმედი აუცილებლად უნდა გაგვეთიშა, ამაში ორი აზრი არ არის, მარა მე არ ვემხრობი იმ ფორმას როგორც ეს მოხდა, ასეთი ვანდალიზმის გარეშეც შეიძლებოდა იგივე მიზნის მიღწევა” – და ამის მერე თქვენ კიდე ჭიჭყინებს რათო გვაჩმორებთ მედიასო? – ჩემი აზრით აქ მეტი საუბარიც ზედმეტია”

    კიდე 2 წუთის მერე იმ ბიჭმა დატოვა დარბაზი, ისედაც მთავრდებოდა და ნუ მთლად მარაზმში ვიყავით მოსულები უკვე და…

    მის კომენტარზე დარბაზში ჩამოვარდა 2 წუთიანი სრული სიჩუმე, დაჟე უგულავამ – რომელიც თვლიდა რო ყველა ფრაზა და კიტხვა მის მიმართ იყო, ანუ მედია ცენტრში ვინც რამე თქვა – პირველი უგულავა პასუხობდა ან უკეთებდა კომენტარს აქამდე… უგულავაც ეგრე გაშტერებული როჟით იჯდა, ყველა ჩუმად არი, 2 წუთი მიდის, ხალხი რესტარტდება და…

    ოპაა! – წავიდა ყველაფერი ახლიდან, ვითომ იმ ბიჭს არაფერი ეთქვას ისეთი რასაც წერტილი უნდა დაესვა ამ მარაზმისთვის.

    ნუ შეხვედრის შემდეგ შედგა პრივატული საუბარი ორგანიზატორებთან, ზა ჩაშკოი ჩაია, სადაც მე ძალიან ნაგლად ვიკითხე რისთვის არის კი მაგრამ ეს მედია ცენტრი თქო…

    და ჰოი საოცრებავ – თავი ისევ უგულავას “პრეს კონფერენციაზე” მეგონა, პასუხად მივიღე გრძეეეეეეეეეეეეეეეელი ტირადა, თავის დისკუსიით, ანუ ხალხი ჩაერთო საუბარში და კითხვები დაუსვეს და ა.შ. – თემაზე რა საზიზღარია ეს მთავრობა, ეს პროკურატურა, რა ცოდოა ერთეულები და იქ წავიდა უკვე კონკრეტიკის გარჩევა და… – ოღონდ ამჯერად ეს “წყალი” მოდიოდა თვითონ ამ აქციის ორგანიზატორისგან, კითხვაზე – რატომ წამოიწყეთ მედია ცენტრი?

    მე ვიქონიე, მეორედ, უზრდელობა, შევაჩერე ეს საინტერესო დიალოგი (რომელიც დარწმუნებული ვარ მათ შორის მილიონჯერ შემდგარა უკვე და ჩვენთვის იყო სახელდახელოდ ორგანიზებული) – და მეთქი თქვენ მაინც არ მიპასუხეთ კითხვაზე…

    აა ხო კითხვაზეო…

    ი ტაკ პასუხი:
    – მომბეზრდა ეს ყველაფერი რა, დავიღალე, მე მინდა ეთერი რა, მინდა ლობირება და მინდა ჩემნაირების მხარდაჭერა.

    ვოტ ი ვსიო, ბოლოს როცა ძაან ვაიძულე ჩამოეყალიბებია – ეს ჩამოაყალიბა.

    იქვე ავღნიშნე რო ლობის ამბავსი ჯობია პირადად შეხვდეთ – ასე ძაან აგრესიული გარემოა და მათ კარგ განწყობას ვერ მიიღებთ თქო, ჩვენი მხარდაჭერის ამბავში – ჯობია ჩვენ შეგვხვდეთ რათ გვინდა მტრის ხატი იქ დასმული და მასზე დაკარგული დრო და ენერგია თქო და ეთერი ტუტ ვაფშე ნი პრიჩომ…

    მე მედია ცენტრის შეკრებაზე მომავალში მივალ მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ ეს იქნება საუბარი ჟურნალისტებს შორის, არც იქ ამოვიღებ ხმას მარა მოვუსმენ და ჩავთვლი რო ძალიან საინტერესო იყო.

    არაფეირ აზრი არ აქვს მისვლას “დიდი ბატონის – პატარა ჭუჭულიკებთან” შეხვედრაზე, სადაც ეს ჭუჭულიკები წივიან, წივიან და იმ ბატონს კიდე სუ ყლეზე კიდია მთელი სასტავი.

    ჯერ ეს ერტი იმიტო რო სამი სებია ვისტავლიაემ ჭუჭულიკებად, მერე იმიტო რო ის კაცი 20 წელია ციხე-სიმაგრეა, იმას უარესი კითხვებისთვის აქვს გაცემული პასუხი, შეიძლება პისტალეტიც დაუდიათ შუბლზე და მაინც ის უთქვამს რაც უსამართლობაა – ხოდა უყარეთ ეხლა კაკალი, მოდის აქ და ყველა ელოდება რო უცებ გატყდება – აცრემლიანდება და პატიებას მოითხოვს… :დ

    მე ლიჩნა, სიამოვნებით, ვისაუბრებ ბოკერიასთან – 1-1-ზე პირისპირ, სადმე ტამ პიკნიკზე, ან თევზაობისას, აი პროსტო ნი პრინუჟძიონნი სიტუაციაში… ამას აზრი აქვს, ისევე როგორც ვისაუბრებ ნებისმიერ ადამიანთან 1-1ზე სიამოვნებით.

    მარა ფორმატი რომელიც იყო გუშინ – მიუღებელია აბსოლიტურად და აზრს მოკლებული.

    საერთოდ, ვიმეორებ, არ მაინტერესებს საუბარი გამობრძმედილ პოლიტიკანებთან, მითუმეტეს დარბაზის და მომხსენებელის ფორმატში, მითუმეტეს – დარბაზის და უპასუხისმგებლო, ფამილარული მომხსენებელის ფორმატში…

    მითუმეტეს როცა ჟურნალისტები კითხვებს ღვარძლის გამო უფრო სვამენ ვიდრე ლოგიკა აიძულებთ…

    გგონიათ თვითონ არ იციან? – თვითონ ორგანიზატორმაც აღნიშნა რო იქო ჩემი ორი სტუდენტი იყოო, მაგრები არიან ორივეო, და ხმა არ ამოიღესო… იმიტო რო ეგენი რო რამეს იტყვიან იმას წყალი არ უნდა გაუვიდესო… – ყველა სხვის ნათქვამზე მე რო დაგესვით უგულავას ადგილას, და მე არც ვროძე კაკ ნაძირალა არა ვარ, ჯერ, და არც გამობრძმედილი პოლიტიკის წუმპეში მოცურავე ჯუმბერა – მე ვუპასუხებდი ისე კარგად და გემრიელად რო… უგულავას მგონი ეცოდებოდა კიდე ხალხი და კიდე დამუღამებული აქ რო სარკაზმი და პირში თქმა კიდე უფრო აღიზიანებს ხალხს და უკეთესს შედეგს ვერ მიიღებ და ამიტო ლავირებდა რაღაცას საყვარლად და მეამიტურად…

    ჩემი დასკვნა პირადად:
    ეგეთ ადამიანებთან საუბარს აზრი არ აქვს, თუ თვლი რო ქვეყანას მიაქანებს უფსკრულში – პროსტო შუბლში ტყვია უნდა დაახალო და დაამთავრო, აი ლუბოი ჟურნალისტი რომელიც ასე მიდებ მოდებით ცდილობს საზოგადოების გადარჩენას, ჯობია დაფიქრდეს, მოიკრიბოს შარვალში ყვერები – აიღოს იარაღი და დააჭედოს შუბლში თითო ჟურნალისტმა თითო მასეთ “სინდის-ნამუს ახდილ პოლიტიკოსს” და ვსიო, გააკეთებენ ქვეყნისთვის იმ საქმეს რის გაკეთებაზეც ოცნებობენ…

    სხვანაირად – ვის ტო? – შემდეგ კვირას ბოკერიაა, ვის? – ბოკერიას მოუგებს ვინმე კამათში? – და თუ ეგეტი საოცარი ადამიანიც გამოჩნდა, აი სკაჟემ ტამ ლინგვისტუსა, მერე ის რო მიაღწევს იმის ციხესიმაგრის კედლამდე – ანუ სანამ კამათი ლოგიკური და გააზრებული მიდის მანამდე საერთოდ არ ეხები იმ ადამიანს, რო მიაყენებ კედელთან ბოლოს, და ბოკერიას შემთხვევასი ეს სიცილის მომგვრელია უბრალოდ, რო მიაყანებ კედელთან – პოლიტიკოსის შემთხვევაში ეს კედელი ვსივოლიშ მისი დიდი ციხე-სიმაგრის გარე კედელია… იმ კედელში შეხვალ?

    ვ ხუდშემ სლუჩე ადგება და წავა, ვსიო, აი რას მოიგებ – ადგება და წავა, ისევ იმან მოიგო…

    რა შეიძლება ქნაა? – ვიმეორებ – მოკლა, თუ თვლი რო მართლა სასტიკად აშავებს სამშობლოს წინაშე და თვლი რო შენ სამშობლოს გადასარჩენად თავდაუდებელი მებრძოლი ხარ – უნდა აჭედო ტყვია.

    ან დაიჭირო, სადმე გაიტაცო, მაგრა ცემო 5 დღე, რავი ტამ პაიალნიკბი და უთოები და მიიღებ იმას რასაც ოცნებობ – იტირებს და აღიარებს რო დამნაშავეა, ეს გვინდა?

    დანარჩენი მე არ მესმის ამ მარაზმის იდეა.

    მე მინდა საუბარი საინტერესო ხალხთან, და მეტი არაფერს აქვს ფასი, ცხოვრება არი უბრალოდ არსებობა, სიამოვნება ურთიერთობით და ვსიო. შედეგი საუბრისა არი ის რო მე ჩამომიყალიბდება აზრი, მერე ვიღაცას მივეხმარები აზრის ჩამოყალიბებაში და ჯამში გაიზრდება გათვითცნობიერებულობა… არა – რო ვთქვი რო პროსტო შევიკრიბოთ ერთმანეთის გულისთვის თქო, არაო, მიზანიო? – მიზნის გარეშე კიდე შეკრებას აზრი არ აქვს რისთვის ვირჯებითო?…

    “მაჩიწ იხ ვსეხ ნადა, ვ სარწირე” – რუსეთის პრეზიდენტის სიტყვებია.

    მკითხეთ – ვაარ ანტი მიშისტი? – არა, ძალიან, ძალიან, ძალიან გაბრაზებული ვარ ზოგიერთი მისი მთავრობის წევრის ქცევით – კი. ვთვლი რო უსამართლობა ხდება? – კი, ვთვლი რო მეტი უსამართლობა ხდება ვიდრე სხვაგან? – არა, ვთვლი რო უკეტესად შეიძლებოდა? – კი, ვთვლი რო კატასტროფაა? – არა, ვთვლიი როო ოპოზიცია უნდა მოვიდეს მთავრობაში? – არცერთ შემთხვევაში, გაბოროტებული ხალხი ჩემმა მტერმა მიუშვა საჭესთან…

    რა უნდა მოხდეს? – ის რაც გუშინაც ვთქვი პრივატ შეკრებაზე – უნდა წყნარად, ნელა, სამუშაო რეჟიმში, ზედმეტი დრამატიზმის გარეშე – ნელ ნელა მოვიდეთ მთავრობაში ვისაც რაიმეს გამოცვლა გვინდა, არა მინისტრებად, ქვემოთ, სამუშაო ადგილებზე და პრინციპულად ვიმუშაოთ, ყველა დედის პროჭს აგინებს პროკურატურას რო ეს რას შვებიანო, და ყველა კაი ადამიანი წამოვიდა ამ პროკურატორიდან და იზამენ აბა რა იქნება? – ყველას “გინდა რამე შეცვალოში” ესმის რო უნდა დედა აგინოს, ჟურნალისტი გახდეს და კრიტიკული სტატიები წეროს ან პოლიტიკაში მოვიდეს… და თავში არცერთს აზრად არ მოსდის რო რო ეს არის მარტივი გზები როგორ ვეცადოთ მარა 99% შემთხვევაში ვერ შევცვალოთ ვერაფერი – რთული გზა არი დაისახო ეს მიზნად, ისწავლო იურისპოდენცია, გაიარო გამოცდები, იძრომიალო პროკურორის კარიერის რთულ გზაზე – გახდე პროკურორი და იყო კარგი პროკურორი! – ეს არი გზა როგორ შეცვალო პროკურორები – ჩაენცავლო ცუდ პროკურორებს 1 კარგი პროკურორი. თვითონვე ყვება იმ შემთხვევას როგორ მივიდა ვიღაც პროკურორი, ნახა ნაცემი ბიჭი, რომელიც ამბობდა კი მე ვქენიო და იქიდანვე გაუშვა, ადგილიდან, მილიცია უთითხნავდა და ამან გაუშვა. აი ეგრე უნდა შეცვალო მდგომაროება – უნდა გახდე პროკურორი, უნდა გაიცნო ვინმე ახალგაზრდა დამწყები იურისტი ან პროკურორი და ეცადო შთააგონო არ შეიცვალოს ცუდისკენ, უნდა შვილი გაზარდო მომავალ კარგ პროკურორად. და არა მიტინგები მოაწყო და მთავრობის გადატრიალებაზე ოცნებობდე – და რა? – ვის მოიყვან? – მეორე ბანდის უარეს პროკურორებს? – აბა იმათ ხო არ დატოვებ ვინც არიან – ისენი ზუსტად იცი რო ცუდები არიან და…

    გუშინდელი საუბრიდან გამომდინარე, რაც ახალი არ არი, რაიმეს წინააღმდეგ ბრძოლად თვლიან იქიდან წამოსვლას და მერე უკვე იმ ინსტანციის გარე კედლებზე ხეთქებას. მე იქ დავინახე რო ცუდი ხდება – ავდექი და წამოვედი. დგას ეხლა გარეთ, დედას აგინებს, თავის ასკდება კედელს და ოცნებობს რევოლუციაზე, იქ არ იყავი? – შიგნი შეგესვლებოდა, იქიდან გეცვალა რამე… თუ ვერ ცვლიდი – მიმხვდარიყავი რო უაზრობაა და წამოდი დაჯექი ქსოვე წინდები, გარედან მითუმეტეს ვერ შეცვლი, ან თუ მინიმალური საშუალება მაინც იყო ბევრი ბრზოლის ხარჯზე იქ შიგნი – დარჩენილიყავი იმად ვინც იყავი, კარგად ადამიანად გარშემო წუმპეში – დარჩენილიყავი, შენ იქნებოდი ბევრისთვის მაგალითი, ბევრისთვის პატარა ღრიჩო – გარედან შიგნი შემოსაღწევად და მერე, იქნებ, საბრძოლველად…

    მოკლედ – მედია ცენტრში მე აწი მივალ თუ რამე საინტერესოს შემოგვთავაზებენ, და მარტლა არა ეგეთ ზოგად თემებს “ლიბერალიზმი დემოკრატიულ სახელმწიფოში” – 2 თვე შეიძლება ვილაპარაკოთ 24/7 და მაინც არასაკმარისს ვიტყვით და ვერაფერს საქმიანს… – ზუსტად ეს მაფიქრებიებს რო მიზანია პროსტო ვისაუბროთ და გავერთოთ, და ნუ ი ატლიჩნა, ტოკა რად გვინდა ეს VIP როჟები ამ ყველაფერში?…

  3. militarytheory says:

    მძიმე
    1. დათო პაიჭაძემ იქაც ბევრი ილაპარაკა… ობში აზრით – რა გვინდა აქ კი მარა? – ცოტაც მათქმევინეთ და დავჯდები და მეტი ხმას არ ამოვიღებო, კიდე რამდენჯერმე პერიფრაზირებულად თქვა რო მარაზმია ყველაფეირ და დაჯდა და ხმა აღარ ამოუღია :დ.

    იასნია საერთოდ ვიფქრობდით რატო მივდივართო, ბევრს, და ნუ ლოგიკა იყო რო დოდიმ ჟურნალისტებს შევხვდებითო, სტუდენტებსო, არ დაგიმალავთ და… Sophie Golden -ენსო… თან კვირა იყო, გუდაურში წასვლა გაიმაზა და პროსტო წამო ვნახოთ რა არიო.

    უგულავა იქნებოდა თუ არა ვროძე კაკ მთლად გადაწყვეტილი არ იყო და “დაესწრებას” ფორმატით იყო ნახსენები. ანუ მედია ცენტრის პირველი შეკრება, ხო უნდა ნახო რა არი არა?

    და დალშე ყველაფერი იყო “OMFG ვოტ ეტო დააა…”

    პ.ს. სოფი გოლდენმა ჭკუა ხელთ იპყრო და არ დასწრებია – ანუ პრინციპში შეხვედრა პრავალილას პა პოლნოი :დ

  4. მ’ძიმე says:

    მაიაკოვსკის აქვს ერთი ლქსი, ზედგამოჭრილია მედიაცენტრზე: ”ნე ტე ბლიადი, კატორიე ხლება რადი, დაიუტ სპერედი ი სზადი, ა ტე, დაიუშჩიე, ნე ბერიუშიე, ბლიადი სუშიე.”

  5. Cannabis says:

    ნებისმიერი მედია რომელიც რომელიმე მხარესთან შეხვედრებზე დარბის, წინასწარ განწირულია – ვერ დავიდა ჩვენ მეოთხე ხელისუფლებამდე რომ მედიის მთავარი მიზანი ობიექტური (ბლიად!) ობიექტური ინფორმაციის მიწოდებაა მოსახლეობისთვის, რომელიმე (ფორუმულ ტერმინებს ვიხმარ და) ”ჟოპოზიციურ” ან ”მიშმაკაკურ” ძალასთან დიალოგებზე სირბილი კი აპრიორი გამორიცხავს ობიექტურობას.

  6. bavshvi says:

    ბავშვები შორს პოლიტიკიდან (ჟურნალისტების უვიცობიდანაც), ისიც მეყოფა აგვისტოში რაც ვინერვიულე…

  7. bavshvi says:

    ბავშვები შორს პოლიტიკისგან (ჟურნალისტების უვიცობისგანაც), მეყოფა რაც აგვისტოში ვინერვიულე…
    (ამ ბოლო დროს რაღაც მემართება… მგონი ქართული დამავიწყდა… :D სულ პროამერიკული პოლიტიკის ბრალია …)

  8. Tamuna says:

    martali xar dod!

    medals martlac rom orze gacilebit meti mxare aqvs..

    rac mtavaria, AZROVNEB…

  9. მ’ძიმე says:

    გინახავთ, ალბათ, წარწერა ”აქ მოწევა არ შეიძლება”, დავაწესოთ ადგილები და დავაწეროთ: ”აქ გატრაკება არ შეიძლება”. შევიკრიბოთ ხოლმე ამ წარწერის ქვეშ სამშაბათობით, ვსვათ ჩაი და ვილაპარაკოთ ხელოვნებაზე.

  10. მ’ძიმე says:

    სოფი გოლდენი ვინ არის?

  11. dodka says:

    @მძიმე – სოფი გოლდენი არის ერთი ბლოგერი, სტუდენტი, ლამაზი, საყვარელი და ჭკვიანი გოგო, რომლისადმიც, რბილად რომ ვთქვა – გულგრილი არ ვარ. :D

  12. pinoqio says:

    სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ მაგ შეხვედრაზე არ ვიყავი (ჩემთვის ნაღდად საბედნიეროდ), ცხადია, რომ არაფრის მომტანი იქნებოდა, თუმცა, ვერც რამეს გააფუჭებდა. როგორც ჯონჯოლი სუფრაზე. თუ ახალგაზრდები იყვნენ, კარგია, უგულავა ახლოდან რომ ნახეს, გავა დრო, დაეწყებათ სკლეროზი და ექნებათ წარუმატებელი მცდელობები, რომ შვილიშვილებს მოუყვნენ მის შესახებ. წარუმატებელი იმიტომ, რომ ისინი არ მოუსმენენ… სხვათა შორის ერთი მაგარი იდეა მიმწიფდება, ბლოგების ნიადაგზე, მაგრამ ჯერ სამი ოთხი დღე მჭირდება…
    ნინო, მე არ გამიბრაზდე, ორი დღით ადრე ვუთხარი სისულელე მგონია ეს შეხვედრათქო.

  13. ლიკა says:

    მე მგონი მასეთ შეხვედრებზე მაინც უნდა იარო ადამიანმა. თუნდაც იმისთვის, რომ შენი გაუცინარი როჟით უხერხულ მდგომარეობაში ჩააყენო მოლაქუცე და თვითკმაყოფილი საზოგადოება. უნდა იჯდე, აანალიზო, ყველაფერი აღიქვა, როგორც გაკვეთილი “დაიმახსოვრე, ეს ცუდია”, კარგად გაიაზრო, მოემზადო, და ბოლოს ერთხელაც გაბრაზდე და დაახურო თავზე დეგენერატ სასტავს.

    უჩა, შენ თვითონ გაიძახი, კრეტინიზმის ციხე შეგნიდან უნდა გატეხოო და პირველივე კრეტინიზმს ემიჯნები _ აღარ მივალო. რა კაია? ისინი რომ გამოსწორდებიან, მერე მიხვალ არა? აბა პროკურატურაში დეგენერატიზმი უნდა აიტანოო? თან რა დონის დეგენერატიზმი, წარმოგიდგენია?

    ისე, რა კლუბობანა ატყდა, ვერ გავიგე. ფორუმმა “ქართული კლუბი” შექმნა, აქ “მედია–კლუბი”… რა ხდება? თუ უბრალოდ “უბნობანას” ახალი ვარიანტია?

  14. Hell.
    პოსტი რომ წავიკითხე, გავიბადრე (ბოროტულ-ნიშნისმოგებურად), მაგარი ვარ-მეთქი, რომ არ წავედი მაგ მითინგზე (fuck that) და ბრბოში არ შევერიე. იმიტომ, რომ ვიცი მე ასეთი შეხვედრები და პოლიტიკური დაგოიმებები. მადლობა ღმერთს, “გოიმ”ობისგან შორს ვარ :ლოლ: ;-)

    მაგრამ მერე კიბორგას პოსტი რომ ვნახე, გული ისე დამწყდააააააააააააა :| არ მეგონა თქვენც თუ იქნებოდით, guys, თორემ, ჯანდაბას, ერთხელ “გაგოიმებას”! :D :D :D მადლობა, ასე რომ ფიქრობ ჩემზე, დოდი, მადლობა! მადლობა!!! Oh, boy!

    ხო, წესით ჩემი აზრიც უნდა დავწერო თუ რაღაც ასეთი: მე არ მჯერა დემოკრატიის! ჩემი ფარული ოცნება მასონობაა! ძალიან მინდა ჯორჯ სოროსის გაცნობა! I really do. მგონია, რომ სამყარო ასეა შექმნილი – ადამიანებმა უნდა იწვალონ, რომ რამეს მიაღწიონ; ძმებმა ერთმანეთი დახოცონ, მერე მეფეებმა თავისი ქვეშევრდომები ომში გაუშვან და იმათ ცოლებთან დაწვნენ. მოკლედ, ამქვეყნად ცხოვრების ერთადერთი სცენარი არსებობს, რომელიც მეორდება და მეორდება… ხო ხვდებით, რომელ “სცენარს” ვგულისხმობ. ხოდა, მიშა ასე იქცევა, გიგიც, პაიჭაძეც, ია ანთაძეც და ჩვენც. ;-)

    ერთადერთი საკაიფო რამე იმ “სცენარიდან” არის ის, რაც ახლა დოდის მუცელში უზის :) დანარჩენზე ილაპარაკონ რამდენიც უნდათ, ვისაც უნდა და ეგონოთ, რომ მაგრები არიან. ამ დროს მარტო ამ “სცენარის ავტორია” მაგარი. ძაან მონოთეისტური პოსტია, მაგრამ ამჟამად გადავარდნილი ვარ ამ “სცენარის” შესწავლაში და გამიგეთ :)

  15. Shopie Golden
    დემოკრატიის რაღა დაგიმალო და არც მე მჯერა, და არა მგონია ძველი საბერძნეთიდან მოყოლებული ვინმეს ჯეროდეს საერთოდ.

    მარტივად: როგორ შეიძლება აირჩიოს 2 ადამიანს შორის, თუმდაც 2 ადამიანს შორის, მესამემ – თუ იმდენივე არ იცის რაც იმ 2-მა?

    ხოდა ყველაფერი დადის იქამდე რომელი უფრო გემრიელ კამფეტს მიცემს იმ ამომრჩეველს – შედეგად, ხალხი, ირჩევს იმას ვისი კამფეტიც უფრო გემრიელი იყო და არა იმას ვინც უკეთესი იქნება გვეყნისთვის… კაკ რეზულტატ – ხალხის მმართველობა – მარაზმი გამოდის.

    ზუსტად ამიტო ნაწილობრივ გამართლებულია არჩევნების ე.წ. ჩაწყობა(გინდა ფიზიკურად, გინდა იაფფასიანი პროპაგანდით)

    მე ვარ პრეზიდენტობის კანდიდატი, და გულით ვიფქრობ რო საქართველოსთვის შემიძლია კარგი გავაკეთო, მაქვს რთული და მრავლისმომცველი თეორიები როგორ გავაკეთებ ამას. ამომრჩევლების 99% უბრალოდ ნე სპასობნია ეს თეორიები ვაფშე გაიგოს და აღიქვას, ჩემი კონკურენტი კიდევ ჩემი აზრით საქართველოს მოღალატეა და წყნარად იყენებს ბინძურ პიარს და პროპაგანდას… თუ მე მარტლა მიყვარს ჩემი ქვეყანა და მართლა მგონია რო ქვეყანას გამოვადგები და კაი საქმეს გავუკეთებ – ხო იასნია უნდა რო ავიღო ჩემ თავზე პასუხისმგებლობა, ჩავაწყო არჩევნები კონკურენტზე უკეთესად და გადავარჩინო სამშობლო…

    სუ მეღიმება იმ ფაქტზე რო სერიულ მკვლელ მანიაკებსაც კი საკუთარ თავთან საკუთარი ტავი კაი როჟა გონიათ და გამართლება აქვთ…

  16. მ’ძიმე says:

    ახლა მაესტროს ვუყურებ და თანდათან სულ უფრო ცხადი ხდება ჩემთვის, მთელი ერი გაფრენის პირას ვართ, შასები უკვე ავიკეცეთ. ცუდები კი არ არიან, ვირტუალურ ციხეში, ვირტუალურად ერთობიან, ხელისუფლება ვირტუალურ სამოთხეშია, ხალხი რეალჯოჯოხეთშია, მაგრამ მიშტერებულია ტელევიზორს და ხან ერთს უყურებს, ხან მეორეს. თქვენ ხუმრობთ და აქ დემოკრატია სიგიჟეა… ვაფრენთ ყველა და იასნია, სათავეში ყველაზე მაგარი გაფრენილი გვყავს. მაგრამ მე რა დავაშავე…

  17. კიბორგ, შენ გეწერა “იქით”, რომ ჩვენ ასეთი როჟები ვართო და პო-დრუგომუ შეუძლებელიაო. I guess, ყველაფერი არის ფსიქოლოგია, ტოპოლოგია (თუ როგორ ჰქვია, გეოგრაფიული ადგილმდებარეობა), მზე რამდენად გაცხუნებს და ტვინში რამდენად გიდუღს სისხლძარღვები. ალბათ სულ ასე იქნება, სანამ საქართველო ამ ადგილას არსებობს. ჩვენ რომ რაღაცებს ცივად ვუყურებდეთ, მაგ: უცნობის მაგივრად ტვ-ში ტექნიკის ბოლო მიღწევებზე გადაცემებს, მაშინ ცოტა “ზევით” ვიცხოვრებდით. ან ვინ თქვა, რომ იქ უკეთესია?

    არც მორჩილებაა კარგი და არც უაზროდ ფეხების ქნევა, როცა აზრი არა აქვს. იდეალიზმი ებრაელების მოგონილია :ლოლ: ისევე, როგორც ყველაფერი დანარჩენი (დემოკრატიას ბერძნებს ვუტოვებ, მაინც არაფრად ვარგა); ისევ “სცენარისტი” მგონია ყველაფერში ‘დამნაშავე’. მაგრამ თუ ადამიანები მოვინდომებთ, სცენარის შეცვლაც შეგვიძლია და ცოტა ყურების გამოქექვაც (დღეს ამ სცენარს რას გადავეკიდე!) ;-) ეს ცხოვრება კიდევ ბულშითოლოგიის “სროლაა” და მეტი არაფერი, ვლაპარაკობთ, ვლაპარაკობთ, ვინ უფრო მაგარ რამეს იტყვის და ვინ უფრო მაგრად დაიბოღმება… ამ დროს სხვები საქმეს აკეთებენ :|

    Better think about it.

  18. iadonia says:

    მთელი დღეა, ჩემს საქმეს ვაკეთებ და თან ვფიქრობ, რა დავწერო დოდის წერილის პასუხად. დოდკას შთაბეჭდილებები და ემოციები ჩემთვის თავიდან ბოლომდე მისაღები და დამაფიქრებელია. უჩა კი, მგონი, ცოტა უსამართლოდ გვექცევა. ნებისმიერ შემთხვევაში, ჩემთვის დოდისთან და უჩასთან ურთიერთობა არის ვანო მერაბიშვილის მოსასმენი აპარატებით დახუნძლულ ჯურღმულში შემოსული თავისუფლების სხივი, რომელსაც – თუ თვალს მოგჭრის – დაემალები და რომელიც – თუ მიეფიცხები – გაგათბობს. მე ეს სხივი ცოტა თვალს მჭრის, მაგრამ დამალვას ნამდვილად არ ვაპირებ.

  19. თაზო says:

    თქვენი მონათხრობიდან გამომდინარე კიდევ უფრო მეტი ინტერესი გამიჩნდა დავესწრო მედიაკლუბის შემდეგ შეხვედრას. ასჯერ მონაყოლს ერთხელ ნანახი სჯობსო, ნათქვამია. რაც არ უნდა ცუდი იყოს, ვფიქრობ, მაინც უნდა იარო იქ, თუნდაც იმიტომ, რომ “ცუდი ბიჭები” უკეთ გაიცნო, უკეთ მიხვდე ვისთან გაქვს საქმე. თუ ყოველთვის უგულავასნაირ “ფეისებთან” მოგვიწევს შეხვედრა, შეიძლება მართლა არა აქვს აზრი და ეს ყველაფერი კეელზე ნაცრის შეყრას დაემსგავსება. დოდი, თავადვე ამბობ, რომ მედალს ორი მხარე არა აქვს. მეც მიმაჩნია, რომ არ არსებობს მხოლოდ შავი ან თეთრი და კარგი თუ არ ხარ, არ ნიშნავს, რომ ცუდი ხარ. შესაბამისად, მედიაკლუბში ჩატარებულ ამ შეხვედრებსაც ექნება რამე დადებითი, რისთვისაც მართლა ღირს ამის გაკეთება.

  20. noemberi says:

    კარგია კარგი.
    ვხვდებით თანდათან, რომ იდეალიზმის დრო წავიდა. პრაგმატულობა გჭირდება, კიარადა უბრალოდ აუცილებელია.

  21. ველოდები “გადაგდებული ბარგის” (ფილმია ასეთი, მაგარი) გადმოწერას და ბარემ თაზოს პასუხად დავწერ, რომ რაღაც სიკეთე ყველაფერს აქვს for sure, გააჩნია, შენთვის რამდენად სასარგებლოა ეს სიკეთე :| იდეა კარგია, რომ ჟურნალისტები შეიკრიბონ, ილაპარაკონ, მოიფხანონ გული, ენა და რაც უნდათ, ოღონდ პოლიტიკოსების გარეშე. იმიტომ, რომ ისინი მაინც პოლიტიკოსები არიან, “ბუნებამ” დანიშნა და ჩვენც რომ მათ ადგილას ვიყოთ, ზუსტად იმავეს ვიტყოდით და თავსაც გავიმართლებდით. კიბორგასი არ იყოს, მანიაკები-c მართლები არიან, არჩევანის თავისუფლება ჰქონდათ და აირჩიეს ის საქმე, რაც სიამოვნებთ. ასეა რა! ;-)

    P.S.ია ანთაძეს ახალგაზრდული კლუბიც ჰქონდა ადრე, ფილმებს გვიჩვენებდა და მერე ამაზე ვსაუბრობდით სოციალურ ჭრილში (უგემრიელესი პეჩენიებიც მოჰქონდა ყოველთვის და ეს ერთერთი მიზეზი იყო საღამომდე უნი-ში დარჩენის), ჰოდა ბევრად ჯობდა ჩვენი საუბრები უგულავასთან კამათს, დარწმუნებული ვარ. ჯერ ცოტა კულტურის ამაღლებაზე რომ გვეფიქრა, კარგი იქნებოდა, ჩემი სურვილია.

    დემაგოგიის და პოლიტიკის სუნი მცემს ბლოგზე, თუ თევზს წვავთ? :ლოლ:

  22. ally says:

    თავიდან რაღაც ფრაზებზე და აბზაცებზე ვიფიქრე, კომენარში “დავაციტატებ” მეთქი, მაგრამ მერე და მერე, კითხვისას მივხვდი, რომ ფაქტიურად პოსტის გადმოკოპირება დამჭირდებოდა

    მოკლედ – ბღავო!

  23. ნანა says:

    დიდი წერილი მოგწერე შენს პუბლიკაციაზე გამოხმაურების სახით, აქ ”დაპოსტვა” არ მომინდა რატომღაც ჯერ. იმედია წაიკითხავ და მიპასუხებ მეილით. მერე იქნებ, აქაც შემოგიაროთ ხოლმე აქტიური მკითხველის და ”კომენტარების დამმტოვებლის” სახით. კარგი დისკუსია გამოგივიდათ, ხალხნო

  24. linguistuss says:

    ეგ ყველაფერი ჰო, მაგრამ კიბორგას უსაშველო პოსტში მე რომ ვარ ნახსენები ძალიან გამიკვირდა :D

    ეხლა აღმოვაჩინე თუ რა შორს ვარ ამ ყველაფრისგან. თურმე კი არა სადღაც ჩემს სამყაროში ვცხოვრობ, უფრო სწორად ჩემს ციხეში, სადაც მომინდება არაბულს ვსწავლობ, მომინდება თურქულს, მომინდება პეტრარკას სონეტებს ვკითხულობ, მომინდება ჟაკ დერიდას დეკონსტრუქციის თეორიას, უფრო მეტიც ვუყურებ ჟაკ დერიდას და ჟილ დელეზეის ინტერვიუებს იუ–თუბში, ამასწინათ მიშელ ფუკოც გავჩითე, ტკბილი და მურაბა კაცი, მერე რა რომ შიდსისგან გარდაიცვალა… ციხეში ხანდახან დიფერენციალური გეომეტრია და კვანტური მექანიკაც კი აქა–იქ გამოკრთებიან ხოლმე… თუ ეს ყველაფერი მბეზრდება Gothica 2 Return–ს ვთამაშობ, ან კინოს ვუყურებ და “დლია რაზნოობრაზია” პორნოსაც…

    ჰოდა, მართლა ვერ მივხვდი, მე და თქვენ კი არადა თქვენ და მე ერთ ქვეყანაში ვცხოვრობთ? მგონი დროა არწივთან და გველთან მეგობრობას შევეშვა და ხალხისკენ დაბლა დაშვება დავიწყო, თუმცა აი მკვდრის თრევის თავი არ მაქვს, თან აკრობატები ბავშვობიდან არ მომწონს, ცირკში მაგათ ნომრებზე სულ ვტიროდი ხოლმე, მოაშორეთ ესენი მეთქი…

    თუ შეიძლება კარგად ამიხსენით ვინ არის დოდკა… არა ეგ ვიცი, კიბორგაც ვიცი, ია ანთაძესაც ვუსმენდი ოდესღაც რადიო თავისუფლების ტალღაზე, კაი დრო რომ იყო და ფრანგულზე რომ დავდიოდი შორეულ 2002–ში მარშრუტკით ვარკეთილიდან თემქაზე და აბა სხვა რა მეკეთებინდა, ჰოდა ვერ გავიგე ვინ არის სოფი გოლდენი და კიდევ ვერ გავიგე ომი მოვიგეთ თუ წავაგეთ?!

  25. მ’ძიმე says:

    linguistuss,
    გია ნოდიამ დაწერა ”24 საათში” ომი ჩვენ მოვიგეთ, ოღონდ ბოლომდე არაო. ძნელია არ დაეთანხმო, მართლაცდა რამდენი ქალაქი გვაქვს ჯერ კიდევ დასაპყრობი. გრეიფრუტიც ასეთი უნდა ნოდია როა.

  26. linguistuss
    20 ლარს გიხდი შემდეგ მედია ცენტრის შეკრებაზე თუ წამოხვალ. ნუ სწიმულ ტაკ სიბე მარა მამენტ 20 ლარიც ფულიას პონტში, კვირა დღეს, იქნებ იფიქრო ჩემი რა მიდისო. არ ვიცი შეშვება თავისუფალია თუ არა მარა ჩემს ჯერ კიდევ, იმედია, შემორჩენილ კეთილგანწყობას იას მხრიდან გამოვიყენებ და ჩემ მაგივრად წადი თუ დამსწრები ხალხის რაოდენობა შეზღუდულია.

    რატომ? – ინტელეხტი რო შეიგრძნო – და იქნებ სურვილი გაგიჩნდეს და სხვებსაც გვაგრძნობიო. ა ნა ხუდოი კანეც – გაერთობი. ბოკერიაა ბოლოს და ბოლოს – how can it be boring :D

    სოფი გოლდენს პასუხად:
    მაპატიე მარა მე არ მწამს ადამიანების… არ მწამს დაჟე რო ლინგვისტუსას გარშემო იდიოტები, ჩემი სახით თუმდაც, რო მოაცილო და მარტო დატოვო ინტელექტის ზეობის სარტყელში – თვითონ არ გახდება ტუპოი-სალდაფანი მილიტარისტი და არ დაიწყებს მარაზმებს “kill ’em all, kill ’em all, kill ’em all AHAHAHAA!”-ს თემაზე ( (С) Animatrix, Second Renessanse)

    ლინგვისტუსი ძერჟიტსია ზა შოტ ნას, ჩვენ რაღაც ტალკუჩკა გვაქ, ყველა ვეტენებით, ვბორძიკობთ, ვტრიალებთ და გასაქანი არ გვაქ ხოდა ლინგვისტუსმა მოძებნა თავისი ჭრილი და ბედნიერია, მარა გვერძე ხალხი რო მოაცილო…

    აი როგორც მეტალისტების კონცერტზე რა – ცენტრში ვინც გიჟებივით ტრიალებენ და ასკდებიან ერტმანეთს – ისენი რო გაიყვანო – ვინმე უფრო “ზრდილოაბინი” მოქცევის სასტავი შევა და ისენი დაიწყებენ წრიალს და ერტმანეთის მისკდომას, და სუ რო გაცალო დარბაზი და 5 კაცი დატოვო – ის 5 კაცი ვინც დარბაზის სუ კუთხეში იდგნენ და მორცხვად იყურებოდნენ, ნელ-ნელა სცენასთან მოვლენ და მერე ერტმანეთზე მისკდომასაც დაიწყებენ მეტალის ნეტარ ჰანგებზე… :D

    IMHO ადამიანი ცხოველია, ტუპოი ცხოველი კატორი პლოხა კონჩიტ.

    მე ვოცნებობ და ბევრს ვფიქრობ რაღაც მეცნიერულ აღმოჩენებზე, ფანტასტიკურ სამყაროებზე, ვფიქრობ რეალურ ცხოვრბაზე, კონკრეტულ მენეჯმენტზე ჩემთვის მონდობილ საქმეებში და ადამიანების მენეჯმენტზე აბსტრაქტულად – როგორც სოციოლოგიის და ფსიქოლოგიის ნაზავზე, ვფიქრობ ფინანსებზე, ტექნიკაზე, როგორ მუშაობს ესა თუ ეს ხელსაწყო – მარა ყველაფერ ამასთან ერთად ჩემში ბედნიერად სულდგმულობს მკვლელი, მბრდღვნელი, სადისტი, სექსუალური მანიაკი – და მე ვფიქრობ, მხოლოდ ვვარაუდობ, რო ეს ასეა ყველა ადამიანში, მე არ ვკლავ, და არ ბოდიშით დამსწრე საზოგადოებასთან – მარა არ ვტყნავ გარშემო მყოფებს მხოლოდ იმიტო, რო ჩავუღრმავდეთ საკითხის სინამდვილეს, მხოლოდ იმიტო რო მეშინია – ამ შემთხვევაში რისი უფრო მეშინია – მთავრობის რომელიც დამიჭერს თუ ჩემნაირივე ხალხის რომლებიც შურს იგივე გზებით იძიებენ – მეორე საკითხია, მარა გვაჩერებს იმენნა შიში და არა “შინაგანი ზრდილობიანობა” :D

    ხოდა გამომდინარე აქედან მე არ მწამს ადამიანებს, არ მჯერა რო როდესმე იქნება გლობალური დედამიწა სადაც ყველაფერი იქნება ვარდისფერი და ბედნიერი. მწამს რო მუდმივად იქნება ომი, შეტაკებები, ხახუნი და უბედურება – იმიტო რო ეს ის გზაა რომლითაც სინამდვილეში ინარცუნებს ადამიანი ბალანსს ყველა მის მოთხოვნას შორის, ანვითარებს მეცნიერებსაც, ეკონომიკასაც და ხარჯავს აგრესიის და კანიბალიზმის მოთხოვნილებებსაც…

    რატო უნდა ვებრძოლოთ იმას რაც ჩვენში არის და გვინდა? – ამას ვამბობდი ხოლმე როცა მეკითხებოდნენ ტამ “რა გარყვნილებაა ღმერთო ჩემო, როგორ შეიძლება გინდოდეს ქალის ანალურად გაჟიმვა” – ებჯო მინდა და… და არგუმენტი იყო რო მასე ადამიანის შეჭმა რო მოგინდეს უნდა შეჭამო? – და ვწითლდებოდი, ყველას ეგონა რო სირცხვილისგან რო “ფუფ, ეს რა ცუდი ადამიანი ვყოფილვარ რა კატეგორიის რამეებზე დამიწყია ფიქრი ანალური სექსის სახით” და ვწითლდებოდი სინამდვილეში იმიტო რო ბლიაძ, ადამიანების ჭამაც მინდა! – კი – მეშინია რო დამიჭერენ და მეშინია რო ჩემ ცოლს შეჭამს ვინმე მერე საპასუხოდ (თუ იასნია ადამიანების ჭამა საკუთარი ცოლით არ დავიწყე… ა ტო ანა ბოლნა ვკუსნაია ბლიაძ, ხანდახან მაძაგძაგებს იმის წარმოდგენაზე როგორ მოვაგლიჯავ ხელს და საკაიფოდ გავხრავ ჩემ გემოზე) და ამ შიშის გამო იასნია თავს ვიკავებ და შევიკავებ ცხოვრების ბოლომდე.

    შეიძლება მე საშინელი ფრიკი ვარ და ეს ტრაგედიაა, მარა მე მაინც ეჭვი მაქ რო გააზრებულად თუ გაუაზრებლად ყველა ასეთია, მე არაფერი განსაკუთრებული არ ვარ და მაშინ ეს უარესი ტრაგედიაა – მხოლოდ ამჯერად ცივილიზაციის მასშტაბით.

    თაზო და Sophie Golden
    ჯერ ეს ერთი ხო ვთქვი – კვირას ამ ზამთარში სტრაიკბოლი არ არის, გუდაურში მივდიოდით იმ დილას და გაიმაზა, ხოდა საღამოს 6 საათზე მშვენიერი თავშესაქცევი ამბავი იყო.

    მეორეს ერთი – შევხედრის დამთავრების მომენტიდან სახლში მოსვლამდე, ანუ ჩაეპიწიე და მანამდე საუბრები კიდე, ყოველი წამი ღირდა თუმდაც + იმ 3 საათადაც რომელიც უგულავას ბლუყუნის სმენაში დაიხარჯა.

    ასე რომ მისვლა ალბათ კიდევ ღირს, პრობლემა იმაშია რატო ვიწვალებთ თავს VIP პერსონებით რომლებიც ტვინს ბურღავენ? – ბეზ ეტავა ნი კაკ?…

    Iadonia
    დოდის რეაქცია, პოსტი და ზოგადად დამოკიდებულება ბევრად უფრო მშვიდი და ტოლერანტული(თუ ამას ასე შეიძლება ეწოდოს) იყო იმიტო რო… პა ბალშომუ დოდის კიდია ეგ ყველაფერი, დოდის კიდია პოლიტიკა, კიდია რა იბაზრა იქ უგალავამ, კიდია რას აკეტებს უგალავა, კიდია ჩვენი ჟურნალისტიკის დონე, სუ ყველაფერი სუ კიდია, დოდის არ კიდია ბლოგები და თანამშრომლობს მანამ – სანამ თქვენგან ბლოგების სისტემის აღიარებისა და განვითარებისთვის ახალ-ახალი დინებები მოდის, როცა თქვენ მას ვეღარაფერს მისცემთ ახალს მისი სფეროსთვის – დოდი აღარ ივლის მასეთ მარაზმებზე და როგორც არ ფიქრობდა ამეებზე ადრე და არ ფიქრობს დღეს, მშვიდად ძინავს და ღამე რო ეღვიძება იმას არ ფიქრობს ჩივო ბი უმავა პრიდუმაწ ამ ყველაფერზე – ისე არ იფიქრებს აწიც.

    რამდენსაც გინდათ ვერ მიტანდეთ – სინამდვილეში თქვენც იცით და მეც ვიცი რო სანამ ვერ გიტანენ – ყველაფერი კარგად არის, მთავარია ფეხზე არ ეკიდოთ. მე არ ვითხოვ თქვენგან დადებით დამოკიდებულებას, არ გპირდებით რო ისევე ვფიქრობ როგორც თქვენ, და გპირდებით რო აბრეშუმივით ურთიერტობა არ გვექნება – თუ გვექნება, აწიც – თქვენ და ნინოს მაგალითად – კიდევ ერთი მქებელი თუ ჭირდება – ვი ნე პა ადრესუ, და ვი კა მნე ი ნე აბრაშალის პრინციპში, ხოდა თუ გაინტერესებთ ჩემი აზრი – წაიკითხეთ, არ გაინტერესებთ – არ წაიკითხოთ, მკითხავთ რეალში – გეტყვით, არ მკითხავთ – ვიდგები ჩუმად და ვეტყვი იმას ჩემს აზრს ვიზეც ვეცდები ვიქონიო გავლენა. არავინ არ ვარ მე, 1 ადამიანის 1 კონკრეტული აზრია და სუ ვცდილობ შევინარჩუნო ტვინში აზროვნების იმდენი ნატამალი მაინც რო საუბარშივე ვაღიარო რაშია მართალი მოსაუბრე. შეიძლება მაინც არ ჩავთვალო საკმარის წონის მქონე არგუმენტად იმისთვის რო ჩემი აზრით ჩევიცვალო მარა ვაღიარებ რო ასეთი აზრიც ვალიდურია.

    ასე მაგალითად ჩვენ კამათს შეგახსენებთ, პირდაპირ მნიშვნელოვან მომენტზე რო გადავიდე:
    “თქვენ რეზინის დუბინკებს თუ გირტყამენ – არ ბრაზობთ, იმიტო რო ეს კანონით დაშვებულია, და რეზინის ტყვიებს თუ გესვრიან – ეს უკვე ოო, ეს უკვე უნდა პრეზიდენტი გადადგეს?”

    და მე ვერ დავიცავი ჩემი აზრი საკმარისად, თქვენ თქვით რო კანონი კანონია, ოდნავაც რო გადავლენ უნდა გააჯვანო.

    მე გითხარით რო არცერთ ქვეყანაში არავინ არ გადადგება იმისთვის რო მიტინგის დაშლა სანქციონირებული იყო და დაშალა არა ერთი არამედ სრაზუ ორი არა ლეტალური იარაღით.

    მე პირადად მირჩევნია რეზინის ტყვიები მესროლონ შორიდან ვიდრე დუბინკა მირტყას ვიღაცამ, პირადად ჩემთვის ბევრად უფრო დამჩაგვრელი და პირადულია მეორე მეთოდი, პირველი კიდე იმენნა ნიშნავს “გაიქეცი, წადი, დაიშალე და თავს დაგანებებ”

    პირადად ჩემ ორ დურაკ მეგობარს 3-ჯერ ესროლეს და არაფერი არ მოსვლიათ, რუსთავი 2-ის ვიდეო მასალაშიც არის ეს მომენტი და შემიძლია გაჩვენოთ კიდეც, სადღაც 5-8 მეტრიდან სახეში, ვ უპორ ესროლეს რეზინის ტყვიების საფანტი. ორივე 3 დღის მერე მოვიდა სტრაიკზე და ბედნიერი ყვებოდა როგორ მახინატორობდნენ, რატომაც არიან დურაკები, რო დაინახეს რაც ხდებოდა, ტელევიზორში, დაითრიეს პროწივაგაზები (ყველა უვაჟაიუში სიბია სტრაიკერს აქვს ფორმა, სათვალე, იარაღი, რაცია და პროწივაგაზი :D ) – და წავიდნენ სეირზე დასასწრებად, ნუ რო დაინახეს რაც ხდებოდა და როგორც, დაგეგმეს ოპერაცია და გიჩითნენ პირდაპირ პოლიციის რიგებში, ხოდა პატარა დაბნევის მერე პოლიციის მხრიდან, რო ეს პროწივაგაზიანი ხალხი ვინ არისო, იასნია დაუშვეს… და აბა რა ეგონათ?

    თქვენ ამაზე არ მეთანხმებით – ვითომ ყველა დანარჩენი კანონები ისე ზედმიწევნით სრულდება რო აი! – სანქციონირებულ დაშლაზე გამოიყენეს რეზინის ტყვიებიც რეზინის და არა მარტო რეზინის ხელკეტებთან ერთად!

    მე ვთვლი რო მასეთი არგუმენტით ვერცერთ პოლიტიკოსს ვერ შეაშინებ და პირიქით – სასაცილოდ უხდი საქმეს. ამიტო არ ღირს ამის წამოყენება და სერიოზულ და მძიმე არგუმენტებს უნდა ვეძებდეთ, აი ისეთს როგროსაც ნინო ეძებს თავის გადაცემებში, რომლებიც მერე ვერ პოულობს გაშუქებას. აი ის საქმეა მართლა, ის რო ხალხს მიეწოდოს და ვინმე პოლიტიკანს გაეტრაკოს – აზრი აქვს და წონაც აქვს. ამას ვგულისხმობდი როცა ვთქვი არცერთ ქვეყანაში შსს -ს მინისტრს არ მოხსნის არავინ არალეტალური იარაღის გამოყენებისას ვარიაციების გამო თქო.

    თქვენ მაინც ამტკიცებდით რო ყველაფერი რაც ოდნავაც კი კანონს ცდება ვსიო – უნდა დაისაჯოს სასტიკად. მე ვერ დავიცავი ჩემი მოსაზრება და გითხარით რო თქვენც მართალი ხართ ალბათ მარა მე მაინც ვცდილობ რეალიზმის შენარჩუნებას, მე მართალი ვარ საკუთარ თვალში, თქვენ თქვენ თვალში. მე ეს არ მიშლის თქვენთან ობიექტურ ურთიერთობას, სუ რო ჩხუბამდე მივიდეთ – სანამ საინტერესოა საინტერესოა და მე არ მოვითხოვ მხარს მიჭერდეთ, და ჩემ მიმართაც მოვითხოვ იგივე ტოლერანტულობას.

    იასნია მე და დოდიმ ბევრი ვიფიქრეთ დაგვეწერა რაიმე საერთოდ თუ არ დაგვეწერა, იმიტო რო კარგს ცოტას დავწერდით, და დოდის ფინალური ფრაზა იყო რო თუ თვითონ ვერ აიტანენ, თუმდაც გადამეტებულ არაობიექტურ კრიტიკას – მაშინ სხვისგან რატო ითხოვენო? – ხოდა მეთქი ლადნა, ბუძ შტო ბუძიწ.

  27. keti says:

    დიდ კომენტარებს ვერ ვკითხულობ, პოსტს გავეცანი და მიმაჩნია, რომ ასეთი შეხვედრები ძალიან ხელოვნურია, ორი შედეგი მოაქვს:
    პირველი – უგულავა ან ის, ვინც რესპოდენტია, ჩათვლის, რომ სიტყვის თავისუფლებისთვის კიდევ ერთი ნაბიჯი გადაიდგა. თან, ეს ოფიციალურად გაფორმდება და ჩაირთვება ათას დოკუმენტაციაში, შემდეგში რომ ააფრიალებენ, საჭიროებისამებრ.
    და მეორე – ვინც “კორესპოდენტია” (ბრჭყალებს ვერ გავექცევი, რადგან დარწმუნებული ვარ, მართლა თავისუფლად სიტყვა არვის უთქვამს), ჩათვლის, რომ პროფესიონალი ჟურნალისტია, სამუშაო შეასრულა/ხელფასი დაიმსახურა; ან დაფასებული ადამიანი.

    მოკლედ, ასეთ დადგმულსცენარიან შეხვედრებზე მოსიარულეების არ მესმის.

  28. Lola says:

    აუ ბოკერიას ფანი ვარ მე. სეი ჰელოუ, ჰაგზ ენდ კისის :D

  29. iadonia says:

    Cyborg Mcloud,

    ჩვენს ურთიერთობაში – გნებავთ, ვირტუალურში და, გნებავთ, რეალურში – ტოლერანტობაზე საუბარიც არ დაგვჭირდება არასოდეს, ოღონდ, თუ შეგიძლია, უფრო მკაფიო ზღვარი გაავლე სიმართლესა და უსამართლობას შორის, ან იფიქრე მაინც ამაზე. რასაც ამბობ, მთლიანობაში სიმართლეა, დეტალებში კი – არამართალი და უსამართლოა. თუმცა, მეორე მხრივ, შეფასებითი ფრაზების სამართლიანობის ხარისხი ვინ შეიძლება განსაზრღვროს…

  30. iadonia
    მაგაში ალბათ მართალი ხართ… ზა ტო ემოციური ვარ, იგივე ნინომ – იმედია სრულად შეიგრძნო რას გრძნობენ პოლიტიკოსები როცა მათ წინააღმდეგ ემოციურად გამოდიან და ადანაშაულებენ იმაში რაშიც მამენტ მაინდამაინც დამნაშავეები შეიძლება პირადად არ არიან.

    ანუ ვაღიარებ რო ცნობილი დოზით უსამართლო და პრედვზიატი ვიყავი, მარა მეორეს მხრივ ჩემი საუბარი ხო ძალიან… კონსისტენტური იყო ერთი შეხედვით?

    და ეს მე, ადმიანი რომელიც სინამდვილეში ვთვლი რო ნინო მაგარი ადამიანია და ძალიან მაგარ რამეს აკეთებს. და წარმოიდგინეთ რა საშინელებაა პოლიტიკოსობა, როცა ცდილობ, ან უარეს – არ ცდილობ, არ გამოგდის და გდგებიან ზედ ფეხებით მოსისხლე მტრები… და მერე კიდე ვთხოვთ რეზინის ტყვიები არ გვესროლონ :დ

  31. linguistuss says:

    Cyborg Mcloud
    Много не говори, мало говори.
    восточная мудрость

    სანამ შენი აზრების დაარქივებას არ ისწავლი მანამდე დარჩები უაუდიტორიო ორატორად.

    20 ლარი არ მინდა, კვირას ვისვენებ :)

  32. ლიკა
    სოფი გოლდენის გამო შენი პოსტი მარტივად ვერ შევამჩნიე სანამ დოდიმ არ მიმითითა, ანუ სოფი გოლდენს მაშინ ვუპასუხე, იმის მერე ყველაფერი წაკითხულად მიმაჩნდა და… :( I am sorry

    ხოდა, კაცო ვა პერვიხ მე არ მითქვამს რო არ მივალ, მე ვთქვი რო თუ ეს ვი-აი-პიების ფეტიში უნდა გაგრძელდეს ამ ფორმატში – ჩემთვის უაზრობაა, ზუსტად იმიტომ რაშიც დამადანაშაულეს – იქვე რატო არ გამოხვედი სიტყვით და არ თქვი ეს ყველაფერი მარაზმიაო. როგორც კი შეხვედრის ოფიციალური ნაწილი მორჩა და იას გარშემო ხალხი მოიკრიბა – ეგრევე დავიწყე ლაპარაკი მარაზმია, იდიოტობაა ასე, დავიწყე კონსტრუქციული საუბარი იმ მიმარტულებით როგორ ჯობია, ყველაფერი ვთქვი რაც აქ დავწერე. უბრალოდ არა სწორი ფორმატია როცა ქალაქის მერი ზის სახით დარბაზისკენ, ვდრუგ ადგე, გახვიდე შუა ცენტრში პიჟონივით და “აიტ ხალხო! – მარაზმია აგი რაც ხდებაი სიმონ აქანე, დოვიშალენით ამბავია!” – კაცი იჯდა, ხალხს ვროძე მსათან საუბარი უნდოდა – მე ვიჯექი ვუსმენდი, გვერძე მეჯდა ამ ყველაფრის ორგანიზატორი და მშვენივრად ვიძლეოდი ჯერ კრიტიკულ კომენტარებს იმაზე რო რა სულელური და ადვილი სალავირო კითხვები ისმება, მერე იმაზე რო არ გეთანხმები იმაში რო იუდა იუდას ძახილი შედეგს მოიტანს(რეზინის ტყვიებზე) რო რამე სერიოზული უნდა ვუთხრათ რაზეც სერიოზული პასუხის გაცემა მოუწევს.

    და მერე ყველა რო მოგროვდა, პრაქტიკულად ყველა ვისაც რამე ქონდა ნათქვამი იმ შეკრებაზე და უგულავა რო წავიდა – 700-ჯერ ვთქვი ჩემი ყველა აზრი, მერე ჩაიზეც ვთქვი ჩემი აზრი…

    მივალ კიდე? – იასნია მივალ, იგივე ფორმატში? – დარბაზის ერთ მხარეს ზის ბოკერია, ფეხი ფეხზე, იზმორება სკამზე – მეორე ბოლოდან მიდის “რა პონტია რო ყველაფერი ცუდად არი” საუბარი – ავდგები ზრდილობიანად წამოვალ, იქნება მრგვალი მაგიდის ფორმატი – მოვიქცევი სხვანაირად, არ იქნება VIP-i საერთოდ – იქნებ ის რისთვისაც მე მივდივარ მაგ შეკრებებზე – ვიტყვი ყველაფერს რასაც ვფიქრობ – რაზე? – იმაზე რო გადაბმული და ავტომატის ჯერივით მიბჯენილი აღრენილობა შედეგს არაფერს მოიტანს, მაგალითად. მეჩხუბონ რამდენიც უნდათ, ძალიან ბევრმა პერსონაჟმა ძალიან მომაგონა, ლიკა შენ კი იცი ეგ ადმაიანი, მამიდაჩემი – აი… რავი რა, ყველა ბოქსიორმა იცის რო თვითკონტროლი აგრესიამ არ უნდა დაგაკარგინოს, რო აგრესია უნდა მოთოკო, ადრენალინი უნდა მოზომო – ვინც ბრაზდება – ის აგებს.

    როგორ ავხსნა კიდე…

    linguistuss
    ებჯო ცოტა რო ვწერო მერე ღიპის მოფხანა?

    ვაა, ჩტო ტამ სკაჟე დანტეს კითხვა არ გეზარება და ჩემი კითხვა გეზარება ხომ? – ახრინეწ, ტაკ უძივლიონ… :d

    კვირაზე – ატლიჩნა, უჟე ახერიწელნა ინწირესნა.

    მამენტ მე არ მქონდა დაპატიჟების უფლება, ვაღიარებ, მარა ნუ მართლა საკუთარ თავს მოვიჭრი და შენ მიდი ჩემ ნაცვლად. მარა იმედია უფლებას მოგვცემენ და ამ ერხელ ნაგლობასაც მაპატიებენ რო ჩემი ინიციატივით დავპატიჟე ადამიანი, უბრალოდ მართლა ყველანაირი ეფექტი, დადებიტი რაც მთავარია, მისგან მეტი იქნება ვიდრე ჩემგან და წიპა ონ ტა უჟ ტოჩნა უნდა იყოს იქ, მე იქ ახლის გასაგებად ვარ, ლინგვისტუსისგან კიდე ბევრი სხვა გაიგებს ახალს. ვ ეტომ ვსია რაზნიცა.

  33. ტდგშ says:

    boooooooooooooooooooooring!

  34. sopo says:

    kochag bavshvebo! tkven chvenze gacilebit tavisuflebi xart da savsebit samartlianad gvakritikiebt -im shexvedraze chven es namdvilad davixmsaxuret. ogond patara shansi chvenc dagvitovet tundac imitom, rom ragac-ragaceebi sakutar tkavze vicvnioet da zogjer imitom ki ar vsvamt zogad kitxvebs da imitom ki ar gavurbivart pasuxismgeblobas, aramed gvgonia, rom am potmir uketesia laparaki. etkoba, vcdebit da me piradad zalian did madlobas gixdit am kritikistvis. marto amitom girda es shexvedra, torem ugulavastan kvelaferi isedac garkveulia

  35. piccolina says:

    ომგ
    რაქმდენი კომენტარებია
    ესეიგი ეგ ყველაფერი არ მიკვირს, რა თქმა უნდა )))
    აშკარაა, რომ ხალხს აზროვნება უჭირს და მამენტ ეს შენი პოსტიც ისეთივე რაღაც იქნება მათთვის, როგორც, წიპა კომენტაარი უგულავაზე, რომ აი, პრზე ლაპარაკობს, ზნაჩეტ რაღაცაშია საქმე
    ხალხს უჭირს აზროვნება, უჭირს მოსმენა, უჭირს აზრის გამოთქმა… ისე მეც კაი ტიპი ვარ რა, რაღა აზრის გამოთქმა, აზრი არც აქვთ. ხო, ნუ იდეაში მე ვინ მკითხავს აქვთ თუ არა აზრი, ან საიდან ვიიც, მარა ეგ მარტივია, ხალხს ყველაფერზე ეტყობ, რომ თავისით აზროვნება ეზარება და რომელი “სიმართლეც” მათთვის უფრო მისაღებია იმას აკოპირებენ და იმეორებენ და მამენტ ეგ მარტივი “ჯგროს ფსიქოლოგიაა” , რომ აზროვნება ეზარება ხალხს და რომელი აზრიც აწყობთჱ იმას აკოპირებენ და იმეორებენ (იხ ბნ რევაზ ქვარცხავას წიგნი სოციალურ ფსიქოლოგიაზე, საკმაოდ კარგი წიგნია მამენტ). ის კიდევ ცალკე საკითხია, რომ ხალხს უყვარს ახალი ფიგურების გაიდეალება უყვარს (ახალია, მასზე ბევრი არაფერი იციან, მათავარია რომ იღიმება და კარგ რამეებს გვპირდება და მისი გაიდეალებაც ძალიან მარტივია). სამაგიეროდ მერე შეცდომების პატიება არავის უყვარს (მამენტ ისიც საკითხავია, რამდენად შეცდომაა ის, რასაც შეცდომას უწოდებენ).
    მართლა მარაზმია უკვე, რომ ოპოზიციის სახე გაჩეჩილაძე და (უკაცრავად, მაგრამ უნდა ვთქვა) იმბეცილი აქუბარდიაა. თუმცა მოდით, ისიც ვაღიაროთ, რომ იმბეცილობაში არც გაჩეჩილაძე ჩამოუვარდება (იმედია ხვალ სასტავით არ დამადგება )))) ).
    და მაშინ, როდესაცხ ხალხი ბნელი გვყავს და ოპოზიცია მარაზმია, ზედმეტია მთავრობაზე საუბარი, უკეთესს არც უნდა მოველოდოთ, იმიტომ რომ არც დაგვიმსახურებია

    ა, და საბოლოოდ, დოდ, ყოჩაღ, ძალიან კარგი პოსტია :უპ:

  36. პერწკლი says:

    ისეთი არადოდკური პოსტია რომ შემოვდი ვარ ისეთი გრძნობაა თითქოს ბლოგი შემეშალა :მო:

  37. iadonia says:

    მთელ ამ დისკუსიაში, რომელსაც ჯანსაღად აღვიქვამ, ერთადერთი, რაც ჩემთვის მიუღებელია, მაიაკოვსკის ლექსის მედიაკლუბთან დაკავშირების მცდელობაა. მართლა არ ვფიქრობ, რომ ლექსებით თავის მოწონება უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ადამიანის ღირსების პატივისცემა. ასი პროცენტით ვაღიარებ გამოხატვის თავისუფლებას, მაგრამ, მხოლოდ იმიტომ, რომ არ დავკარგოთ ძირითადი ორიენტირი, ესე იგი, იმიტომ, რომ დარწმუნებული ვიყოთ – მომავალში მაინც ნორმალურ ქვეყანაში გვინდა ცხოვრება – მთელი გულით ვთხოვ მ’ძიმეს, აგვიხსნას, რა განსაკუთრებულ აზრს ხედავს ჩვენი შეურაცხყოფის მცდელობაში.

  38. მგონი რაღაც გამომრჩა. რა ვერ გავიგე, იცით? ეს ვიპ-ადგილი რას ნიშნავს, ანუ ერთმანეთთან ახლოს არ სხედან სტუმარ-მასპინძლები ამ შეხვედრაზე? ამიხსენით რა! უკეთესი არ იქნება ერთად დავსხდეთ ყველა და პოეზიაზე ვისაუბროთ? :ლოლ: მომავალ კვირას მანდ უნდა დავერჭო, სულ რომ კომპარტიიდან გამრიცხონ ;-) მისია შესრულებულია, you know what I mean.

    (პიკოლინა, არ გადამრიო, ქვარცხავას წიგნი რამ წაგაკითხა? :P პოლუ შუტკა ;-) )

  39. მ’ძიმე says:

    iaodina
    ქალბატონო ია,
    დაუსწრებლად დიდ პატივს გცემთ, მაგრამ ნაღდად ვერ გავიგე თქვენ რა კავშირი გაქვთ ამ მედიაცენტრთან და რა გწყინთ? რასაც ვკითხულობ კიბორგასთან, უგულავა შეხვედრია ვიღაცეებს და უბლატავია, და ეს არ მომწონს. მართლა ვერ გავიგე, თქვენ რას მედავებით, ტანაც ცუდი სიტყვები მე არ მეკუთვნის.

  40. Sophie Golden
    ვიპ პერსონა, მე ვიძახი რო ვიპ პერსონა – არ გვინდა.

    მე მართლა ვერ გავიგე, დღეს მოვუყევი ეს ყველაფერი ვარჯიშზე ჩემს ერთ კარგ მეგობარს და ჩემით გამიჩნდა ეჭვები “აქ რა ხდება” -ში:

    ებჯო ეს მედია ცენტრი დაიგეგმა როგორც მედია მუშაკების გამოცდილების, აზრის, ენერგიის, იდეების გაცვლის და დამუშავების წრე თუ როგორც “საზოგადოების გამოჩენილ წარმომადგენლებთან ერთად” ფართო სოციალური საკითხების განხილვის სამყარო?

    ანუ ნინოს სიტყვებიდან, მას ეს მედია ცენტრი უნდა კონკრეტული მიზნებისთვის, და ჩვენ იმ მიზნებში ვფიგურირებთ როგორც… საშუალება – და არა როგორც თვით მიზნები. ჩვენ რა, თქვენ, სტუდენტები – მე ვაფშე გამტრაკებელი გვერდითი მაყურებელი ვარ.

    დოდის და იას ხედვაში – მე ასე გავიგე და შეიძლება ძალიან ვცდები, ეს იყო იმენნა აი… “კვირაობით რაიმე საინტერესოს აკეთებთ ამ ცივ ზამთარში? – მოდი შევიკრიბოთ და ვისაუბროთ ერტმანეთში, თითქოსდა ერთი წრის და პროფესიის ხალხის შიგნი, ჩვენი პროფესიისთვის და სფეროსთვის საინტერესო თემებზე, კაკ რაზ სტუდენტებს მიეცემათ შანსი ელაპარაკონ გამოცდილებს, პროფესიონალ ჟურნალისტებს – დააფასონ სტუნდები და ა.შ. – ჩისტა ლაპარაკი ლაპარაკის გულიზა, ინფორმაციის გაცვლა… კვირა საღამოს ვინმე რამე უფრო სიანტერესოს აკეთებს? – პარასკევს საღამოს შეიძლება მარა კვირას უკვე… ხოდა რატომაც არა – გინდა კინოში წასულხარ გინდა იმ შეკრებაზე, ზა ტო იმ შეკრებაზე ბევრი საინტერესო ხალხია და ბევრს დაელაპარაკები…” – რაღაც წარმომედგინა როგორც ჟურნალისტური სემინარი რა, ვორქშოპი თუ გინდათ…

    რა შუაშია იქ საერთოდ სიყვარული და მთავრობის წარმომადგენლები… თუმდაც “დარბაზში ისენი იჯდნენ ერთ-ერთი ჩვენგანივით” – და ვინ დამაჯერებს ეხლა რო იქ პაკაზუხობა და მორცხვობა არ იქნება მარტო ამ ერთი იდიოტური ფაქტის გამო, ვინ დაიწყებს მტკიცებას რო სტუდენტი ერთნაირად მოიქცევა როცა ბოკერიაა მცირე დარბაზში და მეორენაირად – როცა ბოკერია არ არის.

    მოკლედ გადაწყვიტეთ მიზანი სტუდენტებია თუ ბოკერია? – მიზანი უბრალოდ ერთმანეთში ლაპარაკია თუ ბოკერიას აბღავლება და “მაპატიეთ ხალხნო” შეძახილები?

    იმიტო რო ბოკერიას – გონია რო მეორეა მიზანი და ბევრი სწორი მიდგომა და ახსნა დაგვჭირდება, მიუხედავად იმისა მასაც წინამორბედივით მიეცემა უფლება სცენაზე დადგას სკამი და გაწვეს ზედ თუ არა, ბევრი ახსნა დაგვჭირდება რო ყველა ფრაზა რომელიც აქ ითქმება თქვენი საკომენტირებელი არ არის და სხვებზე მეტად ნუ იაქტურებთ. და ეს იმას რო თავი დავანებოთ, რო ადამიანები ადამიანები არიან და ერთ ოთახში რო შეყრი რუსებს და ქართველებს კარგი გარანტირებული პროცენტით შეგიძლია იცოდე რო ადრე თუ გვიან ყველაფერი მივა აგვისტოს ომზე დაკა-დაკამდე, რაც არ უნდა წინასწარ ორივე ეროვნების წარმომადგენლებს უთხრა რო ბოდლერის ხელოვნებაზე უნდა ილაპარაკონ.

    ანუ მე ისევ და ისევ მაქვს და მაინტერესებს კითხვა:
    ვინ არის ამ ყველაფრის ორგანიზატორი (თუ არის ასეთი) – და რა მიზნები აქვს ამ ყველაფერს ერთხელ და სამუდამოდ? – სტუდენტების აღზრდა? – პროფესიონალებისთვის სტუდენტებზე თვალის ახელა? – რეიტინგ დაკარგული მთავრობისთვის პოპულარული ტრიბუნის მიცემა? – რეიტინგ დაკარგული მთავრობის წევრების აბღავლება(ან/და ე.წ. ჩვენ მხარეზე გადმოსვლა) 4 კედელში წნევის გამოწვევით?

    მე – არ მკიდია. მე მინდა ეს იყოს ან პირველი, ან მეორე, ან მესამე. დოდის – კიდია. მე კიდე ჯერ კიდევ ამ კვირას მინდოდა მცოდნოდა რაზე მოვდიოდი, დოდიმ რა აზრი აქ – მივალთ ვნახავთო. ჩემთვის ასე არ არის. თუ ეს არის სტუნდების აზრთა ცვლა – მაშინ მე მოვალ, გეგმით რო ვიჯდე ჩუმად, მოვუსმინო მათ ვისაც ეს შეკრება ეძღვნებათ, ვინაიდან ვარ უუფლებო დისიდენტი და გავნათლდე ჩემთვის ბედნიერად და ვიამაყო იგივე ზოგიერთი ნიჭიერი სტუდენტით.

    თუ ეს არი მთავრობის წევრებთან ქიშპობის კლუბი – მაშინ მე ან არ მოვალ, ან მოვალ საქიშპო განწყობით, და ჩემთვის ეტა ნი იგრუშკი, ჩემთვის არ არი მარტივი გადასატანი რო უგულავა მოვიდეს – მე მომეცეს შანსი ვეომო და წავაგო, იმიტო რო პრინციპის ამბავის გარდა ამის დედა ვატირე მართლა ვთვლი რო უგულავა დამნაშავეა და არ მინდა ასე ადვილად დადიოდეს ბედნიერად. თქვით რა არი და მოვალთ იმ განწყობით, არ ტეხავს არცერთი ვარიანტი, უბრალოდ ჩამოყალიბდით, გვითხარით, თუ მე ვაფშე არ უნდა მოვიდე იმიტო რო ზედმეტს ვატრაკებ – ეგეც გასაგები იქნება. მე ამ ჯერზეც – მოვდივარ ჩუმად სადგომად და სასმენად, იმიტო რო ამდენი პროფესიონალი ხალხია შეკრებილი რომლებმაც ერტმანეთსი საინტერესო თემაზე უნდა ილაპარაკონ და მე იქ რა მეთქმის, და ამჯერადაც თუ გაიჩითა “მოდით გავუტრაკოთ ბოკერიას” ფინალით “მგონი ცოტა მაინც ინერვიულა ხო იცი” – ჩემთვის ყველა ასეტი ჩაფლავებული შეხვედრა არი წაგებული ბრძოლა, მე იქ ვიდექი – და არაფერი არ ვქენი, რატო არ გრძნობთ თქვენ იგივეს?… – და ისევ იტყვიან ჩემზე იქვე რატო არ თქვიო და აქვე შეგახსენებთ – იქვე ვთქვი მე სათქმელი მისთვის არაფერი მაქ, შუბლში თუ დავაჭედებ ტყვიას თქო, პროსტო რახან არ ვწერ და აზრის გადმოსაცემად, განსხვავებით ბლოგისგან, სულ რამდენიმე წამი მაქ ხოლმე რატომღაც არავინ ისე დრამატულად არ აღიქვამს…

    გადაწყვიტეთ რა არის მიზანი, მერე გადაწყვიტეთ უკვე ფორმატი. არ ვიცი შეიძლება ეს მოთხოვნა ჩემი ცოლისადმიც არის დიდწილად – არ ვიცი ვინ არის ორგი და ვინ რას წყვეტს, ხვალე გაქვთ შეკრება, პლზ, ჩემი თხოვნა იქნება ორგ-კომიტეტისადმი – ხვალე საღამოს დაწერეთ რა მიზნები აქვს მედია ცენტრს, რა საშუალებებით აპირებს ამ მიზნების მიღწევას – რა ფორმატის ფარგლებში. ვოტ ი ვსიო, მეცოდინება მარტივად იარაღით წამოვიდე(მეტაფორიულად) თუ ბედნიერი სახით და მხიარულად კუნტრუშ კუნტრუშით.

  41. მ’ძიმე says:

    iadonia
    კიდევ ერთხელ გადავიკითხე ყველაფერი და მართლა ვერ გავიგე, თქვენ რა გეწყინათ, ქალბატონ იას ვგულისხმობ, მე მაესტროზე ტქვენი და დოდკას გადაცემაზე კი არ ვამბობდი, რომელიც არ მინახავს, კიბორგას მოყოლილ შეხვედრაზე.
    ასე რომ, პარდონ, მაგრამ ვერ გაგიგეთ. არა მგონია უგულავას დამცველი იყოთ.

  42. მ’ძიმე says:

    Cyborg
    ჯიგარი ხარ, ტაკ დერჟატ…)))))))))))))))))))) სად ხდება შემდეგი შეხვედრა, მოვიდე ერთი რა ხდება. პამიდორი და ლაყე კერცხები ჩემზე იყოს.

  43. piccolina says:

    @Sophie Golden – მაგისი ლაპარაკის მოსმენას ისევ წიგნის წაკითხვა ჯობია ))
    თან გამოცდა ხო უნდა ჩამებარებინა როგორმე
    საკაიფო წიგნია ნუ, შრომობს კაცი DD

  44. მძიმე
    კაცო, მე სპეციალურად საქმეში ჩამჯმელი კი არ ვარ, თუ უაზრობაა – არ წავიდეთ და ვისაც მაინც უხარია მისვლა იმათ ვაცადოთ, რა პრობლემაა.

    უბრალოდ თუ არის საშუალება არ იყოს უაზრობა – ვეცდები ვაკრტიკო და გავატრაკო იმ იმედით რო რაიმეს შეცვლვლი, ესეც ხო მთავრობა არ არი არა “არ გვისმენდეს”. ჯერ – არ არი :დ

    ლაყე კვერცხები რო საქმეს აკეთებდნენ…

  45. ლიკა says:

    ერთი რჩევა: VIP პერსონას უთხარით, აქ სალაპარაკოდ კი არა, მოსასმენად ხარ მოსული–თქო. ესეთი აზრი დადის რომ თქვენ საკუთარი თავის მეტს საერთოდ არავის უსმენთ–თქო და გვაინტერესებს მართლა ეგრეა თუ შეგიძლიათ მოგვისმინოთ–თქო.

    იძულების ძალით ფორმატი შეიცვლება. არ გაჩუმდება რა თქმა უნდა, მაინც სულ ტრიბუნაზე აჩოჩების და გარშემო საზოგადოების დამოძღვრის მცდელობა ექნება, მაგრამ წამყვანს საშუალება ექნება ნახევრად–ხუმრობით შეახსენოს ხოლმე _ კუ–კუ, წესებს ნუ არღვევო.

  46. dadu says:

    tvali gadavavle posts da yvela komentars da ertadert daskvnamde mivedi: kritikis namdvili mnishvnelobis gagnebashic ar xart umetesoba. ggoniat rac ufro met salandzgav sityvas gamoiyenebt teqstshi, rac ufro radikalur mosazrebas gamotqvamt, mit ufro “magari tipebi” iqnebit. azrobrivad ertmanettan daukavshirebeli sityvebis raxaruxze getyobat ra tipajis adamianebic xart sinamdvileshi da ra tipebadac gindat rom gamochndet. tavisufali sivrcis da azris warmomadgenlei ggoniat tavi da sinamdvileshi kompleqsebit xart savse!

  47. juze says:

    მკვდარია ქართული ჟურნალისტიკა, თან იხრწნება და ყარს.
    არაპროფესიონალიზმი სუფევს მაგ სფეროში, ისევე როგორც სხვაგან.
    ქართველი ჟურნალისტის Wannabe სხარტ იუმორს ვერ გაცდა პრესის შესაძლებლობები, რაღაცას ვითომ წაიიაზვებს ერთ სტატიაში ვიღაც და გონია, რომ რაღაც მაგარი დაწერა, არადა მაგარი ყლეობაა და თემქის ბირჟაზე, უბნის “ღადავისტის” ხუმრობებს ვერ სცდება. ეს იმის ბრალია, რომ გაუნათლებლები არიან ქართველი ჟურნალისტები, წაიკითხავენ ნოდარ დუმბაძეს, კონსტანტინე გამსახურდიას, “დათა თუთაშხია” ნანახი აქვთ როგორც წესი და ნუ პიკი – შარლოტა ბრონტე როგორც საყვარელი მწერალი. შესაბამისად ვიღებთ იმს სირების დოღს რასაც ვხედავთ ყოველდე.
    შემოქმედებით ალღო არც ერთს არ აქვს, Timing როგორც ასეთი არც ერთმა არ იცის რა არის, კითხვიდან კითხვაზე გადასვლა იმისთანა იციან შეიძლება გამოყლევდე – ვთქვათ ესაუბრება პოლიტკაზე და მერე უცებ ბავშვობის მოგონებებზე ხტება და ნუ ასეტი ყლეობები.
    მეამბოხე არც ერთი არაა, თვითკრიტიკის შკალა ძალიან მოკლეა, შესაბამისად გავითარებაც წარმოუდგენელია. ამას ემატება შიშიც – ჯერ ხალხის მხარდაჭერა უნდათ და მერე ამოვიღებთო ხმასო, მერე დავსვათ შეკითხვებსო და ა.შ. ბლიად ჯერ დამანახე, რომ ღირხარ მხარდასაჭერად. პროჭზე გავიხიე ლამის, ფორუმზე დედის ტრაკი ვაგინე ხალხს “დიდი ათეული,” რომ დახურეს და ესენი კიდე ვისაც რეალურად უნდა ემოქმედა, იქ აქცია თუ სტატია თუ რაცაა, კვატებით ისხდნენ.

    ქართული ჟურნალისტიკის მეტრად ინგა გრიგოლია, რომ იქნება ტეხავს.
    ჯაბა ხუბუას ნაირ ყლესაც, რომ ჟურნალისტი ქვია ტეხავს.
    წუწუნა ჟურნალისტები – ტეხავს, რას წუწუნებთ თქვე ჩემისებო, გაანძრიეთ ტრაკი და გააკეთეთ გასაკეთებელი, მაგრამ თქვენც ამ სისტემისავით ჩამპლები და ჩახრწნილები ხართ, ან პირადი კეთილდღეობის გამო ჭიკჭიკებთ, ან ვირთხებივით გარბიხართ გემიდან.

    რაც ხალხი ხართ, ის მთავრობა გყავთ.

  48. dadu says:

    ver gavige es adamianebi ratom laparakoben jurnalistikaze ase tamamad, roca arafris azrze ar arian. xom ver metyvit ra codna gaqvt am sferoshi iseti, rom tavi jurnalistikis eqspertebi ggoniat?! sxvas imis gamo akritikebt, rasac tqven tvitonve aketebt. iqneb jobia yvelam tqvens profesias mixedot (tu ra tqma unda gaqvt) da sxvisi profesiis “eqspertobas” tavi daanebot?! da saertodac, sanam mtavroba-jurnalistebis msgavsebaze ilaparakebdet, dafiqrdit, iqneb da tqveni, rogorc dabali donis auditoriis msgavsia tqveni tvalit danaxuli jurnalistikac?!

  49. juze says:

    wow bebe! I like when people are becoming so defensive :D

    опять про море :D

  50. თაზო says:

    juze, რისი დამტკიცება გინდა შენი კომენტარით ვერ ვხვდები. შენ და კიდევ ზოგიერთი აქ, ერთი უკიდურესობიდან მეორეში ვარდებით. არ მოგწონს გრიგოლია, ჯაბა ხუბუა , ალია, ასავალ–დასავალი, აქუბარდია და კვესიტაძე? ძალიან კარგი, მინდა დაგამშვიდო, რომ მათ ღირსეულ ჟურნალისტებად და საერთოდ, ჟურნალისტებად არავინ მიიჩნევს. “არავინ”–ში პირველ რიგში ვგულისხმობ ჟურნალისტიკაში ცოტათი მაინც ჩახედულ ადამიანს. დღეს რომ მათნაირებს ჟუნალისტები ჰქვია, ვისი ბრალია? –ჩემი, შენი, იასი თუ “ნიკოლოზის”? მგონი ყველასი ერთად და ნუ ცდილობ შენ შენი თავი ცალკე, გვერდზე დააყენო. სხვებს უკიჟინებ გემიდან ვირთხებივით გარბიხართო, ამ დროს შენ სად ხარ და რას აკეთებ ამაზე არ გიფიქრია? ისე, ძალზედ კომფორტულია, როცა ვიღაცას ბუჩქებიდან აკრიტიკებ, ამ დროს კი შეგიძლია რაღაც შეცვალო. შენ როგორ იცხოვრებ ჩემი საქმე არ არის, უბრალდ სწორად არ მიმაჩნია შენი პოზიცია–შორიდან საუბრობ გინებით, ლანძღვით და ამ დროს აზრზე არ ხარ შიგნით რა ხდება და რეალურად რა პრობლემები არსებობს.
    და ბოლოს, გეტყვი, რომ დღეს საქართველოში მართლა არიან პროფესიონალი ჟურნალისტები და შენ თუ არ იცი მათ შესახებ, ეს მათი ბრალი არაა, ისინი თავიანთ საქმეს აკეთებენ და კიდევ გააკეთებენ რაც არ უნდა მოხდეს. გავკადნიერდები და მიგასწავლი: სტუდია რეპორტიორი და მონიტორი(საგამოძიებო ფილმებს ამზადებენ), რადიო “თავისუფლება”(იას არ ვეპათხალიმები :) ), რადიო “ჰერეთი” და სხვ.( შემიძლია ჩამონათვალი კდევ გავზარდო :)

  51. Hell.
    არ შემეძლო კიდევ ერთი კომენტარი არ დამეტოვებინა. მწარეა სიმართლე, ხო დადუ? შეიძლება უწმაწური სიტყვებით საქმე არ კეთდებოდეს, მაგრამ მაგ უწმაწურობებს რომ გვიშვრება მთელი მთავრობა და არამთავრობა, მაგას რა ჰქვია?
    ტყუილი თქვა ტიპმა (juze, I mean)? ბრონტეზე, თუთაშხიას “კინოზე” და გამსახურდიას(მამა-შვილი იგულისხმება) დემაგოგიაზე გაზრდილები რომ ხართ ჟურნალისტები (ვეჭვობ, რომ ეს ხართ და რადგან მეც მომავალი “ეგ” ვარ”, დროზე უნდა მოვეგო გონს), პეკინის ქუჩას, გგონიათ, რომ გრეგორი “პეკინის” პატივსაცემად ჰქვია ასე (ერთ გაზეთში წავიკითხე ეს სარწმუნო ამბავი) და 90-იანი წლები თურმე ბედნიერების წლებია, რადგან იმ დროს დაიშალა საბჭოთა კავშირი; დღეს გამანათლა ამაში ერთმა ჟურნალისტიკომ, სხვათა შორის. მე კიდევ აქამდე მეგონა, რომ მაგაზე მურტალი წლები არ ყოფილა მსოფლიო ისტორიაში.
    ბლოგს რაც შეეხება – სწორედ რომ თავისუფალი სივრცეა, თავისი კომპლექსიანი და ანომალი ტიპებით; ეს კომპლექსი კიდევ კაი რამეა ზოგჯერ, უნდა ვთქვა, ამით ხვდები, რომ ადამიანი ხარ და არა ზომბი. წერ, წერ და ბოლოს ხვდები, რომ ღირს.
    კრიტიკა რატომ გძულთ ასე, არ მესმის? აუდიტორია ისეთია ზუსტად, როგორიც ჟურნალისტები და მთავრობა, მადლობა ღმერთს, რომ არცერთი “აქაური” ადამიანი ეს აუდიტორია არა ვართ!

  52. juze says:

    თაზო :) პირველ რიგში მინდა გითხრა, რომ საერთოდ არ ვცდილობ არაფრის დამტკიცებას :D უბრალოდ ჩემს აზრს გამოვხატა, კი უცენზუროდ, მაგრამ ეს ნაკლებად მადარდებს, გადმოცემის ასეთი უნარი მაქვს, ან თუნდაც სტილი (ჰო ამ ორში ჯერ ვერ ამოვირჩიე, რომლის ქონა ჯობია).

    ძალიან კარგია თუ ეგ მასეა, თუ მაგ სირიკოებს არ მიიჩნევენ ჯურნალისტებად, მაგრამ მე რასაც ვხედავ, ანუ მეინსტრიმ ჟურნალისტიკას, დიდად არ განსხვავდებიან ეგენი ჩემს მიერ ჩამოთვლილი პიროვნებებისგან.

    რაც შეეხება იმას თუ ვისი ბრალია – ყველასი. ყველა ჩვენთაგანის ბრალია, ის რაც დღეს ხდება საქართველოში – არ აქვს მნიშვნელობა რა სფეროში. დიაღ, მე ვიღებ ჩემს წილ პასუხისმგებლობას და ვცდილობ, რომ რაღაცა გამოვასწორო (თუმცა არ ვარ ამჟამად საქართველოში, მაგრამ როცა ჩამოვალ გასაკეთებელს გავაკეთებ).

    შენს მიერ ჩამოთვლილ პროფესიონალ ჟურნალისტებს რაც შეეხება, გეთანმხები – ნუ რადიო “თავისუფლებასთან” მიმართებაში 100%–ით.

    მოკლედ ძალიან გულზე ნუ მოგხვდებათ ჩემი ნაბაზრი, ეგ სნობიზმის გამო არ დამიწერია ;)

  53. dadu
    1. ადამიანის თავისუფლება – სოციალური მოვლენა, ნიშნავს ადამიანის უკომპლექსობას? – მე პირადად კომპლექსების დიდი პირამიდა ვარ, იმედია თქვენც – ვინაიდან ადამიანი ხართ.

    2. ჩვენი თავები, როგორც აუდიტორია, შეიძლება სავსებით მდაბიო და გაუნათლებელია – მიუხედავად ამისა ეს არ გვიკრძალავს უფლებას ვაკრიტიკოთ ჟურნალისტიკა ჩერეზ მისი პროდუქცია – ვინაიდან ჟურნალისტიკის პროდუქტი – გათვლილია ჩვენზე, ჩვეულებრივ, მდაბიო ადამიანებზე.

    მე ვაკრიტიკებ მეტალს – იმიტო რო მეტალი გათვლილია მეტალისტებზე. თუმდაც არ იყოს გათვლილი – სტატიები ხო მკითხველისთვის იწერება არა? – ეგეც ხო ხელოვნება ხელოვნებისთვის არ არის (რისიც მე არ მწამს) – ხოდა მეც ერთ-ერთი მკითხველი ვარ და თუ ასეთი მდაბიო ვარ და უინტერესო, რაც ალბათ სიმართლეა, ის ჟურნალისტიც ჩემ გვერდზე არ შემოვა – არ დააინტერესებს, არ წაიკითხავს და ვაყარო მე კედელს ცერცვი – დანაშაულის ვითარებას ვერ ვხედავ.

    3. აბდაუბდა წერაზე – პირადად ჩემ თავზე მივიღებ ამ ეპიტეთს, არ ვიტყვი რო სპეციალურად ვწერ ასე, იმიტო რო ყველანაირი ძალდატანების გარეშე გამომდის, გინდათ განუვითარებელი ინტელექტი დაარქვით – გინდათ გენიალური ქაოსი… ასე მომდის თავში აზრები და ასე ვწერ, ვიცი რო ბევრს უჭირს წაკითხვა, ბევრს ეზარება, ბევრს ალბათ კიდე სუ @!@-ზე კიდია რასა “ვსწერამ” მე იქ – და კი – მე ვწერ მკითხველისთვის… იმ მკითხველისთვის ვინც მე მკითხულობს და ვისაც მოსწონს ჩემი ნაწერი, შინაარსიც და ხანდახან ფორმაც, კი – პირველ რიგში მე და ჩემი დიადი პეროსნა… :რევერანს: …კი ეს კომპლექსია – საკუთარ თავთან ლაპარაკი იმდენად მბეზრდება რო საკუტარ თავს წერილებს ვწერ, ვიმეორებ – ჟურნალში ხომ არ ვაქვეყნებ არა? – ან ხო არ ვბეჭდავ, გაბამთ ბორკილებით და მომაქ წაიკითხე თორე თავს მოგაჭრიო – ვწერ ჩემთვის წყნარად ინტერნეტში, რახან თავი შეიწუხე და ეს გვერდი მოძებნე და ამ პოსტში შემოხვედი და თემამ დაგაინტერესა – კეთილი ინებე და წაიკითხე, არა და არა.

    თუ ეს ემოციური გამოსვლა უბრალოდ საქმიანი კრიტიკა იყო “უფრო საინტერესოდ ვწეროთ იქნებო” – მიღებულია, ვეცდები შემდეგში დაწერისას დავფიქრდე რო ამას დადუ წაიკითხავს და ცოტა უფრო გავმართო წინადადებები რათა უკეთესი შეფასება მივიღო მისგანაც.

    4. ჩვენ ყველანი ვცდილობთ მაგარი ტიპები ვიყოთ და თქვენი თამადობით მაგალითად. – ცხოვრების შინაარსიც ამ მცდელობებშია… ერთ-ერთი შინაარსი მაინც, კი – ზალიან მინდა ვინმემ მხარზე ხელი დამარტყას ყოველ დილას და მითხრას “უფ, მაგარი ხარ საწოლშიო” – მითუმეტეს ძალიან მინდა აღიარება ჩემი (თუმდაც სათუო) ინტელექტისთვის და მისი გადმოცემის უნარისთვის.

    5. სალანძღავი სიტყვები – ნიშნავს ემოციას. გარდა იმისა რო ემოცია – ნიშნავს რო არ გვკიდია(არ გვკიდია 3 დღის წინ აბსოლიტურად უცხო ადამიანების მიერ მოწყობილი მედია კლუბი და გვაინტერესებს მისი ბედი, იდიოტიზმის აპოფეოზია, კუმ ფეხი გამოყოს ვარიანტია – 2 კვირაა აქტიურად ვიცნობთ და ლამის თმები დავიპუტოთ იმაზე თუ როგორი უნდა იყოს ეს კლუბი). და გარდა იმისა რო არ გვკიდია – ხო – გვიჩნდება ემოციები, ხშირად დაუმსახურებელი, მაგალითად ავიღოთ თქვენი ემოცია ბოლო თქვენს 2 კომენტარში – რატომ? – საიდან? – მარა ნუ მოგინდათ და… ეხლა დებილი გაძახოთ რატო ხართ ემოციური და აგრესიულიო? – ხართ და…

    დღეს 101-ედ მარა მაინც ახლიდან ვფიქრობდი იმ თემაზე რო ადამიანს აბრაზებს ის რასაც თვითონვე ხვდება საკუთარ თავზე მარა ცდილობს დაუმალოს საკუთარ თავს და/ან არ აღიაროს ეს საკუთარ თავთან.

    ასე მაგალითად, და ეხლა ძალიან მნიშვნელოვან და მტკივნეულ აღიარებას გავაკეთებ ჩემს შესახებ მარა დროა ალბათ მეც მოვინელო:
    სადღაც 1 თვის წინ ჩემმა ცოლმა გამოაცხადა რო მას და მის უახლოეს მეგობარს უნდათ რაღაც ვებსაიტი, მე ამენთო თვალები ვინაიდან ვარ ერთ-ერთი… აწი არც ისე წამყვანი, წარსულში საკმაოდ პოპულარული, ვებდიზაინერული სტუდიის ნუ… თანადირექტორი… ( http://www.design.ge – ასეთ ისტორიას ვაღიარებ და რეკლამა არ მეკუთვნის უფასოდ?…) – ხოდა დოდი სამწუხაროდ ვერ მიხვდა, ტაქტი ვერ დაიჭირა, ენამ უყივლა და “უიო როკოს შევუკვეთავთო” (კი მასაც ვუკეთებ ამ წამს რეკლამას – თუ კიდე ჩემი რეკლამა ჭირდება…) – ხოდა მე დავიბოღმე… ვერნეე გავცოფდი, რო წარმოგიდგენია თქო როკოს ცოლს (რომელიც არ ყავს – ნეზამუჟნიე ნალიტაემ) რო მოუნდეს ვებსაიტი თქო და მე რო მომმართოს როგორ იგრძნობს თქო თავს როკო? – და ან თვითონ მე რას ვიფიქრებ ეგეთ შემთხვევაში როკოზე თქო? – რო მისმა ცოლმა, პროგრამისტის ცოლმა, მომმართა მე – პროგრამა დამიწერეო. ამაზე გავჭედე, ვაფრქვიე თვალებიდან ნაპერწკლები, რო მეთქი შენი ეს ლიბერალიზმი და ჯუნგლების კანონი ყველგან აუტანელია ასეთი დოზებით, რო როკოც სამუშაოებს ნაცნობობით შოულობს და არაფერი გრეხი არაა იმაში რო როკოს არ მისცე ეგ ზაკაზი მითუმეტეს რო ძვირი დაგიბრეხვათ და ა.შ.

    სინამდვილე არის იმაში რაც დღეს ვაღიარე:
    ჩვენ ფირმას რეკლამა არ გაუკეთებია ბოლო 5 წელი მაინცაა, საიტი 1 კვირის წინ განვაახლე, მთავარ დირექტორს – კიდია ვაფშე ეს ყველაფერი, რეკლამების არ აღიარებული მენეჯერი – თავის რეგულარულ სამსახურში შეფს დამორჩილდა და აღარ ჩანს…

    როკო კიდე მეტი არაფერს არ აკეთებს რაც მე მას ვიცნობ და რაც დღე და მოსწრებაა – ვებდიზაინი, პროგრამირება, პროგრამირება, ვებდიზაინი, კონტაქტები, პროექტები, სამუშაოები, გაჩითვები, იდეები ამის ირგვლივ, სამუშაო ხვატკები და ა.შ. და ა.შ.

    ხოდა როკო 100-ჯერ მეტად იმსახურებს ამ სფეროში წარმატებას, რომელსაც 1000-ჯერ მეტად აღწევს მამენტ… :დ ანუ წიპა 1/10-ს დაუმსახურებლად :დ

    მე უბრალოდ სიამოვნებით ვიქნებოდი მის ფირმაში ერთი ჩვეულებრივი პროგრამისტი, არასოდეს მაინტერესებდა ამ სფეროში საზოგადოებასთან მუშაობა, კლიენტების დათრევა, იდეების გამოფრქვევა, ექსპერიმენტებში მონაწილეობა… კარგი, კრეატიული პროგრამისტი ვარ მარა არა… lead singer-ი ამ საქმეში… მე მაქ ჩემი სფერო, რომელშიც ვარ იქაური “როკო”, პროსტო რახან აქაც ვარ, პროგრამირებაში, და ვკონკურენტობ როკოსთან – მგონია რო მეც როკოს დონისად უნდა განვიხილებოდე…

    იმდენივე ტრაკი რო ვანძრიო რასაც როკო აკეთებს ამდენი წლებია და ყოველ დღე – მეც ვიქნებოდი როკო, არ გავანძრიე ადრე, არ მინდოდა ეს სფერო და იმტო, არ ვანძღევ დღეს – იმიტო არც დღეს არ მინდა ჩემი ცხოვრების 10%-ზე მეტი ეკავოს პროგრამირებას – ხოდა გარდა იმისა რო როკო იმსახურებს ყველაფერს რაც აქვს – მე ბედნიერი უნდა ვიყო იმითი რაც არ მაქვს და რა მაჩხუბებს და რას ვაფრქვევ ნაპერწკლებს თვალებიდან??…

    ეტა ა ტომ – სად ვმუშაობთ და რად.

    და პლიუს იმაზე რო გვაცოფებს ის რასაც ისედაც ვხვდებით მარა არ ვაღიარებთ ჩვენს თავებთან.

    აბა ეხლა მე რო გულის სიღრმეში საკუთარი თავი მართლა უინტელექტო ხის მორი, დაუნი, საკუთარი აზრის მარტო იმიტო მქონე რო ვითომ რა მაგარი როჟა ვარ და ა.შ. რა ეპითეტებიც dadu-მ გამოიგონა მეგონოს – ანუ სინამდვილეში რო ეს ვიყო მარა ვცდილობდე თავის მოტყუებას – ხო იმის ინტელექტიც არ მეყოფოდა რო მის ნაწერზე არ გამეჭედა? – ო და ხეირიანადაც გავჭედავდი და ამით ხელსაც მოვაწერდი რო “თუ მართალი ხარ ტო ნა ვსე სტო” – თქო.

    აქვე, არასოდეს არ შემეზლო თვითკმაყოფილება, აი… ხუმრობითაც კი, მშურს ძალიან, აი ძალიან რაღაც თავისუფალი ადამიანები არიან რაღაც გაგებით ადამიანები რომლებსაც შეუძლიათ ხუმრობით მაინც თქვან რო “მე ძაან კაი ვარ”

    ასე მაგალითად იმ დღეს დღევანდელი დრის გმირ როკოს ვეხუმრე: “ბავშობაში შენც გენიოსი იყავი ხომ?” -თქო (და secrets-ასკენ გავიშვირე ხელი) – “რატო მარტო ბავშობაში, ეხლაც დარწმუნებული ვარ ამაშიო” – თუ რაღაც ასეთი, იასნია სახეზე ზუსტად იმდენი ღიმილით რამდენადაც სინამდვილეში არ ფიქრობს რო გენიოსია, რატომაც არა? – თავის სფეროში ბევრჯერ დაამტკიცა რო თუ გენიოსი არაა – გენიოსობის გზაზე დანის წვერზე დადის…

  54. ეუფ

    აი რატოა ცუდი გრძელი პოსტების წერა: მე რო ეს განყოფილება ბოლოს ვნახე dadu-ს პოსტი იყო ბოლო…

    როდის გამოიგონებენ ფიქრების წამკითხველ აპარატს, წერა რო აღარ გვჭირდებოდეს და ფიქრს როგორც ერთ რაღაც ხელში აღებულ მრგვალ სუბსტანციად მთლიანად და 1 პორციად, ერთბაშად რო გადასცემდე…

    თან მიაქციეთ ყურადრება – გადასცემდე არა 1 ადამიანს – არამედ ასე, ბლოგზე ან ფორუმზე, უცებ ბრამც – და ყველამ გაიგოს მთელი შენი გრზელი აზრის შეფუთული, და .rar-ული შინაარსი… აი მერე მიტირეთ… :დ

  55. თაზო says:

    საწყენი და გასაბრაზებელი არაფერია, მითუმეტეს თუ ეს დისკუსია ჯანსაღ ფორმებს არ გასცდება. კარგა არ დავემსგავსებით მათ, ვინც ერთმანეთს სახეში ბორჯომს ასხამს, პანჩურს ურტყამს, დედას აგინებს და პირდაპირ ეთერში გალაწუნებასაც არ ერიდება. :)

  56. კიბორგ მაკლაუდ კი არა კიბორგ გრძელპოსტიან უნდა გერქვას შენ!!! ოჰ, მაინ გოთ! ისედაც ბრმა ვარ, კიდევ ეს მინდა მე? :P (გადახვეული კომენტი)

  57. თაზო
    კაიფი შემდეგ შეკითხვაშია:

    და რა არის მაგაში ცუდი?

    აი ბორჯომის შესხმაში და წიხლებით შედგომაში…

    ნორმალურ ქვეყნებში ეგ არ უტყდებათ, ანუ მე ვარ აჩკარიკა ინტელიგენტი – ვიღაცა შემდგა პირდაპირ ეთერში – მე არ ვუპასუხე(ან ვერ) – ვინ არი ცუდი? – მე თუ ის? – არცერთი.

    ის არი ამბალი იდიოტი, რომელსაც ტვინი არ უჭრის და ისე მოვერიე რო გაცოფდა და ტაფა მირტყა თავში.

    მე ვარ აჩკარიკა ინტელიგენტი რომელის ენაც დანაზე უფრო ბასრად ჭრის.

    მე არ მინდა ამომრჩეველი რომელიც მირჩევს იმიტო რო კაი ვიშიბალა ვარ – მე მინდა ამომრჩეველი რომელი დააფასებს ჩემს იდეებს, ჭკუას, განსჯას, გონებამახვილობას, მენეჯმენტს და ა.შ. – იმიტო რო მე რო ამომრჩეველი ამირჩევს და სკამზე დავჯდები – იქნიოს მერე იმ ქლიბმა მუშტები… ჩემი მიზანი ხო ფიზიკურად გასწორება ან ბოლის გამოშვება არ არი? – ჩემი მიზანია მივაღწიო მიზნებს რომლებიც დავისახე ჩემი ქვეყნის მდგომარეობის გამოსასწორებლად, ხოდა ამ მიზნების მიღწევა იმ ტიპის სიფათზე ჩემი მუშტების შელაგებაზე არ გადის ალბათ… იმედია :დ

    პროსტო ჩვენთან ყველა პოლიტიკანი(და არა პოლიტიკოსი) რო ერთნაირი ადღვებილია ნაგავში და დიალოგისას ორივე უარგუმენტოდ რო დგას და მარტო იმაზე ფიქრობს რამე შეურაცყოფა მივაყენებიო რო მერე სპრავედლივი დავარტყაო – იასნია რო ვოცნებობთ ტელედებატებზე სადაც ყველაფერი ჩაივლის ცივილურად…

    სინამდვილეში კი – ყველაფერი რეკლამაა, ღლავნოე შენ ბოლომდე იყო ის ვინც ხარ და მიაწვე იმ პოლიტიკას რომლითაც გინდა აგირჩიონ…

  58. სოფი გოლდენ:
    კომპლექსებიო და მიხვდებოდი – გრძელი პოსტებით ია კამპენსირუიუ…

    ა ჩიო ძელაწ? – ვსიო რიშაეტ DNA ზა ტო პოსტების სიგრძე – ჩემს ხელშია – ხოდა რაზრაბატივაიუ…

  59. dadu says:

    juze

    dzalian cdebi megobaro, es chemi azri iyo temastan dakavshirebit aq atexil ambavze da ara tavdacva. tavs mxolod imisgan vicav, visac raime zianis motana sheudzlia chemtvis. shenma subieqturma da calmxrivma azrebma ki bevri bevri gulianad gamacinos da kidev ertxel damrcmunos ragac ragaceebshi :-)

  60. dadu
    ჩემი ნაწერის წაკითხვა სოფი გოლდენისა არ იყოს შენც დაგეზარა არა?…

    შევისაწვლი მოკლედ და კონკრეტულად წერის კულტურას, სახლში მისვლით. :დ – თუ ყავასაც დამისხმათ დაჟე სიმღერა შემიძლია და ცეკვა :დ

  61. dadu says:

    Sophie Golden

    martla vcuxvar, tuki shen jurnalistikasa da blogerobas shoris gansxvavebas ver xedav. rac sheexeba “demagogiaze gazrdilobas” jurnalistoba araa sachiro imis codnisatvis, yvela ert qvabshi rom ar unda moxarsho da stereotipebit ar unda azrovnebde: raxan es, es da es “demagogiaze gazrdilebi” arian, e.i. jurnalistebi yvelani am kategorias miekutvnebiano.
    kidev samcuxaroa is, rom imis shishit “demagogiaze” agzrdili jurnalisti ar viyoo, meore ukiduresobashi vardebi da saertod aufasureb am profesias. sxva saqmea, tu “dzalit” jurnalisti xar da idzulebiti profesiaa es shentvis.

  62. dadu says:

    Cyborg Mcloud

    ara genacvale, cavikitxe mara rigis mixedvit mivkvebi, rom yvelas vupasuxo:-)

  63. dadu
    ააა all righty then – სმირენნა ჟდუ ოჩერეძი.

    მოგყვები თან კომენტარებში, რაღაი “გენაცვალე” – ზნაჩიტ თქვენობას მოვრჩით, ხოდა სოფი გოლდენის “პასუხის პასუხზე” – დემაგოგ ჟურნალისტს ნამდვილად მირჩევნია გადამეტებულად ექსტრავაგანტული და ნოვატორი ჟურნალისტი, შენც გირჩევნია დარწმუნებული ვარ, იმიტო რო დემაგოგი სამუდამოდ დემაგოგი დარჩება და საინტერესოს ვერასოდეს ვერაფერს შექმნის და იტყვის და “ვისკაჩკა” ძალით მაგარი როჟა ჟურნალისტი, შეიზლება, მხოლოდ ერთეულ შემთხვევებში ალბათ მარა მაინც – შეიძლება, დაღვინდეს, დაჭკვიანდეს – ამ მიდებ მოდებაში საკუთარი ნიშა იპოვოს და მაგარი რამე შექმნას – მაგალითად დარწმუნებული ვარ ის ვინც დღეს პროფესიონალურ ჟურნალისტური გამოძიების სიუჟეტებს ქმნის – ოდესღაც ჩვეულებრივი ყველგან ცხივირის შემყოფი და ყველაფერს მოდებული ჟურნალისტი იყო, რომელზეც ბევრჯერ უთქვამთ – რეებს აკეთებს ეს ვინ არი აქ რა უნდა რას ეკვეტება რას ატრაკებსო – მარა გავიდა დრო, მოძებნა ადგილი, მოიტანა გამოცდილებამ თავისი – რაც უნდა მოეტანა და…

    დემაგოგი ჟურნალისტი ვერასოდეს გახდება რაიმე აქტიური ცოცხალი პროექტის შემქმნელი ან თუმდაც აზრიანი თანამონაწილე… რადიკალიებს მიხეთქება ჯობია სტაგნაციას – მარტივად (ასე უნდა მეთქვა არა თავიდან? – და ვსიო, მეტი შემეძლო არ მეწერა… ნეტაი ამ ფრაზით ვიტყოდი ყველფერს რაც ეხლა ასე დავაქუცმაცე… ყველა საკმარისად გაიგებდა რისი თქმაც მინდოდა?…)

  64. dadu says:

    Cyborg Mcloud

    tqveni komentari pirdapir metyvelebs imaze, ratom gadavcyvite saertod komentaris dadeba. “ratomgac” chemi yvela komentari sakutar tavze miiget, mashin, roca vtqvi zogzogiertebi-metqi. tqven da tqveni megobrebi ki, yvela jurnalists “amkobdit” mravalferoani sityvebit, anu me pirdapiri adresati gamovdiodi tqveni komentarebis (tqvengan ansxvavebit). shesabamisad, emociurobastan dakavshirebit chemi pasuxic es aris: tqveni uxamsi shefasebebis ert-erti pirdapiri adresati viyavi, magram amis miuxedavad tqvenze naklebad emociuri komentari davde (imedia ar ityvit, etyoba uemocio xarto, es yvelaze ususuri pasuxi iqneba).axla rac sheexeba danarchen punqtebs:

    1. me ar mitqvams, rom adamiani kompleqsebis gareshe arsebobs (ar minda gavimeoro banaluri fraza ukompleqsobis kompleqsobastan dakavshirebit). ubralod, zogzogiertebs scored aseti radikaluri (xshirad gaucnobierebeli) gamosvlebit surt daamtkicon, rom ar arian masashi atqvefili dakompleqsebul-dazombirebuli adamianebi, ris shedegadac aqac meore dazombirebul-dakompleqsebuli adanianebis masa iyris tavs.

    2. tqven, rogorc auditoriis nacils (da ara marto amis gamo0, ra tqma unda, ufleba gaqvt sakutari shefaseba gaaketost. radganac bunebashi motxovna miwodebis kanoni arsebobs, aqedan gamomdinare vtqvi, rom auditoriis motxovnis shesabamisia jurnalistikis ragac nacili, ogond, vimeoreb r a g a c n a c i l i . meore nacili ki, piriit cdilobs, auditoriiis gemvneba aamaglos tavis mier miwodebuli masalit. xoda, mand aris tqveni didi minusic, am nacilsac pirvelis iarliyi rom miakarit.

    3. abdaubdashi sulac ar migulisxmia gramatikuli gamartuloba. saertod adaubdac ar mixsenebia ise. me vtqvi, rom zogzogiertebi sxvadasxva (mati azrit grma shinaarsis mqone) ertmanettan daukavshirebeli sityvebit cdilobs vitomc da dzalian grma, brdznuli azris gadmocemas. sinamdvileshi, tvitonac ar ician risi tqma undat da sxvebic imito uconeben, mere igive moconeba matma “grma” azrmac rom miigos.

    4. ra camsac adamiani tvitkmayofilebis grdznobit “gaibgindzeba” iqve dasruldeba misi pirovnuli zrda. aketo rame marto imistvis “kai tipi” gamovchndeo, mxolod sakutar tavze sheyvarebul idiotebs sheudzliat.

    5. rac sheexeba imas, rom media klubis bedi gagelvebt, es isetive ramea, me rom antarqtidaze mcxovrebi ert-erti pingvinis sikvdilis gamo shavebi chavicva. tqven ubralod gchirdebat tema, romelze saubrisasac, rac sheidzleba met ucenzuro sityvas gamoiyenebt, tanac usamartlod. es shesabamisad meti mocinaagmdegis gamochenas gamoicvevs, kamati atydeba da komentaebis raodenoba (blogis “popularobastan” ertad) moimatebs.

    mgoni sachiroze meti “vilaparake”.

  65. dadu says:

    Cyborg Mcloud

    ara genacvale, eg jurnalistika araa. rogorc sxva profsiis carmomadgenlebs, jurnalistebsac aqvt tavisi movaleoba-valdebulebebi, mat is unda aketon, rasac es profesia gulisxmobs da arcert ukiduresobashi ar unda gadavardnen. sxva danarcheni am profesiis farglebs scdeba da shesabamisad, im “ragacas” jurnalistika agar qvia.

  66. ლეილა says:

    მეზიზღება ინტერნეტტუსოვკები და ამის სათქმელად შემოვიარე. რატომღაც აგრესიის, ბოღმისა და თავდასხმების სივრცეა. განსაკუთრებით, ქართული თავყრილობები ინტერნეტში, ეზოთერულობის განცდითა და უპირატესობების დემონსტრაციით. რამ გაგაგიჟათ, ხალხნო, რა მოხდა, ეს უბრალო ტექნოლოგიაა და მეტი არაფერი, არავითარ უპირატესობას არ განიჭებთ. ასე ეგონა გუტენბერგსაც, როცა წიგნის ბეჭდვა მოიგონა და ჩუმად, ფარულად ბეჭდავდა წიგნებს ღამით. მანამდე თქვენსავით იწევდნენ ცხვირს ქურუმები, რომლებმაც წერა-კითხვა იცოდნენ, სხვებმა კი არა. დრო გაივლის და თქვენი შვილები დაგიწერენ ისეთ ლექსებს მაიაკოვსკიდან, თქვენ რომ წერთ ახლა. ვიღაცამ მანდ ზევით ფუკო ახსენა, როგორც თავისი განსაკუთრებულობის აღმნიშვნელი, ფუკო და დერიდა, ღმერთო რა ბანალობაა.
    თუ იმ რაღაც შეხვედრაზე იყავით, რატომ არ ადექით და ხმა არ ამოიღეთ, თქვენ რა პროფესიის ხართ, უბრალო მოქალაქეები ხომ ხართ? ამდგარიყავით და გეთქვათ ის, რასაც ფიქრობთ.
    გგონიათ მაგარი პირუთვნელები ხართ? მონიტორს ამოფარებულები, ამპარტავნები და უზრდელები.
    დაგერხათ,ხალხნო, არაფრად არ ვარგიხართ, არაფრად, არაფრად და იბოღმებით ყველაფერზე. ცოტა ხანში ბებიაჩემიც ბლოგერი გახდება, მერე რითი აიწევთ ცხვირს? საკუთარი უსუსური ნააზრევის გავრცელების შანსი მოგეცათ და გადაირიეთ, ლანძღავთ ყველას და ყველაფერს.
    კიდევ შემოვივლი, გადმოგხედავთ, როგორც კულტურულ ფენომენს, როგორც სიმტომს და დიაგნოზის ობიექტს, საწყლებო.
    კარგად

  67. dodka says:

    ამ კომენტარის ზემოთ დაწერილი კომენტარი არის ზეგენიალური! :D

  68. ლეილა says:

    სიმპტომს უნდა დამეწერა, თქვენს პოსტებს რომ ვუყურე, მივხვდი, რომ ვერ ამოიცნობდით სიტყვას და დავაკონკრეტე.

  69. mroveli says:

    @ ლეილა

    ცუნცულ, პირდაპირ თქვი რომელი გაზეთის რედაქტორმა გადაგახია თავზე სტატია? ან რომელი ტელევიზიის განყოფილებაში გაგისაზიზღრეს რასკადროვკა? :D

  70. dadu
    5. ნუ მაღელვებს იმდენადაც რამდენადაც შემიძლია, მეც ამას ვუსვამდი ხაზს, რო ვაფშე როგორ უნდა მაღელვებდეს – არალოგიკურია, და მაინც რახან ვიცავ რაღაცას და ვაკრიტიკებ რაღაცას – ზნაჩიტ ვროძე კაკ მაღელვებს. ისევ ეგოისზმის გამო კაცო – მე ასეთი და ასეთი მაინტერესებს და დაიოშ ასეთ მედია კლუბს თქო.

    4. ეს ორ ქვე პუნქტად:
    ა) საკუთარ თავზე შეუყვარებელი არა იდიოტი მაჩვენეთ და იმან მესროლოს პირველმა ქვა
    ბ) საკუთარ თავში კაი ტიპად გამოჩენა და აღიარება თუ არ გინდათ რას ბრაზობთ მაგალითად სხვისი მხრიდან, შესაზლოა, არა კონკსტრუქციულ კრიტიკაზე? – და ვიმეორებ – აღიარების სურვილი, ანუ ფინალური “კაი ტიპია” – გრეხი არ არის, ადამიანური თვისებაა.

    3. ანუ მარტივად: თვითონ არ ვიცით რისი თქმა გვინდა მარა ზა ტო აქ წარმატებულად მიდის ურთიერთ ტრაკის ლოკვა, ხელის ხელს ბანსის პრინციპით და ვიღაცას დაავიწყდა თქვენთვის ხელის დაბანვა და თქვენც არ დააყოვნეთ აგრესიული და უარყოფითი რეაგირება? – თუ თქვენ კაკ რაზ კარგად მოგიხსენიეს – იქნებ ჩემზეც კარგი თქვას საპასუხოდო და თქვენ მაინც “ჩაუჯვით კაიფში” და მაინც იდიოტად მოიხსენიებთ?

    2. თუ ამჯერადაც ეს პასუხი მე მეხებოდა – მე ზოგადად არსად დამიწერია არაფერი, დავწერე კონკრეტულად რა არ მომეწონა კონკრეტულ ადგილზე კონკრეტულად წარმოდგენილი ჟურნალისტებისგან და შესაბამისად ჩემი კრიტიკაც “რომელიღაცა ნაწილს” არ ეხებოდა – არც ის მითქვამს დანარჩენები კარგები არიან თქო მარა არც ის “ყველა ნაგავია, მოიტანეთ უნიტაზი თქო” – დავწერე რო ამა და ამ სიტუაციაში, ესა და ეს ჟურნალისტები, ამის და ამის გამო – ჩემი აზრით არასწორად იქცევიან, შევავსე “ბლიაძ” და “ძღრენი” სიტყვებით გემოვნებით და დავაჭირე “submit comment”-ს. არ ვიცი რა აზრის ხართ თქვენ ჩემს, როგორც აუდიტორიის გემოვნებაზე – მარა ვიმეორებ, მე გაზეთებზე არ დამიწერია, ჟურნალებზე არ დამიწერია, დაჟე არ შევხებივარ სატელევიზიო ინტერვიუებს, მე დავწერე ერთ შეხვედრაზე, კონკრეტულზე, რა კითხვებსაც მოვესწარი და თუ ვინმე იმ კითხვებით ჩემი როგორც უბრალო ობივაწელის “ინტელექტუალური გემოვნების” ამაღლებას ცდილობდა და მე ვერ მივხვდი – ისევ და ისევ აგერ ჩემი თავი და ქვებსაც მე მოგაწვდით – დამიშინეთ მე საზიზღარს.

    1. ლოგიკურად – ჩვენ ან დაზომბირებული მასა ვართ – და ჩუმად ვართ, ან რამეს ვატრაკებთ – იმისთვის რო ზომბები არ ვიყოთ და მაშინ საპირისპირო დაზომბირებული მასა ვართ – მესამე ვარიანტი? – ვარიანტი რომელიც თქვენთვის დაიტოვეთ – ის ხო ყველაზე საინტერსოა, იმიტო რო ზომბებისთვის გამოყოფილი ყველა სლოტი ამოიწურა და აწი არა ზომბები უნდა გაგვეგო სად არიან…

    ჩემი პირადი აზრით ჩემი კომენტარი, ქე რო სუ პირველი და ღლავნი კომენტარი:
    1. არ იყო ისეთი აგრესიული როგორადაც ცდილობთ წარმოაჩინოთ.
    2. იყო კონკრეტული, შეიძლება უსამართლო, მარა კონკრეტული კრიტიკა კონკრეტული მოვლენის და კონკრეტული ადამიანების (და კსტაწი არა “ზოგ ზოგიერთების”) – შეიძლება გვარები არ დავწერე მარა იმდენად ზედმიწევნით ავღზერე მათი საქციელი რო ადვილად ამოეცნოთ საკუთარი თავები, და სახელები რახან არ დავწერე – ე.ი. მაქვს მათი იმედი რო შეიცვლებიან… შეიძლება ძალიან ვცდები და შესაცვლელი იმ კონკრეტულ საქციელში არაფერი სჭირდათ – მარა ვიმეორებ, მე ხო ერტი ჩვეულებრივი ეგოისტი არსება ვარ და მინდა რო სამყარო ისეთი იყოს, ისეთი მეჩვენებოდეს მაინც, როგორიც მე მინდა… ხოდა…
    3. ის ე.წ. უხამსი სიტყვები რომლებსაც მე ვიყენებ და რომლებმაც თქვენ ასე ძალიან გაგაღიზიანეს – სამწუხაროდ არსებობს ჩემს ლექსიკაში და ეს ჩემს მდაბიოებაზე მიუთითებს, თუ ეს გაგახარებთ, მარა ეს არ ნიშნავს რო მათ რაიმე განსაკუთრებული აზრი უნდა მივანიჭოთ გარდა იმისა რაც აქვთ ისედაც – მე რაც ვთქვი ისეთივე მძაფრი იქნებოდა(რა იყო მაინც ასეთი სასტიკად მძაფრი მე ვერ ვხვდები, მესმის კონკრეტულად იმ ადამიანებს რატო შეიძლებოდა წყენოდათ მარა რა ვთქვი ზოგადად ასეთი სისასტიკე…) ხოდა ისეთივე მძაფრი იქნებოდა ყველანაირი “უთქმელი” სიტყვები გარეშე – უბრალოდ იქ სდაც თქვენ ამბობთ “იდიოტი” მე ვამბობ “გამოქლიავებული” – შეიძლება მედიცინის მხრივ შეცდომაა ჩემი მხრიდან მარა ზა ტო, ჩემი ზოგადად საუბრის სიმჩატის და არა გამომწვევობის გამო, ჩემი პირიდან ნათქვამი “გამოქლიავებული” ბევრად უფრო არაშეურაცხმყოფელად ჟღერს ვიდრე თქვენი იდიოტი, იმიტ თუმდაც რო მე გამოქლიავებულს ვამბობ და ველოდები უარყოფას, თქვენ კიდე ამბობთ და დარწმუნებული ხარტ რო ის ვინც ასეთია – იდიოტია და მეტი არაფერი.

    პ.ს. ისევ და ისევ, გადავიკითხე ჩემი ნაწერი და… სად არის ეს “თათხვა და გინება” ჟურნალისტების მიმართ? – იქნებ დამიკოპიროთ, თუ რა თქმა უნდა ჩემს გადარჩენას კიდევ აქვს აზრი და ალბათ აქვს, და არა მარტო ჩემი – მთელი აქ შეკრებილი და თქვენ მიერ ზედ გადავლილი სასტავის გადარჩენა შეიძლება, ალბათ, თქვენი აზრით – ვინაიდან დაგვდეთ პატივი და გააგრძელეთ ჩვენთან საუბარი – ზნაჩიტ თუ ეხლა გვაქ საქმე ცუდად – აწი, აგვიხსნით, გვასწავლით და კარგად გვექნება ყველაფერი, გვეშველება, გადავრჩებით. კი – არ შემეზლო არ აღმეღნიშნა რო თქვენგან პოლიტიკურად ბევრად მაგარი სვლა იქნებოდა დაგეხურათ ფანჯარა და მეტი არასოდეს აქ არ შემოსულიყავით – ნამდვილად ვიფიქრებდი რო კაცს ცამდე სჯეროდა მაინც იმისი რასაც წერდა თქო. ასე კიდე უბრალოდ ჩემნაირი პოლემიკის ნარკომანი ხართ თქვენც სინამდვილეში თქვენც კამათი გევასებათ და პროსტო რაძი კაიფა გადაწყვიტეთ სუპერ რადიკალური დაგეჭირათ – ტაკ ინწირესნეეო. რა პრობლემაა.

    ლეილა
    ეგ ყველაფერი კაი მარა თან რო წაგეკითხათ კომენტარები მთლად კაი იქნებოდა:
    ვთქვი მეთქი იქ რო ვიყავი ეს ყველაფერი, თანაც რამდენჯერმე – შედეგი გამოიღო თუ არა – ამას აწი გავიგებთ, მეტიც – უნდა გამოეღო ჩემს იქ ნათქვამს შედეგი თუ არა – ესეც საკითხავია.

    რატო არ ვუთხარი რამე უგულავას? – იმიტო რატომაც არ უთხრა უგულავას არაფერი ნინოს ორმა “ფალავანმა” ჟურნალისტმა – იმიტო რო ვერაფრით ვერ მომაფიქრდა რაიმე ისეთი თემა რასაც წყალს ვერ გაადენდა, ვერც აქ ვერ მაფიქრდება და აქაც არაფერი მითქვამს “რა უნდა გვეთქვა უგულავასთვის” თემაზე. ყველაფერი დანარჩენი კი ყველა ჟურნალისტს ვუთხარი, ძალიან უზრდელურადაც გამომივიდა მომენტებში, მაგალითად ერთ ქალბატონს 2-ჯერ გავაწყვეტინე სიტყვა და დავუსვი შეკითხვა მის აღშფოთების პასუხად და ორჯერვე მისმა გამოსვლის გაგრძელებამ აზრი დაკარგა… და ა.შ.

    ჩემი შვილი აუცილებლად ჩამთვის მარაზმატიკ, დაუნ, ჩამორჩენილ, დრო მოჭმულ არქაიზმად – სხვანაირად ეს შეუძლებელია, რა თქმა უნდა მე ეს არ მესიამოვნება – მარა არც კამათში არ შევალ მასთან რატო ფიქრობ ასეო – ისედაც გასაგებია რო ეს ასე იქნება და როცა იქნება – დავანებებ თავს და ის მართალი იქნება ჩემს შესახებ ვინაიდან მე დღეს უკვე მიჭირს დროის ფეხის აბმა და როგორ გამიჭირდება 10 და 20 წელიწადში – თქვენით მითხარით…

    ბლოგი რო ყველაფერი იყოს – ჩვენ არ წავიდოდით იმ მედია შეკრებაზე და ვეტყოდით მაგი რა არი – ბლოგზე შევიკრიბოთ იქ ვილაპარაკოთ მთქო, ბლოგი რო ყველაფერი იყოს დღეს ჩემი ცოლი და ბლოგის ავტორი არ ჩაატარებდა მინი ლექციას “რატომ შეიძლება გამოგვადგეს ბლოგიც ჟურნალისტებს” – ბლოგი არის ერთ-ერთი საშუალება, როგორც გაზეთი, ჟურნალი და არა როგორც ტელევიზია – ნამ ბი იხ ციფრი…

    მეტიც ბლოგ სისტემა დღეს იბრძვის აღიარებაზე როგორც ერთ-ერთი საინფორმაცია მედიატორი(მედია) – მეტი არაფერი, ჩემი ცოლი იქნება ბედნიერი – და იყო ბედნიერი, როცა დღეს მისთვის მნიშვნელოვანმა და ძალიან საინტერესო და განათლებულმა ადამიანმა აღიარა რო ბლოგი ჟურნალზე უარესი არაფრითაა.

    ი ვსიო.

    ცხვირ აბზეკილობა კიდე ახალგაზრდების ქრონიკული მახასიათებელია და ჯერ კიდევ ამ ცხვირ-წაუტეხავობაზე მიუთითებს… კი – ცხოვრება მოგვსვამს ტაკოებზე, კი ვსე ტამ ბუძიმ, კი – შვილები დაგვიცინებენ… მერე? – ამიტო ბარემ ეხლავე მოვჯდეთ ტაკოებზე და ბარემ ეხლავე გავიკეთოთ აბორტები შვილების შიშით?

  71. ლეილა says:

    ჩაკეტილები ხართ, უცნაურია, მაგრამ ქართუთოლმა ინტერნეტმა პათოლოგიური სახე მიიღო: სექტის, ბნელი სექტის. კრიტიკას საერთოდ ვერ იკარებთ, საერთოდ, სულ მართლები ხართ. თქვენ ხართ მარტო მსაჯულები, სასაცილოა. გახსნილობის მაგიერ ქსელმა სულ დაგხურათ და ჩაგაბნელათ. არ არის ცხვირაბზეკილობა ახალგაზრდობის ნიშანი, შენ სულ ასეთი იქნები. ცხვირაბზეკილი ან ხარ, ან არა. და ყველა შვილი არ დასცინის თავის მშობელს. აი, ვისაც საკუთარი მშობელი ეპაზორება, ის არის ასეთი გესლიანი და ის თავისი შვილის სიყვარულსაც ვერ შეძლებს. მე მაგალითად, ჩემები მეამაყება, თან ძალიან.

  72. ლეილა says:

    ქართულმა ინტერნეტმა

  73. mroveli says:

    ჩვენ ვართ მასონები
    რა იყო იცი, ეხლა საიდუმლოდ გეტყვი, ოღონდ ნუ გამთქვამ, თორემ ლოჟის წევრები დამიჭერენ და დამასაჭურისებენ :(

    ესე იგი…ჩვენ ყველანი, ბლოგერები და მსგავსი რასის წარმომადგენლები ჩვეულებრივ ადამიანებად დავიბადეთ, მაგრამ ბნელმა ძალებმა გაგვიტაცეს სამშობიაროებიდანვე და სპეციალურ ინტერნატში მიგვიყვანეს. იქ ატასგვატ ექსპერიმენტს ატარებდნენ ჩვენს ნედლ ტვინებზე, უნდოდათ სრულყოფილი ადამიანის მოდელი მიეღოთ, მაგრამ სამჲშაო მეთოდები ჯერ ახალი იყო, რაღაცეები ვერ მოზომეს და შედეგად მიიღეს ის, რასაც შენ ეხლა უყურებ. ჩვენ მხოლოდ მონიტორის შუქი გვახარებს, მხოლოდ მაშინ ვართ კარგ ხასიათზე, როცა ვიბოღმებით, გვძულს შენისთანა კეთილი არსებები და მზად ვართ კბილებით დაგგლიჯოთ, თუ სადმე წაგასწარით.

    ხომ გესმის რა…ჩვენ საკუთარ ტავს არ ვეკუთვნით. ასე რომ ძალიან მაკცრადაც ნუ განგვსჯი, ან სულაც ნუღარ შემოხვალ ჩვეს მამულებში. გარშემო ხომ ამდენი სიკეთე, სინაზე, სინარნარეა. ნაკადულები ჩუხჩუხებენ, მზე იცინის ცრათვალა..ჩვენ კი მოგვეცი საშუალება გავლიოთ საჭურისი ცხოვრება მონიტორების შუქზე და ბოღმამ დაგვფერფლოს

  74. ლეილა
    ა ნუ და – ტადა ცხვირაბზეკილობა ჩემი ნიშანია და არიან ცხვირ აუბზეკავი ახალგაზრდები – თქვენ ამიხილეთ მე თვალები – აწი ვიცი საით ვისწრაფოდე.

    ვიმეორებ – ქსელში მე ვზივარ საღამოს 6 საათიდან ღამის 12 საათამდე (დღეს 3-მდე გამომივა) – დანარჩენი დრო – ვარ ზუსტად იგივე ადაიანი – რეალში, ზუსტად იგივე აზრებს ვაფრქვევ დაჟე ზუსტად იგივე დაუხვეწავი და მომაბეზრებელი – ბევრი, დაწვრილებით და ლირიული გადახვევებით საუბრის მეთოდით.

    კრიტიკაზე – რო გადავატრიალო ფრაზა რომელიც რამდენიმე კომენტარით ზემოთ დავწერე – ბოლო დროს ვფიქრობ რო ადამიანს შეუძლია მშვიდად მარტო მცდარი კრიტიკა აიტანოს, ნორმალურ ადამიანს – რომელსაც ენერგია აქვს ჩადებული რაიმეში, არ შეუძლია მშვიდად შეხვდეს მისი ამ ჩადებული ენერგიის კრიტიკას და მადლობა მოიხადოს იქვე და გაღიმებული წავიდეს…

    უნდა ბევრი უმტკიცო, ბევრი არტყმევიო თავი კედელზე სანამ სიტუაციიდან გამოუვალობის გამო აღიარებს რო მართალი თქვენ ხართ და არა თვითონ და მიიღებს კრიტიკას – ანუ ეცდება შეიცვალოს – თუ იასნია, ვიმეორებ, საკითხი ფეხზე არ კიდია და ანუ იმაში ენერგია არ ჩაუდია და კრიტიკის მიღებაც პრობლემა არ არი.

    აი ზა ტო თქვენ ხართ ის ერთადერთი რომელიც ხსნილია კრიტიკისთვის, რომელიც არავის არ განსჯის და ამიტო გაქვთ უფლება იქნიოთ ხანჯალი აქ და ეხლა…

  75. მროველ
    OMFG მეც ბლიაძ ამეხილა თვალები… თურმე რა მჭირს… სუ ვფიქრობდი რო დედაჩემი და მამაჩემი ბოროტი მანტიორები იყვნენ და უჩუმრად მაშინდელი ეს-ეს-ეს-ერის მთავრობისგან მე ამაწყვეს რობოტად, გადამაკრეს კანი და მე მგონია რო ცოცხალი ადამიანი ვარ და სინამდვილეში რობოტი ვარ და რო გაუჭირდებათ და დაჭირდებათ – დააჭერენ კნოპკას და გამომიყენებენ მსახურად, მონად (სერიოზულად – ბავშობაში მქონდა პერიოდი როცა ასე მეგონა… :დ ) – ეხლა ყველაფერს მივხვდი!

    ნე, ჩესნა – ეგრე რა ინტერესია ბლია, ეგრე ხო საუბარს ამოწურავ.

  76. mroveli says:

    @კიბორგ

    სორი, მაგრამ მე იმდენად ამაღელვა ქალბატონის კეთილშობილებამ, რომ გადავწყვიტე მისთვის ეს მწარე სიმართლე გამემხილა :(

    როცა მოვიცლი, ყველაფერს დაწვრილებით დავწერ. ვეჭვობ მისმა გულმა გაუძლოს, კიდევ იმდენი საშინელება იმალება ჩვენი ბიოგრაფიების მიღმა.
    მარტო ის ამბავი რად ღირს, ინტერნატიდან როგორ გამოვიქეცით.

    ეხ, ეხ :(

  77. Sweety says:

    უი შენ ის ლეილა ხომ არა ხარ აფრებს რომ მღერის?

    აუ მააგრა მიყვარხარ დეიდააა

  78. ლეილა says:

    რა კარგია, რამდენი გალაპარაკეთ. ის ბიჭი რომაა, მროველი, იმასაც ვერ ხვდება, რომ მეც ახლა ქსელში ვარ და ვპოსტავ. ე.ი. მეც დავდივარ ნეტში. რა სასაცილოდ მპასუხობს, მასონებზე. მასონობის თავი სად გაქვს, პატარავ :)) აი ესა გჭირთ, სქემებით აზროვნებთ: ჩვენები ბლოგში და სხვები – გარეთ. თქვენ თუ უხელთ თვალს სხვებს, თქვენ რატომ არ უნდა აგიხილონ?
    ის მეორე, უფრო აზრიანია, კიბორგი, ქვია, მგონი, პატიოსნად მაინც ლაპარაკობს

  79. ლეილა says:

    მასონი ვარ, ტანტრე მქვია, დავკარგე და ვეძებ ვირსა

  80. mroveli says:

    ბოზეეეეეეეშ
    რა ძნელია, ადამიანტან ურთიერთობა, რომელსაც იუმორის ფუნქციაში ბაგი აქვს და ეგრევე სისტემურ ერორებს უყრის :(

  81. juze says:

    ჰო ლეილ, კიბორგას ნაწერს დაჟე მიშა კითხულობდა ერთ დროს!

  82. mroveli says:

    კიდევ ერთი შეთქმული!
    ამჟამად კვალიფიკაციის ასამაღლებლად მივლენილი საიდუმლო ობიექტზე :D :D :D

    juze juze გიძახებს ცენტრი
    არის კონტაქტი?

  83. ლეილა says:

    აუ, მიშა თუ კითხულობდა, ე.ი. ხმას აღარ ამოვიღებ. ჩემი რესპექტი. მე და მიშა ძლივს რაღაცა მ გაგავაერთიბანა, ძალიან გახაორებული დავიძინებ დრა იქნებ სისტემუმრ ერორებს ძილში უმოვერიო.
    მასონებზე ხუმრობა რაღა ხუმრობაა, გენაცვალე, მილიონჯერაა დაღეჭილი და გადმოფურთხებული. მაგაზე უნდა მეხალისა?

  84. ლეილა says:

    ვაა რამდენი შეცდომა მაქვს, დამაბნია მროველმა: გაგვაერთიანა, გახარებული და ა.შ.

  85. mroveli says:

    :yawn:

    ვინმე სერიოზული გამოუშვით, საი ფაიში რომ ქაჩავდეს. მანამდე გავალ, მოვწევ :D

  86. juze says:

    ლეილ, იქნებ “ჯასთ გეხალისა?” :D

    მროველ: კონტაქტი არის, მაგრამ ხალხს ნუ აბნევ მტარვალო!

    შავი–კატა, თარსი–კატა, შავი–კატა, თარსი–კატა!

  87. აუ რატო მეძინება ღამის 3 საათზე…

    არ შეიძლება დაკონსერვება და ხვალეზე გადატანა? – ჩემთვის იმენნა ზე გვიანი ღამეა, აჰა შენც რესპექტები – შენი გულიზა ღამის 3 საათამდე მოვაწიე…

    მროველზე მე განვმარტავ – იმავე ჟანრში გელაპარაკებათ რა ჟანრშიც თვითონ ლაპარაკობთ, ამის თქმა უნდოდა… – უბრალოდ მისი ტვინი სარკაზმის ახალ პაჩს ამოწმებს, გუშინ დაგვიმონტაჟეს ხელოვნურ, ინტერნეტში ჩამპალ ოღრაშ ღოღნაშოებს და…

    პ.ს. წავედი ბლიად ჩემი “ზე ღენიალური” კონცეფციის პირველი ნაწილი დავამთავრო მილიტარი თეორიზე და დავიძინო დავიბრიდე ბლიაძ დამეხუჭა თვალები…

    პ.პ.ს. აბა წავიდა ტოტალიზატორი ბრაცი, ვინ არის ლეილა, მე ვდებ რო გოგოა, ტოჩნა, 18-20 წლის, “ბავშვები მყავს” -ომ დაწვა, არცერთი დედა არ დაწერს “მე ჩემებით ვამაყობ მაგალითად” – კამათში სადაც ჰა ჰა ან შენ უნდა ამოასხა ან მოსაუბრემ… მოკლედ გოგოა ვიღაც, სავარაუდოდ არ ვიცნობთ, ინტერნეტში ახალია, ჩვენი გაგებით, მარა იმდენად დიდი ხანი კია რო ნეტარი “აუ მოდი რამე ნიკს გამოვიგონებ და იმ ნიკით ვაფშე სხვა როჟა შემიძლია ვიყო!” – ს მიხვდა, ზა ტო იმაზე დიდი ხანი არ არი რო ამ ეტაპს გაცდენოდა, ეხლა იასნია დლია პრატაკოლა გამოაცხადებს რო ინტერნეტის მეტი არაფერი გახსენდება ადამიანზეო ხოდა ნუ ინტერნეტში მწერალ ადამიანზე მარტო იმას მივხვდი რო გოგოა, 18-20 წლის, არც ახალი არც ძველი ინტერნეტში, იზვინიწე, პროფესია, სიმაღლე და თვალის ფერი – კინოში დაპატიჟების მერე.

    ვიმეორებ – შეიძლება მე კატეგორიულად ვცდები რა თქმა უნდა, მრაა ნუ ფსონს ჩამოვდივარ… ნუ რაღაი ჩვენ მყრალი ინტერნეტის მყრალი შვილები ვართ ტამ რავი – ვდებ 10 WMZ -ის! :დ

  88. ლეილა says:

    კიბორგ,
    და იქ, ზევით სხვებს აკრიტიკებდით, როგორ გგონია გულს და ენერგიას შენს გარდა სხვა არავინ დებს იმაში, რასაც აკეთებს? თუ შენ ხარ სამყაროს ჭიპი და სხვა ჭირსაც წაუღია? მე ახლა სერიოზულად გელაპარაკები, პატივისცემით. მაგრამ არა მგონია, პატივისცემით ლაპარაკი შეგეძლოთ.

  89. mroveli says:

    juze

    სამალავში ახალ პაროლს და საიდუმლო ბლოგის მისამართს ნახავ. ცენტრი დაშიფრულ რაპორტს ელოდება

  90. ლეილა
    სხვებს რო ვაკრტიკებდი, და ისენი რო ენერგიას დებენ – იმიტომაც გაბრაზდა ის ადამიანი ჩემზე, იმიტომაც დავწერე ნახევრად მობოდიშებითი კომენტარი მერე შუაში, იმიტომაც ვიმართლე იქვე თავი და იმიტომაც შეიძლება ვნანობ კიდეც რო ეგრე აგრესიულად გამომივიდა პირველი გამოსვლა. ცუდი ვარ – კი. კარგი რამე ვქენი საერთოდ ამით? – პირველი შეკრების მერე, სანამ მართლა “შვილი” გახდა ეს პროექტი და მართლა შეუძლებელი გახდა კრიტიკა – გავაკრიტიკე, მეასედ ვიმეორებ რო ზედმეტად უსამართლოდ შეიძლება… მარა ასე ჯობდა ვიდრე გავჩუმებულიყავი – არ ფიქრობთ?

    სამყაროს ჭიპი ვარო ქართველი ვერ იფიქრებს… მცდელობები იასნია ყველას აქვს, მარა ფაქტი რო ჭ ქვეყნის ჯ ნომერი შვილები ვართ მაინდამაინც ვერ განგაწყობს ოპტიმისტურად ადამიანს…

    აი მანხჰტენზე კი – ის მაინც გონიათ სამყაროს ჭიპში ვცხოვრობთო, მარა იქაც პრასვიტლენიეს დროს ისენიც კი ხვდებიან რო ცდებიან…

  91. სერჟანტი says:

    უჩა
    ჯერ ერთი კვირას თამაშს ვაპირებთ და მგონი ბოკერიას და 20 ლარის გადაყრას ეგ ჯობია.
    მეორეც, ალმაცერა ცეცხლი კი არა, ჯარისკაცებს ისეთ სირობებს ვასწავლი მგონი მეც არ ვიცი :) მაგალითი
    R = 0,1mv/t;
    სადაც: R – რეაქტიული ძალა, კგ;
    m _ დენთის მუხტის წონა, კგ;
    v – აირების გადინების სიჩქარე, მ/წმ;
    t – აირების გადინების დრო, წმ.
    მითხარი, ეს ჯობია თუ ზედმეტი 3 საათი სამგრის თხრა?

    დოდ ჯიგარი ხარ, შენ სტატიებს რომ ვკითხულობ, ვნათლდები, თუმცა იმ აზრზე ვრჩები, რომ ამ ქვეყანაში ყველაფერი მარაზმია და დიიდი ხანი არ გამოსწორდება არაფერი.

  92. ლიკა says:

    ლაილას ვინაობის გარკვევა რად გინდათ, ვერ ვხვდები. დაპადიეზდებას უპირებთ?

  93. ლიკა says:

    ხო და, ისა, შვილებით ამაყობა რატო არ შეიძლება? მე ვამაყობ.

  94. chaotic says:

    ესე იგი, ამდენი ჩემმა მტერმა წაიკითხა ერთად….

    ზოგადად, არცერთი მხარის გამართლებას არ ვაპირებ. უბრალოდ, ქართველ ჟურნალისტებში რატომ არის ბლოგერობა “ჩუუუდი სიტყვა” ?

    საზღვარგარეთის (კერძოდ, გერმანიის მაგალითზე ვიტყვი, რომ მომთხოვოთ, ფაქტების დაყრაც რომ შევძლო) ყველა წამყვან ტელეკომპანიას, რადიოს, გაზეთს და ჟურნალს აქვს ბლოგი. ბლოგერობა აქ ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე საჭირო სფეროდ მომხმარებლისთვის ხმის მიწვდენის მხრივ. ბლოგერობა ხელს უწყობს თავისუფალი ჟურნალისტიკის ჩამოყალიბება-განვითარებასა და ფესვების გადგმას …

    PR-ის სემინარზე, რომელზეც სპეციალურად იყვნენ პრესის ჟურნალისტები მოწვეულნი, ცალკე დღე დაეთმო მარტო ბლოგერობას.
    ასე რომ, ჟურნალისტებო, ან მომავალო ჟურნალისტებო, ძალიან კარგი იქნება, ეს რესურსი საქართველოში დროულად აითვისოთ (private ბლოგების პატრონებს ნუ შეგვავიწროვებთ ოღონდ ნამეტანი :D ). მერე, დროთა განმავლობაში კამათის კულტურაც იქნება და ყველაფერი.
    ინტერნეტი არის რესურსი, რომლის გარეშე ფონს გასვლაც, როგორც არ უნდა გვინდოდეს, 21ე საუკუნეში არ გამოვა. ეს არის რესურსი, რომლის მხედველობის არეში არ ქონა, ფაქტიურად, თავიდანვე განწირულს ხდის მასმედიის ნებისმიერ ერთეულს, იმიტომ რომ…

    აააბა, თუ მეტყვით რატომ???
    სწოოორია, იმიტომ რომ წარმოშობის და განვითარების და მასებზე გასვლის რეკორდულად მოკლე დროის მიხედვით ტელევიზიის შემდეგ ყველაზე გავლენიანი მასმედიის საშუალებაა. გავითვალისწინოთ ისიც, რომ ბევრი ტელევიზია გადავიდა ქსელური მაუწყებლობის რეჟიმზეც.

    ოდა, შემედავეთ :boli:

    (ხო, რადგან აქ მოითხოვეს, რომ ლაპარაკობ, სათანადო ცოდნა დაამტკიცე დიპლომითო, აღვნიშნავ, რომ პუბლიცისტიკას ვეუფლები მეორადზე და თუ მოთხოვნა დიდი იქნა, აკადემიური მოსწრების წიგნაკს დავასკანერებ და დავდებ ნეტში :D )

    და კიდევ ერთი, ჟურნალისტობისთვის დიპლომის ქონა არის საკმარისი მაგრამ არააუცილებელი პირობა. არსებობს ე.წ. თავისუფალი ჟურნალისტის კულტურა და თუნდაც, მეწაღე ვიყო, მაქვს უფლება გამოვაქვეყნო სტატიები. :yes:

    ვოტ :D

  95. ლიკა
    ნუ ი დურა…

    რომელი ერთით ამაყობ ისიც თქვი – დიპლომი რო იყიდა? – თუ ანიმეებს რო უყურებს მიბჯენით და უწყვეტად?

    ალბათ მესამეთი რომელსაც პირველად, შენივე თქმის არ იყოს, პირველი შენს შვილებს შორის შანსი აქვს უნივერსიტეტის მესამე სემესტრი დახუროს და არ გააგდონ.

    მუხუხუხუ – კაკოი ია მალაცა, კაკ ატვეწილ ა?! – უჰუჰუ, მალაცა მე მალაცა…

    chaotic
    ე! – შენ რა ჩემი ცოლივით ლაპარაკობ?

    ბოლო 2 კვირაა დოდი მეტი არაფერს არ აკეთებთ ტუ არა დადის და ყველას ე ზუსტად მაგას უყვება, და კიდე ბევრად მეტს, ამასობაში დახვეწა ტექნიკა და თეორია და აცნობს რო ბლოგი მარტო ჟურნალ გაზეთის backbone კი არ არი რო სტუნდებს შეუძლიათ ბლოგი გამოიყენონ მედია საშუალებად რომელიც მათ ყოველთვის დაბეჭდავთ, მედია საშუალებათ სადაც ისწავლიან პრაქტიკას და სადაც პირველად დაეჯახებიან “არ აღიარებას” და პირველად მიიღებენ აღიარებას და ა.შ.

    გუშინ მაგალითად ეგეთი ლექცია ჩაატარა სადღაცას, მე პრინციპულად არ დავყვები ეგეთ აქციებზე, ია ტუტ ნი პრიჩომ რო ვიყო, იმიტო რო მე ძაან შინაური ვარ და იასნია სუ წამოძახებებს დავიწყებ და… ხოდა ზუსტად არ ვიცი სად იყო და რა ფორმატით, ვიცი რო ჟურნალისტებისთვის იყო და ბევრი ვილაპარაკეო იმაზე როგორ გამოიყენონ და რაში გამოადგებათ ბლოგიო.

    ეს ყველაფერი ზემოთაც ეწერა კომენტარებში მარა ნუ ხუ – რეალნა მაზოხიზმია ამ პოსტის თავის კუდებიანა თავიდან ბოლომდე წაკითხვა.

  96. სარჯ
    კვირას თამაში ხელს არ შეუშლის მედია ცენტრს – ის 6-ზეა, უკვე რო ბნელდება.

    მეორე მე ალბათ არ მოვალ, იმიტო რო სტრაიკის ამბავში ვაფშე გლობალური პრობლემები მაქვს და უნდა ჩამოვყალიბდე ბოლომდე და არ გავცვითო მანამდე “სასიამოვნო ღიტინით” – სტრაიკის თამაშის სახით.

    მაგი ფორმულა (R=0.1mv/t) ძალიან მარტივი გახდება თუ გეცოდინება რო a=v/t (აჩქარება არის სიჩქარის ცვლილება დროში)

    შებამისად ჯერ კიდევ ნიუტონმა თქვა რო: F=ma

    ანუ F რეაქტიული ძალა(რისი და სად მერე გავარკვიოთ) უდრის ma/10 -ს. სავარაუდოდ ეს 1/10 -ი არი შენი დენთვის წვის მ.ქ.კ. – ანუ 10%. (დენთის მასის მხოლოდ 10% ასრულებს სასარგებლო მუშაობას რა ატსუდა ი m/10, შეიძლება ეს 10% უკვე გათვალისწინებული დანაკარგების საბოლოო პროცენტია, რაღაც საშუალოდ აღებული კოეფიციენტი რა, არა მარტო წვის არამედ + ლულაში ჭურვის ხახუნის და ტამ დეფორმაციების…)

    რატომაც არა – უნდა იცოდეს ეგეთი რამე ჯარისკაცმა, 10-დან 1-ი ხო მაინც დაინტერესდება რო ვა!
    დაშლის ტყვიას – აწონის დენთს, შეადერებს მერე იმ კალიბრის ტყვიის ლულიდან გამოსვლის სიჩქარეს – გამოთვლის ძალას, გაუტოლებს მაგ რიცხვს და აღმოაჩენს რო ვა – მართლა!

    მარა როგორ უნდა ასწავლოთ ის რო “სანგრის თხრა გრეხი არაა” – ნე ზნაუ.

  97. CheshireCat says:

    ვახ, მე ასეთ party–ებზე ყოველთვის რატომ მაგვიანდება? :) არადა, როგორ მიყვარს ეს გაწევ–გამოწევები და ლაფში ბოქსინგი.

    კიბორგ,
    “ბოლო დროს ვფიქრობ რო ადამიანს შეუძლია მშვიდად მარტო მცდარი კრიტიკა აიტანოს”
    +100.

    ბოროტულად მიყვარს კრიტიკის საპასუხოდ, ისტერიული გამოსვლები, ტონით : “აჰ, რა სისულელეა, სულ არ მწყენია თქვენი ბჟუტური” და ამავე დროს კლავიატურაზე კრეფისას ასოები რომ ერევათ ერთმანეთში.. ნერვები.. ნერვები…

    ღმერთმანი, რა სპექტაკლი გამოვტოვე. :)

  98. მაგრად მეზარება ღამეების თენება და პასუხების გაცემა. მე, როგორც ადამიანების მოყვარული journ, ძაან განვიცდი ასეთ კამათებს და სიტყვებზე ერთმანეთის დაჭერას, შენ რომ ასე ამბობ და ვინ არის შენი დემაგოგიაზე გაზრდილი ჟურნი, ვაბშე დაკარგული ხარო. მგონი, ასეთი პასუხი დამიბრუნეს. მე მიყვარს კრიტიკა, hell, ეს ნიშნავს, რომ ვიღაცამ შენზე იფიქრა (ცუდად თუ კარგად, უმნიშვნელოა) და დაიღალა ამის გამოხატვით. აქ რომ ვლაპარაკობთ (წმაწურად თუ უწმაწურად) ნიშნავს იმას, რასაც ის საცოდავი ილია წერდა, რომ გული შემტკივაო და ეს ტემბელები კიდევ მტრობას მაბრალებენო.

    ბლოგერობა ხო ცალკე თემაა და ამაზე დოდი საკმარისად ლაპარაკობს. როგორც ყველგან და ყოველთვის, მოგწონს – წაიკითხავ, არ მოგწონს – წახვალ და გრიგოლიას ნაწნავებს უყურებ. Simple as that!

    Gotta tell you – LOVE YOU ALL! 60-70-იანებში დარჩენილი მე

  99. სერჟანტი says:

    უჩ ვიცი რაც არის აჩქარება :) ეს ფორმულაც და მისი გამოყვანაც სპეციალისტმა მასწავლა :)
    შეიძლება უნდა იცოდეს ეს ჯარისკაცმა, მაგრამ მანამდე უნდა იცოდეს ძალიან ბეეეევრი რამე. ტყვიის დაშლა კიდევ, უსაფრთხოების ნორმებს ეწინააღმდეგება :)

    ვინ თქვა, რომ სანგრის გათხრა გრეხია?

  100. სერჟანტი says:

    ხოო დოდი თუ ლექციებს ატარებ, დეილ კარნეგის ნამუშევრები წაიკითხე.

  101. სარჯ
    საზიზღარი და არადამიანი კარნეგი ორივემ, სასაცილოა მარა, 15-16 წლის ასაკში არა ერთხელ წავიკითხეთ და მერე დიდხანს გვეზიზღებოდა, ბევრძოდით და ვეგუებოდით… :დ

    ტყვიის დაშლა არ ვიცი რას ეწინააღმდეგება – მე ამ წუთას ხელში 12 კალიბრიანის ტყვიის – ტყვია ნაწილს ვათამაშებ, გუშინ ვერ მოვითმინე და ერთ-ერთი პატრონა გავჭერი და ამოვაძრე ჟაკანის თავი.

    კსტაწი – გამოვიარე მონადირეებში და წერეთელზე მონადირეში ბლიად მ15-ები უდევთ გასაყიდად.

    გაცინო – ზიან უდევთ დაშლილი და უყურებენ – აბა რა მოხდა? – ზატვორი ჭედავს დაბრუნებისას…

    ხოდა მოკლედ არი მ15-ის პატენტი (ანუ არა არმალიტის) რაღაც T15-ი თუ რაღაცა… ნუ ვიდზე იგივეა, მექანიზმი იგივეა პროსტო არმალიტი არ არი…

    ინც არ იცის – M15-ი არის M16-ის სერიის იარაღების “გრაჟდანსკი” ვარიანტი – განსხვავება იმაშია რო ნახევრად ავტომატური (ე.წ. აძინოჩნი) სროლა შეუძლია მარტო.

    ფორმდება ჩვეულებრივადო – შენახვა ტარების უფლებითო, როგორც SKS-ი.

  102. linguistuss says:

    Владимир Маяковский

    КТО ЕСТЬ БЛЯДИ.

    Не те
    бляди,
    что хлеба
    ради
    спереди
    и сзади
    дают нам
    ебти,
    Бог их прости!
    А те бляди –
    лгущие,
    деньги
    сосущие,
    ебать
    не дающие –
    вот бляди
    сущие,
    мать их ети!

    (მაიაკოვსკის სულ სხვა რამ ჰქონდა მხედველობაში!)

  103. ლიკა says:

    დღეს კიბორგის და ლეილას ფარიკაობას რომ ვკითხულობდი, დამებადა აზრი იმის შესახებ, რომ ბლოგი სიტყის თავისუფლებისთვის დღეს არსებული ყველა სხვა საშუალებებიდან ყველაზე კარგი ინსტრუმენტია.

    აი, რატომ:

    ჯერ ერთი დავაკონკრეტებ: ჩემთვის სიტყვის თავისუფლება არ არის მარტო ჟურნალისტების მიერ აზრის გამოთქმის თავისუფლება (არ გეწყინოთ, მარა ჟურნალისტების აზრი საინტერესო და ღირებული ძალიან იშვიადადაა. არა მარტო ჩვენთან, საერთოდაც). ჩემთვის სიტყვის თავისუფლება არის ნებისმიერი ადამიანის მიერ აზრის საჯაროდ გამოთქმის თავისუფლება.

    ხოდა არაჟურნალისტ ადამიანს აზრის საჯაროდ გამოთქმის შესაძლებლობები ძალიან შეზღუდული აქვს. ელაპარაკება თავის ნაცნობებს, ნათესავებს, თანამშრომლებს. ნუ, შეიძლება შემთხვევით მგზავრებს ტრანსპორტში. ვსო. მეტი ახლა ქუჩაში თუ დადგება და ქადაგებას დაიწყებს არ ვიცი და პრესა და ტელევიზია მის ნააზრევს ზედ არ შეხედავს. დარჩა ინტერნეტი.

    აქაც ხომ სხვადასხვა საშუალებებია. უბრალოდ შენს თავზე მოყოლა და შენი აზრების “გამოქვეყნება” ჩვეულებრივი ვებ–გვერდითაც შეგიძლია. მარა ხომ საინტერესოა სხვისი პასუხები, საწნააღმდეგო არგუმენტები მოკლედ _ უკუკავშირი. ფორუმები და ჩატები ამის საშუალებას თითქოს იძლევა, მარა ორივე ძალიან მალე იქცევა ან ცარიელი ლანძღვა–გინების ალმანახად ან დახურულ კლუბებად, განსხვავებული აზრის მქონე ადამიანს, ან უბრალოდ უცნობებს რომ ეგრევე ქოლავენ და აგდებენ. ხოდა აი ბლოოოგიიიი!! იცით, რითია კარგი? უკუკავშირი არი, თან მოდერირებული, ანუ გინების დოზა რეგულირდება, ხოდა თუკი რომელიმე გვერდი ან გვერდების ჯგუფი “ჩაკლუბდა” და ჩაიკეტა და მაგალითად ლეილას ჩაქოლვა და გაგდება დაუწყო, ლეილას მაინც აქვს თავისი აზრის გამოთქმის საშუალება! _ უცბად შეუძლია გააკეთოს საკუთარი გვერდი, სადაც რამდენსაც უნდა აგინებს გვერდით ჩაკლუბებულ სასტავს _ კიბორგებს, დოდებს და მისთანებს. და თანამოაზრეებსაც მოიკრებს. ვაშაააა! გაუმარჯოს ბლოგს! სასწრაფოდ ინტერნეტი ყველა ადამიანის სახლში!

    ––––––––––––––
    უჩა–კობორგო,
    მე ჩემს შვილებს დიპლომებით არ ვაფასებ. ჩემი აზრით თითოეული მათგანი მართალი იყო იმაში, რაც გააკეთა. კი, მე ვკომპლექსობ მათ უდიპლომობაზე, მარა უფრო იმ მხრივ, რომ საზოგადოება მე მაფასებს ჩემი შვილების დიპლომებით და ფორმალური “მიღწევებით” და ჩემი ცუდი დედობაა (ამ საზოგადოების აზრით) ის, რომ ჩემს შვილებს დიპლომები ვერ “ავაღებინე”. ნუ ხო, არ ვარ ისეთი დედა, როგორიც “ქართველი დედა” უნდა იყოს. ნუ, მერე რა? ჩემი შვილებით მაინც ვამაყობ.

  104. ლიკა
    ნუ ბოლო ნაწილზე ნოუ კომენტ და დანარჩენზე – აბსოლიტურად მართალი ხარ.

    მაგის ბუმია ზუსტად ეხლა საქ.-ში რო “ურა თავისუფალი მედია საშუალება ყველასათვის!” – მეეზოვე მაროსაც შეუძლია შემოვიდეს და საკუთარი ბლოგი გააკეთოს და იმასაც კი აღმოაჩნდება მკითხველი!

    იდილია!

  105. liz says:

    ლიკა

    სრულიად გეთანხმები სიტყვის თავისუფლების საკითხში.
    აი შვილების საკითში კი სხვა აზრი მაქვს.კერძოდ, მე ვფიქრობ რომ ჩემს შვილებს ჯერ ისეთი არაფერი გაუკეთებიათ- რომ ვიამაყო.(მარტო იმიტომ ხომ ვიამაყებ, რომ ჩემი შვილები არიან?
    რაღაცით ხომ უნდა დაიმსახურონ?)
    ხშირად უთქვამთ ჩემ შვილებს რომ-”მე მინდა ასეთი იყოს ჩემი შვილი,იმიტომ რომ ვიტრაბახო საზოგადოებაში”.დავფიქრდი და ალბათ სწორია ,მაქვს ეს ამბიცია-მინდა ყველაზე ჭკვიანი და ლამაზი შვილები მყავდეს,რომ ყველამ აღფრთოვანებით ისაუბროს მათზე… ეს კარგია, მაგრამ ვთქვათ არიან ასეთები- არის კი ეს სიამაყითვის საკმარისი? -არა მგონია.
    უბრალოდ შევეჩვიე მივიღო ისინი ისეთები როგორებიც არიან.( მითუმეტეს, რომ მათაც უნდა მიგვიღონ ისეთები- როგორებიც ვართ.)
    ერთადერთი რაც მინდა იცოდნენ ისაა, რომ რასაც ვაკეთებდი, ყველაფერში დარწმუნებული ვიყავი -მათ სასიკეთოდ ვაკეთებდი. გავიდა დრო და აღმოჩნდა, რომ არ ვყოფილვარ სწორი ბევრ რამეში.არადა ვეღარაფერს გამოვასწორებ.
    და კიდევ, ძალიან მიყვარან.
    ”მე ვამაყობ ჩემი შვილებით”- ეს სიტყვები კი სიკვდილის წინ მინდა ვთქვა.

  106. ლიკა says:

    Liz

    ნუ, ეგ ნიშნავს, რომ შენ ამ საზოგადოების ღირებულებებს სრულად ეთანხმები. მე _ არა. მე მგონია რომ საქართველოში (სხვაგან როგორაა არ ვიცი) ადამიანების შეფასება–დაფასების ძალიან პრიმიტიული სისტემაა _ აფასებენ ან თანამდებობით, ან ფულით ან ტელევიზორში გამოჩენის სიხშირით. მე ამ კრიტერიუმებს არ ვეთანხმები. უფრო მეტიც, მე ადამიანებს ვაფასებ იმის მიხედვით, თუ რამდენად არ ემორჩილება საზოგადოების ამ კლიშეების, არ ერგება მათ, არ ეშინია საზოგადოების მხრიდან უარყოფითი შეფასების.

    ჩემი აზრით ადამიანში მთავარია დამოუკიდებელი აზროვნების უნარი და პრინციპულობა, ანუ ამ აზრის დაცვის თუ არა მასზე მყარად დგომის უნარი (ოღონდ არა ფანატიზმი). ამ გაგებით ვთქვი, რომ ჩემი შვილებით ვამაყობ. ვიღაცამ მითხრა _ სამივე სრულებით დამოუკიდებელი პიროვნებააო, მე ვფიქრობ რომ ეს მთავარია. ბუნებრივია, აქედან გამომდინარეობს ის, რომ ჩემს ჭკუაზე არც ერთი არ დადის და, მათ შორის ჩემს არგუმენტებს უმაღლესი განათლების საჭიროების შესახებ არ იზიარებს, მაგრამ ესეც კარგია. მთავარია, აქვთ საკუთარი პოზიცია ცხოვრებაში, და მისი დაცვის/მასზე მეტ–ნაკლებად მყარად დგომის უნარი. მე ამას ვცემ პატივს და ამით ვამაყობ.

  107. liz says:

    ლიკა

    პირიქით, საერთოდ არ ვეთანხმები ამ საზოგადოების ღირებულებებს. და რაც დრო გადის ყურადღებას არ ვაქცევ – რას იტყვის ხალხი.სამწუხაროდ, დიდი დრო დამჭირდა ამისთვის.
    რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს-ახლა მივხვდი, რომ ეს ჩემი შვილების დამსახურებაა.მათთან “ბრძოლამ, დამარცხება-გამარჯვებამ”გამათავისუფლა საზოგადოების “ღირებულებების” გავლენისგან.

  108. Iveria says:

    Dodi,Cyborg Mcloud & Sophie Golden-მიხარია,რომ ასეთები ხართ-როგორც აქ-გულწრფელები,
    არადოგმატიურები და ზოგიერთებისგან განსხვავებით სულაც არ მეჩვენებით არც სნობები და არც ძალით ექსტრავაგანტულ-ინდეფერენტულები.
    ჯანსაღი თაობა ხართ,მადლობა ღმერთს,ეძებთ და არ ისვენებთ.
    ამოვიდა ყელში ეს დემაგოგიური, ყოვლისწამლეკავი პროვინციალური გოდება ”ქართული ფასეულობებისადმი” უპატივცემულობაზე etc.
    ყველა ”მრაკობესი” და ”მახროვი” როგორ უნდა მიეწეპოს ან პოლიტიკას ან ე.წ. ”ღირებულებებს”.
    აბსოლუტურად მართალია Cyborg Mcloud როდესაც წერს,რომ დემაგოგი (ანუ წინასწარ ანგაჟირებული პერსონაჟი) ვერასოდეს იქნება კრეატიული,ცოცხალი რაიმეს შემომქმედი.
    ჯანმრთელი პრაგმატიზმი+სულიერი ”არასქელკანიანობა”-თუ ასეთია ახალი ქართული თაობის ნაწილი მაინც-ძალიან კარგია!
    თქვენზე უფროსი ვარ,მაგრამ მადლობა ღმერთს-თქვენთან უფრო მეტ შინაგან საერთოს ვგრძნობ,ვიდრე ბევრ ჩემი თაობის წარმომადგენელთან,რადგანაც შინაგანი თავისუფლება,რისკენაც ადამიანი,ჩვენ ყველანი ასე თუ ისე მივილტვით-ქრონოლოგიური მცნება არაა-სულის თვისებაა.
    აუფ,მგონი პათეტიკაში ვვარდები,გამაჩერეთ.))
    დოდი თუ არ ვცდები იგივე ქისსია,მახსოვს ადრე რუსთავი2-ის ფორუმიდან,მაგრამ იქ ასე მკაფიოდ არ შემიმჩნევია,როგორც საკუთარ ბლოგზე.
    კარგები ხართ,მიყვარხართ და მხოლოდ თქვენს თავებს დაუჯერეთ იმაში,რაც ყველაზე მთავარია ადამიანშიც და ამ ჩვენს დუნიაზეც.
    ბლოგი მეც მაქვს,ჯერჯერობით მხოლოდ რუსულენოვანი.
    ვ ტილუ უ ნეპრიაწელია,ტაკ სკაზაწ.))

    http://gandaba.livejournal.com/

  109. Iveria says:

    ძირს ”ლეილები” და მისთანანი! ))

  110. juze says:

    ლეილა ჩვენი იმედია!

  111. Iveria
    ნუ, დოდიც იზრდება, 1 წლის წინ მეც არ წარმომედგინა თუ დოდი ასეთ თემებზე საუბარს მოინდომებდა, 4-5 წლის წინ ვარდისფერ სამყაროს და მზის შუქის სითბოს ღაღადებდა… – მი ვსე ბილი ძიწმი.

    რაც შეეხება დანარჩენს:
    2 დღეა ერთი და იგივე აზრი მიტრიალებს, აი გვერძე ტოპიკში რო გამეპარა ფრაზა – მე თითოვნე ჩამაფიქრა. თავისუფალი აზრის, აზრის თავისუფლება თუ თავისუფლების – თავისუფლება ზუსტად იმაშია რო… რო შენს გვერძე მდგომს, შენს ახლო მეგობარს, აუხსნა რო – შენ მე უნდა პირში მითხრა რა არ მოგწონს ჩემში, უბრალოდ კი არ უნდა მითხრა – უნდა მოიფიქრო რა არ მოგწონს ჩემში და მერე მითხრა.

    იმიტო რო თუ ასე არ იზამ – მაშინ შენ არანაირი ლეგიტიმური უფლება არ გექნება სხვას, არა ჩვენს მეგობარს – მიუთითო მის მინუსებზე. და თუ მე შენს ნათქვამს ვერ შევძლებ ადექვატურად მივიღო, იასნია გავბაზრდები, იასნია მეწყინება – მარა თუ ვერ გადავყლაპე და ვერ გავაგრძელე შენთან ურთიერთობა – მაშინ არც მე მაქ ლეგიტიმური უფლება ვინმე ვაკრიტიკო.

    მე ამჯერად კომპლიმენტის სახით ვსაუბრობ – როგორც ცუდად არ უნდა გამოგვსლოდა ამ პოსტის დასაწყისი – პოსტში მოხსენიებულმა ადამიანებმა გადააბიჯეს გაბრაზებას და აგრესიას და გაიგეს ის რაც ლოგიკური იყო და დაგმეს ის რაც პროსტო ვიმარაზმატიკეთ და გავატრაკეთ. რაც ძალიან მაგარი რამეა, იასნია გაბრაზდებოდნენ, ყველა ადამიანია, მარა მიტუმეტეს – საკუთარ გაბრაზებას მოერიენ. ია ბილ ვპიჩიტლიონ მოკლედ.

    რაც შეეხება მასებს რო დავუბრუნდე – აი როცა ყველას ავუხსნით რო კრიტიკა არ ტეხავს – იქნებ მივიდეთ იქამდე რო ხალხი ცხვრებივით აღარ დასდევდნენ ნებისმიერი წარმომავლობის და მორალური ფასეულობის მქონე “იზვესნოსწებს” მარტო იმიტო რო ისენი იზვესნები არიან და ჩვენთან ნი პრინიატა იზვესნებთან კამათი, ანუ ნი პრინიატა იკამათო და არ იყო მიკერძოებული – თუ უგულავას ეკამათები – ე.ი. ვერ იტან და გეზიზღება და ბომბავ და მოკვლა გინდა, თუ ოპოზიციონერს ეკამათები ვინმეს – ე.ი. სააკაშვილისტი ხარ, და ის რო პროსტო – არცერთს არ ეთანხმები და შენთვის ცდილობ სიმართლის პოვნას – საქრათველოში როგორც მოვლენა არ არსებობს.

  112. Iveria says:

    Cyborg Mcloud

    კი,დღეს არ არსებობს-გეთანხმები,მაგრამ ეგ დროც მოვა,ანუ უკვე მოსულია-ახალგაზრდობას ვგულისხმობ.ნონ-კონფორმიზმიც იდეოლოგიაა და მთელი საბჭოთა წლები კონფორმიზმით რომ იყო ავად მთელი საზოგადოება-ეგეც ნელ-ნელა გადის.
    ანუ შენს გვერდზე ბავშვს რომ შია,კაცს უნდა სცხვენოდეს ბოლო მარკის ნავაროტკებიანი მანქანით იგრიალოს.
    პრიმიტიულობამდე ბანალურია,მაგრამ ასეა.

    შეიძლება გაგიკვირდეს-სად საზოგადოების შეუწყნარებლობა და შავ-თეთრი აზროვნება და სად ნონ-კონფორმიზმიო?
    თემასთან რა კავშირშიაო.დავაზუსტებ.
    პირდაპირ კავშირშია,რადგანაც პარადოქსია,მაგრამ რაც უფრო ნაკლებად ზნეობრივია (ამ სიტყვის არა ვიწრო გაგებით) საზოგადოება-მით უფრო მეტს მორალიზატორობს და ფარისევლობს.ამის ილუსტრაციაა თუნდაც დღევანდელი საყოველთაო ”რელიგიურობა”.ფორმალობებს მაგრად ვიცავთ-შინაარსის რა მოგახსენო.))
    მაგრამ არ მინდა ზედმეტად სერიოზული და ”დაგრუზული” ტიპი გეგონოთ.ეს ისე,სხვათაშორის დავწერე.
    საერთოდ ოპტიმისტი ვარ და მიყვარს ნათელი,იუმორით სავსე ხალხი.))
    ასე მგონია სამყაროს თუ რამე უშველის-იუმორის გრძნობაა.
    შენი,დოდის და სოფი გოლდენის ბლოგებს გავეცანი გუშინ.კომენტებიც წავიკითხე აქა-იქ.
    კარგ ხასიათზე დავდექი კითხვის მერე-რა კარგია,რომ ყველა არ ფარისევლობს და კანიბალიზმზეც კი ისე წერთ,გაგეღიმება და სულაც არ განცვიფრდები.))
    ბოკასები იქით იყოს და გულწრფელად მინდა,რომ ბედნიერები იყოთ ყველანი-იმსახურებთ ამას!

    ქისსის იმ გადაცემას ვუყურე-შემთხვევით გადავრთე და გუშინ კითხვის დროს მივხვდი,რომ ის იყო.))
    დოდი კარგი იყო,მაგრამ ბლოგთან შედარებით ცოტა ”ზაჟატი”,რადგანაც აქ უფრო უშუალო და თამამია,მაგრამ ეს ბუნებრივი ამბავია პირველი ეთერისთვის,ბივაეტ!
    მოკლედ,მიგულეთ თქვენს მეგობრად და შემოგივლით ხოლმე.))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s