Suicide

რამდენიმე წუთის წინ ფორუმზე თემა გაიხსნა – ერთ-ერთმა ფორუმელმა თავი მოიკლა.

ჯერ დაუზუსტებელი ინფოა, მაგრამ დიდი შანსია, რომ სიმართლე იყოს. (თუ არაა – ეგ კიდევ ცალკე თემაა ყურადღების მიქცევის ავადმყოფური ხერხებისა, რისი შემთხვევებიც ფორუმზე უკვე ყოფილა).

მოკლედ, მთლად იქ დაწერა არ მინდა, ასე რომ აქ დავანთხევ.

თვითმკვლელებს ვერ ვიტან.

საერთოდ, სუიციდისკენ მიდრეკილი ხალხისადმი დიდ სიმპატიებს არ განვიცდი. ცოტა ბრუტალურია, მაგრამ თუ ცხოვრების ტრაკი არ გაქვს – დაე, მოიკალი თავი, მინუს ერთი ლუზერი დედამიწას.  ნწ ნწ ნწ – იტყვიან, საწყალი ბიჭი/გოგო, ხელიდან ხელში გადაატარებენ ბოლოს დაწერილ წერილს, თავს გადააქნევენ – “ბოლოს ხშირად ლაპარაკობდა სიკვდილზე”, “შეყვარებულმა მიატოვა” ან რამე სირობას იტყვიან ახლობლები და გააგრძელებენ ცხოვრებას.

თვითმკვლელობა არის პრობლემებისგან გაქცევის, იოლი გზის და რაღაც ყველაფერი ჩმორულის ნაზავი მოკლედ, რაც შეიძლება ადამიანმა გააკეთოს.

იმ ფორუმელზე არასდროს ვყოფილვარ დადებითი აზრის და მისი თვითმკვლელობის შემდეგ – ეს აზრი კიდევ უფრო განმიმტკიცდა.

Updated: ტყუილი აღმოჩნდა, არ მოუკლავს თავი, იაფერისტა ყურადღების მიქცევის მიზნით, როგორც თავიდან ვივარაუდე. არა, ნაღდად სჯობდა, რომ მოეკლა.

Advertisements
This entry was posted in Just, რა and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

41 Responses to Suicide

  1. იეჩუ ამბობს:

    ამ პოსტის მიხედვით შენ თვითმკვლელებს კი არ ვერ იტან,
    არამედ თვითმკვლელობაზე ჰაი ჰუის რო მართავენ,მაგას ვერ იტან

    ალბათ იმიტორო სასტრადანიის გამოხატვა არ შეგიძლია
    და ვერ ”პოპულისტობ” მაგ დროს,
    შედეგად ხალხის თვალში მაგარი როჟა არ ხარ
    და ეს შენთვის საქზ :როლლეყეს:

    ”მინუს ერთი ლუზერი დედამიწას” – ეს კიდევ რასავაია ჩისტკასთან მიასოცირდება :გიგი:

  2. marazma ამბობს:

    ra moxda dodiiii?>
    vin moikla ra moikla?
    aba tema?

  3. HoNeY ამბობს:

    ხოოო დაააა… ისაა…
    მოკლედ თავის თვითმკლელი ხალხი მაგარი brave მიმაჩნია მე … ანუ მაგასაც რაღაც მაამცობა უნდა რომ გაბედო და თავი მოიკკლა… რა ვი ეგრე ვფიქრობ …. აი მე მაგალითად მაგის ტრაკი არა მაქვს … არა მაქვს ტრაკი რომ ეგეთი რამ გავბედო, რა ვი ალბათ იმიტომრ ომ ჯერ არ ვყოფილვარ ისეთ სიტუაციაში რომ …ტუმცა ბევრჯერ მომსვლია თავში, ნუ აი 3ჯერ იმენო მიფიქრია მაგაზე დაჟე…. მაგრამ სწორედ დაწერე რა, თვითმკლელობა არის პრობლემიდან გაქცევის იოლი გზა :yes:

  4. hexe ამბობს:

    თავს სუსტი ნებისყოფის ადამინები იკლავენ
    ცალსახად.
    გარკვეულწილად ალბათ თავადაც სიამოვნებთ იმის წარმოდგენა თუ რაოდენ აღშფოთდება ყველა როდესაც მისი სიკვდილის ამბავს შეიტყობს.
    როგორ დასწყდება ყველას გული
    როგორ მოენტარება ყველას
    როგორ წაიკითხავენ მის ბოლო წერილს
    და მეათასეჯერ როგორ იტყვიან
    არადა რა მხიარული და სიცოცხლისმოყვარული იყოოო

    ვინ მოიკლა თავი? :სპყ:

  5. Cannabis ამბობს:

    iman martla fuli gadaixada? :spy:
    ra girs kvavas postshi sheni nikis ertxel xseneba?
    :D

  6. მელია ამბობს:

    ვაი, ნეტა ლევ როგორ არის :უსერ:

    მეც მოვიკლავ თავს მაგრამ წერილს არა იმას დავტოვებ

    18 წწელი ძლივს მიცოცხლია კიდე რამდენი დამრჩა
    ფუი
    რა გაუძლებს
    არც
    ვაპირებ გაძლებას :ბოლი:

    და საერთოდაც იქ იქნებ უფრო კაი პონტში ხარ :სპაი:

    :გიგი:
    გავსჭედე :)))

  7. keti ამბობს:

    თავის მოკვლა სისუსტეა.
    არვიცი, რას ფიქრობენ ამ დროს – რომ თავს შეაცოდებენ, დანაშაულის გრძნობას გაუჩენენ და ა. შ.
    ჩემი აზრით კი დამამცირებელია, რომ სხვების წინაშე ასე წარსდგე – თავმოკლული :)

    ათასი სისუსტე მაქვს, ვაღიარებ მათ, ზოგს – სხვების წინაშეც, მაგრამ ეს ისეთი სისუსტეა, რაც ძალიან შემარცხვენდა. ანუ – მე პას :))

  8. keti ამბობს:

    თუმცა, მებრალებიან..
    რადგან ბევრი ალბათ გაუცნობიერებლად აკეთებს.
    ანუ, არვიცით, რას გრძნობს..
    როგორ განიცდის…

    მოკლედ, თვითმკვლელებიც განსხვავდებიან ალბათ…

  9. hexe ამბობს:

    lev- i ikllavda tavs? :spy:

  10. კაი ბიჭი 2.0.1 ამბობს:

    თვითმკვლელები კი არა, მოკლულებიც აღარ მაღელვებს ამ ბოლო დროს…

  11. Lilian ამბობს:

    ra dasanania rom tyuilia :D

  12. Shura ამბობს:

    ეს არ იყო თვითმკვლელობა ეს იყო სიკვდილი ფორუმის ხათრით :drug:

  13. Cyborg ამბობს:

    ებჯო, ყველა თვითმკვლელს მივმართავ:
    რა საჭიროა წვალება, ფიქრი იმაზე “გაქვს ამის ტრაკი” თუ არ გაქვს და ა.შ.

    ყველას ვისაც უნდა თავი მოიკლას და თან ფრიათნოე ს პალეზნიმ – ვურჩევ, შეიძინოს რაიმე თოფი რაიმე მაღაზიაში, ტამ 300-600§ დაუჯდება, წოვიდეს სადმე საზღვარზე, მიადგეს ვინმე რუსს, ჭედოს შუბლში და ჯიბეში იქონიოს მერე თუ უნდა “დასამშვიდობელი წერილი” და თუ უნდა არ იქონიოს… მისი პრობლემაა…

    რატო იკლავს ხალხი თავს “უფასოდ” – მეგობრებო, გაიყოლეთ 1 რუსი ჯარისკაცი მაინც ხურდაში…

    ყველა გადის ცხოვრებაში პერიოდს როცა გგონია რო მეტი არჩევანი არ გაქ – ან იცხოვრო მონობაში, ან მოკვდე თავისუფლად… ყველა ასეა, ზოგი დედის მონობაშია ზოგი არჩეული პროფესიის ზოგი არჩეული შეყვარებულის… ხოდა ხმამაღალი ნათქვამი კია მარა მანდ წყდება ადამიანი აირჩევს თუ არა მესამე გზას – ბრძოლას საკუთარი თავისთვის. ანუ არი ცურვა პა წიჩენიუ – რომელიც გეზიზღება, არი მდინარეში თავის დახრჩობა და არი მდინარის წინააღმდეგ ცურვის მესამე ალტერნატივა რომელზე სინამდვილეში ფიქრიც კი იმდენად გეშინია რო გირჩევნია მთელი დრო მდინარეში თავის დახრჩობაზე ფიქრს დაუთმო…

    რეალურად ბევრი “ანებებს” თავს ასეთ ფიქრებს იმიტო რო წვავს რო თავის დახრჩობის ტრაკი არ აქვს და მდინარის წინააღმდეგ ცურვის – მითუმეტეს. ხოდა იწყებს აქეთ-იქეთ ნაპირიდან ნაპირამდე დრიფტაობას და წარმოდგენას რო მიაღწია რასაც უნდოდა…

    და ეს ეხება ყველა სიტუაციას:
    გაზრდას
    პროფესიის არჩევას
    სამსახურის შეცვლას
    შეყვარებულის არჩევას
    შეყვარებულისგან წასვლა/შეყვარებულის მიერ მიტოვებულობას
    ცოლის მოყვანა/გაცილებას
    სპორტზე შესვლას და სპორტიდან გამოსვლას

    ნებისმიერი გადაწყვეტილების მიღებისას არი გზა
    1. which is obvious
    2. არი გზა ვსიო ბროსიწ ნა ხუი
    3. და არი მესამე გზა – პრაპახაწ პოლე ზა ნოვა…

    და თქმა რო მი იმენნა კაჟდი რაზ ვიბირაემ იასნია ტყვილია, ხან ვიბირაემ, ხან კაკ პალუჩიტსია…

    იგივე “თავს იკლავენ უნებისყოფო ადამიანები” – ხაზს უსვამს იმას რო თავს იკლავენ ადამიანები რომლებსაც საკუთარ ტრაკზე წიხლის დაჭერის და საკუთარი გზის გაკაფვის, რაც მოიცავს ყოველდღიუ მუშაობას ამ მიზნისკენ, ტრაკი არ აქვთ და იმდენი კონფლიქტის შეგრზნებაც აქვთ რო უბრალოდ სხვის დაკრულზე არ იცეკვონ და რა ქნან, რა ქნან -ში მათთვის 2 არჩევანია – დაკარგონ საკუთარი პიროვნება და იყვნენ “mob”-ი იმიტო რო ვერ მოერიენ საკუთარ თავს, ან მოერიონ და მოიკლან თავი – გავიდნენ თამაშიდან…

    ჩემი პირადი აზრით, მაგალითად, ადამიანისთვის რომელსაც საყვარელი ქალი და შვილი ავარიაში დაეღუპა ბევრად მარტივია თავის მოკვლა ვიდრე დალშე არა უბრალოდ ცხოვრება – არამედ ისევ ენერგიით და მონდომებით წინ სვლა (საკუთარი სიკვდილისკენ :D მარა ეს ცალკე თემაა…) – ხოდა ან ვერ ერევა საკუთარ თავს და “ცხოვრობს”, “არსებობს” უბრალოდ, შლანგდება მოკლედ… ან თავს იკლავს…

    ნუ ის რაც 16-19 წლის არსებებს ემართებათ ისედაც გასაგებია, გარდა ყურადღების მიქცევის მოთხოვნილებისა, მე ლიჩნა მაგარი “გაჭედილი” ვიყავი მაგ დროს, და ძაან მიჭირდა ყველაფერი, ყველა ნაბიჯი და ყველა ფიქრი და სუ თვითმკვლელობაზე ვფიქრობდი და ა.შ. – მარა ბოლოს უფრო გამომისროლეს მესამე ალტერნატიულ გზაზე ვიდრე ჩემით წამოვედი… მაგრა გამიმართლა ცხოვრებაში, ვერჯერ, ეს უდაოა… და სამწუხარო – იასნია მერჩივნა რო ჩემით მიმეღწია ბევრი რამესთვის, მარა ბევრი რამე უბრალოდ “შემომეღწია” როცა ერთი ხიფათიდან გავრბოდი შეშინებული და მეორე ხიფათში ვიბლანდებოდი…

  14. OTO ამბობს:

    *გააჩნია რატომ და რისთვის იკლავ თავს.

    *ყველაფერს ძალიან მარტივად უყურებთ.

    *ძირს ყველა ფორუმი !

  15. Cyborg ამბობს:

    OTO
    ya wohl! – იმენნა!! ყველაფერს ძალიან მარტივად ვუყურებთ და ვინც რთულად უყურებს – ტყვილა იშლის ნერვებს… თუმდაც სიცოცხლეს და სიკვდილს… ჩემმა ძალიან, სუპერ ახლობელმა ადამიანმა, მოიკლა თავი, ვსმისლე ქონდა მცდელობა, ხოდა trust me უფრო რეალისტური წარმოდგენის ქონა შეუძლებელია, ორი დღე ღამე, ხუმრობის გარეშე, გავატარე მისი პალატის კარებთან კორიდორში, 3-ჯერ გაუჩერდა გული და ა.შ.

    მარა ყველაფერი მარტივადაა – არის კონკრეტული ფაქტები, რისი გადაბიჯებაც შეეშინდა ან ვერ შეძლო ან იქნებ არც უნდოდა – ხოდა ჩათვალა რო ყველაზე მარტივია თავი მოეკლა…

    ხო ვამბობ – არაფერია იმაზე ტრაგიკული ვიდრე ადამიანი რომელმაც ყველაფერი რაც უღირდა და უყვარდა – დაკარგა, და თუ ის გადაწყვეტს რო მეტი ცხოვრება აღარ უღირს – რაც ლოგიკურია, ადამიანმა ტამ 15 წელი ცხოვრება ჩადო გვერდზე მყოფ საყვარელ ადამიანებში და მერე ერთ დღეს აორთქლდენ – სავსებით უპრობლემოდ შეიძლება ჩათვალო რო რაც გიღირდა ამ ქვეყნად(იმიტო რო ენერგია ჩადე თუმდაც) – აღარ არსებობს და რაღა აზრი აქ შენ იარსებო?… და ვერავინ ვერ გაამტყუნებს მასეთ თვითმკვლელობას… და არც ვამტყუნებ – ზოგადად თვითმკვლელებს, ყველა თავის წილ უბედურებას ნახავს ცხოვრებაში, უკლებლივ ყველა… პროსტო ყველა სიტუაციაში არის მესამე გზაც, ყველაზე რთული, და ყოველთვის არის მოკლედ არჩევანი, ღლავნოე აირჩიო რა გინდა და არა უბრალოდ აირჩიო მარტივი იმიტო რო მარტივია…

    და ნუ ვიმეორებ ეს ყველაფერი იასნია არ ეხება 16-19 წლის უბედურ წლებს როცა უბრალოდ ყველაფერი იმდენად დუღს და გადმოდის რო გული გისკდება და არადა შენი წინა სამყარო, როცა ყველას უყვარდი მარტო იმიტო რო ხარ და არსებობ – ინგრევა და იწყება სამყარო სადაც უნდა დაიმსახურო რო ვაფშე ზედ დაგაფურთხონ და ამის გამო ცდილობ ყველა გზას და ხერხს მიმართო… ეტა დრუოი რაზგავორ, ი პრი ტომ ნე ინწირესნი…

  16. Sweet Baby Girl ამბობს:

    დოდი, გული სად გაქვს?

    იმან რომ მოიტყუა ეგ ცალკე საკითხია…

  17. ketketa ამბობს:

    სუიციდისკენ მიდრეკილების გენი არსებობსო, იცით? რა საშინელებაა…

  18. miramax ამბობს:

    ვეთანხმები საიბორგს! :yes:

  19. bigcrow ამბობს:

    სუიციდი არსებობს ერგვარი – ფიზიკური და სულიერი…
    დოდ, მინუს კანდიდატი ხარ შენ ჩემთვის… გამოეთიშე შოუს…

  20. bigcrow ამბობს:

    და ყველა, ვინც ფიქრობთ, რომ სიკვდილისთვის აუცილებელია მართლა მოკვდე… მინუსები ჩემგან…

    მმო მაინც არ გითამაშიათ? იგივეა ცხოვრება… ლოგ აუთ და შენ უკვე იქაურებისთვის მკვდარი ხარ :) მერე რა, რომ სხვაგან ცხოვრობ, მთვარია რომ იქაურებს უთხარი – მე თქვენ ყლეზე მკიდიხართ, მე თქვენ ვეღარ გიტანთ და მე გავდივარ თამაშიდან :)

    იგივე ქნა ვინსენტომ. ასე რომ ნუ განიცდით, მიხვდებით თქვენც ოდესმე, იმედია :)

  21. Rocko ამბობს:

    კისი, იძულებული ვარ მეც მინუსი მოგცე… :D

    არ შეიძლება ასე ერთი ხელის მოსმით მსგავსი დებულების დადება. სუიციდი და მისადმი მიდრეკილი ხალხი ბევრად უფრო კომპლექსური და მრავალკომპონენტიანი თემაა, რომელსაც მსგავსი ზედაპირული ანალიზი არ შეეფერება.

    (რავარი სიტყვები ვიხმარე, ჰა? :D)

    ანუ, ყველაზე მარტივად რომ ვთქვა, არის ორი ტიპის ადამიანი:
    ერთი, რომელიც მუდმივად თვითმკვლელობაზე საუბრობს, რათა გარშემომყოფების ყურადღება მიიქციოს, ანუგეშონ, დაუყვავონ, მოეფერონ, etc. და სინამდვილეში ჩემი ყლის ტრაკი აქვთ.
    და მეორეები – რომლებიც უბრალოდ დგებიან და იკლავენ თავს :)

    თუ შენ თავის მოკვლა ყველაზე მარტივი გამოსავალი გგონია რომელიმე სიტუაციიდან, ესეიგი არასოდეს დამდგარხარ რეალურად ამ საკითხის წინაშე და მშურს შენი :) არასოდეს დაგჭირვებოდეს ამაზე ფიქრი ;)

    უბრალოდ, ნამდვილად სიმამაცეა სუიციდი ;) არანაკლები სიმამაცე, ვიდრე არსებულ პრობლემასთან არ-შეგუება და მისი გადაჭრა.

    კიბორგას კი ზუსტად ვეთანხმები ”უკანასკნელი სარგებლის” ამბავში :D პირობას ვდებ, რომ თუ ოდესმე გავბედე, მინიმუმ 1 რუს სამხედროს მაინც გავიყოლებ! :D
    ( აბა სხვანაირად ჯერ ტრაკი არ მაქვს და… :) )

  22. Rocko ამბობს:

    ხო, და მესამე ტიპის ხალხი დამავიწყდა – 15 minutes of fame-ისთვის მებრძოლი ფორუმელები :D რომლებიც სტუდენტი-მარკეტოლოგებივით, მთელ ამ ფიარ-სვლას დროის მხოლოდ კონკრეტული ეტაპისთვის გეგმავენ და სამომავლო შედეგებს არ ითვალისწინებენ :D

  23. Jaco ამბობს:

    ეეეეჰ, კარგად იყავით სულ ყველანი, არაფერი დაგაჭირვოთ მაგისკენ გასახედად… წავედი ლუდი დავლიე

  24. dodka ამბობს:

    მომეცით მინუსები, მომეცით!

    მე ვარ ბუნებრივი ატბორის მომხრე – სუსტი ადამიანები არ მიყვარს და მაღიზიანებს. და დაე, ბომბი დაეცეთ მათ :D

    ასევე – სუიციდი არ მიმაჩნია სიმამაცედ. პირიქით, ჩმორიზმია.
    უფრო ძნელია ადგე და გააგრძელო ცხოვრება.

    ხოდა ეს “ყურადღება მომაქციეთ” მასტები ხომ საერთოდ – მაგენი თვითმკვლელებზე უფრო აუტანლები არიან.

    @სვითი – გული მაქვს თავის ადგილას, პროსტა ზეა იზ ნოუ მერსი ფორ კლეზ :D

  25. Cyborg ამბობს:

    dodka
    ა პო მნე ტაკ გული არ გაქვს – და რა? – უნდა გქონდეს? – ისე სუ მთლად რო არ გქონდეს would be even better, ჯღნავილები suxx რა…

    მასტერ Rocko
    პირველ რიგში სენქიუ რო ესეიგი რჩევას გაითვალისწინებ.

    რაც შეეხება “სიმამაცეა” თვითმკვლელობა თუ არ არის.

    თუ გინდა აქ არა, პმ-ში ფორუმზე, ან სადაც გინდა – მომიყვანე 1 მაგალითი მაინც როცა თვითმკვლელობა სიმამაცეა.

    მე მოგიყვან – რაღაც SAW-ს სიტუაცია, შენ თუ თავს მოიკლავ შენი საყვარელი ადამიანი რო თავის რამე დიდი მაკრატელით მოკვნეტას გადაურჩება…

    ყველა დანარჩენ სიტუაციაში, და ალბათ მანდაც, არის მესამე, ყველაზე რთული გზა – რომელიც გულისხმობს ყველა წესების წინააღმდეგ წასვლას და ორივეს გადარჩენას – მარა ის იმდენად რთულია რო გირჩევნია წესებით ითამაშო და ან შენ მოკვდე ან ის გაწირო…

    რაც შეეხება თვითონ სიმამაცის ფაქტს – ჩემთვის ბევრად უფრო მამაცია ლუბოი ტამ სპეცი რომელიც 20 კაცის შემადგნელობით შედის მტრის ზურგში ტამ როკის გვირაბის ასაფეთქებლად, როცა იცის რო იმენნა იქიდან უკან აღარ დაბრუნდება, და მოკლავენ ვიღაც ნაბოზარი რუსი ჯარისკაცები და გაფატრავენ მის ტრუპს მერე და დაანაკუწებენ და მაინც მიდის – იმიტო რო გასაკთებელია.
    ვიდრე ვიღაც დაქლიავებული რომელიც საკუთარ პრობლემებს ვერ ერევა, სვამს 20 ტონა არაყს დღეში და ბოლოს და ბოლოს აბამს თავს რო ვენები გადაიხსნას…

    გეუნები, მომიყვანე ლუბოი კონკრეტული მაგალითი, ლუბოი, აქ არა თუ გინდა თქო, და აგიხსნი რა იყო მესამე, ყველაზე რთული გზა რომელიც იმ ადამიანმა არ გააკეთა.

    და თუ მდგარხარ სუიციდთან მართლა ახლოს, და თუ მართლა გქონია მომენტი როცა მარტლა მზად იყავი თავი მოგეკლა – გეცოდინებოდა რო არაფერი რთული არ არის, თუ ნახავ ვინმეს ვისაც უცდია, მართლა უცდია, და შემთხვევით გადარჩენილა (და არა იმიტო რო ცოტა დამაძინებელი, ან პირიქით – ზედმეტად ბევრი დამაძინებელი გადაყლაპა), კითხე და მოგიყვებიან როგორი ადვილია სინამდვილეში მოიკლა თავი როცა მართლა გამოუვალ მდგომარეობაში ხარ(ან ასე გეჩვენება) – და ისე სუიციდზე ობიხოდში, ყოველდღიურად, ყველა ვფიქრობთ და იასნია უფ, ძნელია კაცო, იმიტო რო არ ხარ იმ მთლად განადგურებულ მდგომარეობაში როცა სიკვდილი გადარჩენად მიგაჩნია… ხოდა აი მაგ სიტუაციაში ალბათ მართლა ვინმემ უნდა დაგანახოს მესამე, რთული, საშინელი, სასტიკი გზა და კიდე დაგაძალოს როგორმე ის გაიარო… ან უნდა თავი მოიკლა, ჩისტა სლუჩაინნა გადარჩე და მერე გაიარო ის რთული გზა იმიტო რო მიხვდები მარტივ ფაქტს – რო დასაკარგი უკვე აღარაფერი გაქ, ყველაფერი დაკარგე, მათ შორის საკუთარი ცხოვრებაც – ერთხელ უკვე დაკარგე, ხოდა სიკვდილს ყოველთვის მოასწრებ და ინტერესი ზუსტად იმაშია ის რთული გზა გაიარო – სიკვდილში საინტერესო არაფერია…

    ამაზეც პმ-ში თუ გინდა.

    ამინუსეთ ეხლა დოდი და იყავით. დოდის სუ კიდია თქვენ ამინუსებთ თუ არა – და თქვენ კიდე ამინუსებთ იმაზე რაც თქვენც არ იცით ნორმალურად, დოდი ასეთ ჰიპოტეტურ მოსაზრებებზეა – თქვენ მასეთზე და ატრაკებთ ორივე სასტავი ხოშიანად… და იასნია დოდისაც უფიქრია სუიციდზე და მგონი ნორმალური ადამიანები ამაზე ფიქრის გარეშე არ ყალიბდებიან საერთოდ… ადამიანი რომელმაც კატეგორიულად არ გადაწყვიტა – არჩევისა და შედარების შედეგად რა ირჩევს ცხოვრებას და არა სიკვდილს – ადამიანი არ არი, არი მერყევი რაღაც ღლაბუძა რომელიც ცდილობს უბრალოდ გადარჩეს ყოველ კონკრეტულ მომენტში…

  26. keti ამბობს:

    სიმამაცეა, როცა ძალიან გინდა გასვლა და შეძლებ საკუთარ სურვილზე მაღლა დადგე, გადალახო ის და იცურო აღმა!
    ეს გამოწვევაა
    ძაან დიდი გამოწვევა: აბა რას იზამ
    ბარიერია, რომელსაც უნდა გადაახტე
    თავის მოკვლა გადასახტომი ბარიერის წინ ცხენიდან ჩამოვარდაა, ტალახში ჩაბრეხვება და იქნებ ხერხემალში გადატეხვაც.

    ნუ ჩააგონებთ მოზარდებს (!) რომ ეს სიმამაცეა.
    რადგან ეს არის ხელის ჩაქნევა
    მე მებრალება ხელჩაქნეული ადამიანები.

  27. keti ამბობს:

    ეს რაც შეეხება ფიზიკურ მოკვდინებას.
    სულიერად სიკვდილი სხვა რამეა…
    აქ ძირითადად მკვლელობები ხდება:)

  28. marazma ამბობს:

    tqven me shemarkvet :bis:

  29. nodo ამბობს:

    ხშირად ვკითხულობ ამ ბლოგს,ნუ არაფერს არ ვწერ ხოლმე-მხოლოდ ვკითხულობ და ამ თემას რომ არ შევეხო არ შემიძლია : ))))
    მოკლედ უშუალოდ თვითმკველობას რაც ეხება მაგარ Yლეობად მიმაჩნია,მარიაჟობაა და მეტი არაფერი,გინდათ მცდელობა უბრალოდ და გინდათ შედეგიანი თვითმკვლელობა :D ბაზარი არაა მეც ვღადაობ ხოლმე მაგ თემატიკაზე,თუმცა ეგ ყველაფერი ხუმრობად რჩება და სერიოზულადაც არავინ არ აღიქვამს ამ ჩემს სიტყვებს,ნუ კარგად ვინც მიცნობს რა,რა თქმა უნდა არ შეიძლება ყველა თვითმკვლელის ერთ ქვაბში მოხარშვა,ვიცნობდი ისეთსაც ვინც სიმთვრალეში გაისროლა,კაიფისას გაისროლა,დეპრესიის დროს გადახტა…ყველას თავისი სევდიანი ისტორია აქვს,მეცოდებიან?თავიდან კი…პატივს ვცემ?არა,ყველა თვითმკვლელი ფურთხის ღირსია ჩემთვის,შეიძლება “გამართლება” მოუძებნო თინეიჯერს,მაგრამ როცა თავი პიროვნება გონია ვინმეს და ისეთ “ასაკშიც” არის როცა რაღაც მოეთხოვება ამ ცხოვრებაში უბრალოდ გული მერევა ასეთებზე…
    სიმამაცე?მწარედ ჩამეცინა…სიმამაცე ცოტა სხვა რამეა ჩემთვის,სიმამაცეზე საუბარი შეიძლება როცა რაღაცას ან ვიღაცას ეწირები,თვითმკვლელობისას ვის რას უმტკიცებს ადამიანი?ქვეყანას ეწირება?ოჯახს?საყვარელ ადამიანებს(მეგობრებს და ა,შ.)?რწმენას?თუ რა ჩემ შამბალას?
    მეზარება ბევრი წერა,მგონი აზრი გასაგებია…

  30. Cyborg ამბობს:

    nodo
    100% ბოლომდე რო შევავსო შენი აზრი დავსძენ რო ყველას, უკლებლივ, ჩვენი მძიმე და სევდიანი ისტორია გვაქ, და არავის არ აქვს ვინმეზე მეტი, სიბერეში, სიკვდილის წინ, ვსე კვიტი, ყველას ერთი ძღრენი აქ გავლილი… ხოდა მანამდე თავის მოკვლა რაღაც გაქცევის პონტია კაკ რაზ საერთო მომავალი ძღენის მომკვისგან…

    kati
    ვოტ იმენნა…

    კი სხვა საუბარია მორალური თვითმკვლელობა, და კიდე ბლომად დეფინიცია ჭირდება როდის არი ეს თვითმკვლელობა დასრულებული და როდის უბრალოდ გრძელვადიანი დეპრესიაა და ა.შ.

  31. nodo ამბობს:

    Cyborg
    ეგრეა ხო,არავის აქვს “უფლება” თავისი უბედურება სხვისაზე წინ დააყენოს იმ ამბავში რომ,ამ დედანატირებ დედამიწაზე ადამიანი არ მეგულება ვისაც გაჭირვება,სევდა და უბედურება არ გამოუცდია,და თუ კი ვინმეს ასეთი გონია თავი ჩემთვის ის ადამიანი აღარაა,უბრალოდ ვიღაცას ძალუძს შემრძოლება-ვიღაცას არა,გაქცევაა აბა რა!!!დავამატებ რომ ლაჩრული გაქცევაა,შეიძლება ბევრს გულზე მოხვდეს მაგრამ ეგ ნაბიჯი ოჯახის დაკიდებაა პირველ რიგში,რამდენიც არ უნდა ვატრაკოთ,გულის სიღრმეში დედაზე,ცოლზე,შვილზე,ძმაზე,დაზე,მეგობარზე,შეყვარებულზე და ა.შ. ძვირფასი არავინ არ არის,არ ღირს მაგათი დაღვრილი არც ერთი ცრემლი ამად რა,ვის არ უფიქრია მართლაც ამაზე,უბრალოდ იმ მომენტში წარმოვიდგინე წამიერად დედაჩემის დაღვრილი ცრემლი და ჩემი თავი შემძულდა როგორ გავბედე თვითმკვლელობაზე გაფიქრება :პუკე: თან მეტწილად თვითმკვლელობა განწირული სიყავრულის ნიადაგზე ხდება ან ყოველშემთხვევაში მაგას მოყოლილ შედეგების ნიადაგზე,ნუ ეს ცალკე სასაუბრო თემაა…გავატარეთ…
    მორალურ სიკვდილს რაც ეხება,ამაში უცნაური არაფერია ჩემი აზრით,ანუ არსებობ:ჭამ,სვავ,მუშაობ ან სწავლობ,”ერთობი”,თუმცა შიგნით სიცარიელეა,ამასაც ბევრი მიზეზი აქვს,თუმცა ეგ დროებითია ჩემი აზრით…გამოსავალიც ყველა ადამიანისთვის ინდივიდუალურია :)

    Cyborg ახლა რაღაც აზრმა გამიელვა თავში ასეთი სიტუაცია წარმოიდგინე:მაგალითად ვიღაც ტიპმა მანქანით გაიტანა ვიღაც ბავშვი და დაიბრიდა ის ბავშვი,მერე ამ ტიპმა ამის ნიადაგზე თავი მოიკლა…ეს რა არის?ახლა ვფიქრობ და დამაჯერებელი პასუხი ვერ გამიცია ჩემი თავისთვის…

    პ.ს.არადა წერა მეზარებოდა :D

  32. nodo ამბობს:

    Cyborg
    ეგრეა ხო,არავის აქვს “უფლება” თავისი უბედურება სხვისაზე წინ დააყენოს იმ ამბავში რომ,ამ დედანატირებ დედამიწაზე ადამიანი არ მეგულება ვისაც გაჭირვება,სევდა და უბედურება არ გამოუცდია,და თუ კი ვინმეს ასეთი გონია თავი ჩემთვის ის ადამიანი აღარაა,უბრალოდ ვიღაცას ძალუძს შემრძოლება-ვიღაცას არა,გაქცევაა აბა რა!!!დავამატებ რომ ლაჩრული გაქცევაა,შეიძლება ბევრს გულზე მოხვდეს მაგრამ ეგ ნაბიჯი ოჯახის დაკიდებაა პირველ რიგში,რამდენიც არ უნდა ვატრაკოთ,გულის სიღრმეში დედაზე,ცოლზე,შვილზე,ძმაზე,დაზე,მეგობარზე,შეყვარებულზე და ა.შ. ძვირფასი არავინ არ არის,არ ღირს მაგათი დაღვრილი არც ერთი ცრემლი ამად რა,ვის არ უფიქრია მართლაც ამაზე,უბრალოდ იმ მომენტში წარმოვიდგინე წამიერად დედაჩემის დაღვრილი ცრემლი და ჩემი თავი შემძულდა როგორ გავბედე თვითმკვლელობაზე გაფიქრება :პუკე: თან მეტწილად თვითმკვლელობა განწირული სიყავრულის ნიადაგზე ხდება ან ყოველშემთხვევაში მაგას მოყოლილ შედეგების ნიადაგზე,ნუ ეს ცალკე სასაუბრო თემაა…გავატარეთ…
    მორალურ სიკვდილს რაც ეხება,ამაში უცნაური არაფერია ჩემი აზრით,ანუ არსებობ:ჭამ,სვავ,მუშაობ ან სწავლობ,”ერთობი”,თუმცა შიგნით სიცარიელეა,ამასაც ბევრი მიზეზი აქვს,თუმცა ეგ დროებითია ჩემი აზრით…გამოსავალიც ყველა ადამიანისთვის ინდივიდუალურია :)

    ახლა რაღაც აზრმა გამიელვა თავში ასეთი სიტუაცია წარმოიდგინეთ:მაგალითად ვიღაც ტიპმა მანქანით გაიტანა ვიღაც ბავშვი და დაიბრიდა ის ბავშვი,მერე ამ ტიპმა ამის ნიადაგზე თავი მოიკლა…ეს რა არის?ახლა ვფიქრობ და დამაჯერებელი პასუხი ვერ გამიცია ჩემი თავისთვის…

    პ.ს.არადა წერა მეზარებოდა :D

  33. Cannabis ამბობს:

    “კარგი, ცუდი, ბოროტი,” ყველას გექნებათ ნანახი, მანდ ერთი გენიალური ფრაზაა.. “ბოროტს” ტვინს მოუტყნავენ რაღაც მაღალფარდოვანი რეჩით, თავზე ადგას მასტი პისტოლეტით, ჰოდა ეს დაასწრებს ამოიღებს და ტვინს გაასხმევინებს, დახედავს მკვდარს და ეუბნება “როცა მოკვლა უნდათ დიდხანს არ ლაპარაკობენო” აქაც ეგრეა..

  34. keti ამბობს:

    nodo
    მაინც არ არის ის ტიპი მართალი – მაინც გაქცევა გამოდის.
    და თუ არსებობს იმ ქვეყნად სამსჯავრო, უფრო მეტად დამნაშავე წარსდგება, თუ არ არსებობს და გაქცეული დარჩება. მეტი რა რო, არც არაფერი.

    მე იმ ადამიანებზე ვფიქრობ, გენიოსებზე, რომლებსაც უჭირთ ადგილის პოვნა და თავს იკლავენ.
    აქ არ არის თავის დამკვიდრების მცდელობები და ასეთები. ვერ ხარშავენ, რომ მეტი არიან.. ინფორმაციას, მათი ტვინი რომ ხარშავს, ვერ ერევიან. უფრო სწორედ, არსებულ რელობასთან, სადაც ცხოვრობენ, ვეღარ არიან შეთავსებადები. ალბათ არის ტვინში რაღაც ზღვარი, სადაც ეკეტებათ ცნობიერება. ეს უკვე ბედისწერაა. მაგალითად გალაკტიონი. მაგრამ ალბათ არ ღირს ამ თემის გავრცობა. ეს ერთეულებია.
    შეყვარებულები, ვალები და სხვა რამეები, რაც ჩვეულებრივ მოკვდავებს უბიძგებთ აქეთ, არაა საკმარისი მიზეზი გასაქცევად :)
    მოკლედ, არ ვამართლებ.

  35. linguistus ამბობს:

    ამ თემასთან დაკავშირებით ცხონებული ჯორჯ ისტმენი გამახსენდა, რომელსაც სიკვდილის წინ ასეთი რამ უთქვამს: “To my Friends, My work is done. Why wait?”. თვითმკვლელობის ყველა სხვა ნაირსახეობას შორის აი, ეს ვარიანტი გასაგები და მისაღებია ჩემთვის. ადამიანმა ყველაფერს მიაღწია, ყველაფერი ნახა, სრულად დაკმაყოფილდა ამ უბადრუკ პლანეტაზე, მასლოუს პირამიდის ყველა საფეხური დაიპყრო, ერთი სიტყვით “მოვიდა, ნახა და გაიმარჯვა” და ბოლოს ლოგინში საცოდავ მდგომარეობაში სიკვდილს, როცა ნათესავები მის სიკვდილს იმიტომ ისურვებდნენ რომ ნანატრი მილიონები მიეღოთ, ღრმა სიბერეში თავად გადაწყვიტა როდის უნდა წასულიყო აქედან. ასეთი თვითმკვლელობა არ არის ლუზერობის გამოვლინება და ჩმორიზმი, პირიქით ძალიან დიდი სიძლიერე იმალება მის უკან.

    ასე რომ როცა თვითმკვლელობაზე ვსაუბრობთ ასე ცალსახად მისი ხელაღებით სტიგმატიზაცია მე მგონი რომ არ შეიძლება. თვითმკვლელობა აქტია, გაბედულ და თამამ ნაბიჯში გამოხატული. თუ ის საშუალებაა პრობლემების გადასაჭრელად, მაშინ მას უსუსური იერი აქვს და თუ კი თავად თვითმკვლელობაა წერტილი ღირსეულად დაწერილ წიგნში, რატომაც არა? – მაინცდამაინც წიგნი სამი წერტილით, უნდა დასრულდეს?!

    აქაურობას ხშირად ვსრუმრობ ხოლმე და ჩემი აქ მოსვლის მიზეზი ის აქტუალური თემატიკაა, რომელსაც ამ ბლოგის დიასახლისი და მისი სტუმრები ეხებიან. თვითმკვლელობაც ერთ–ერთი მათგანია. ყველა ეპოქაში და კულტურაში მის მიმართ განსაკუთრებული დამოკიდებულება არსებობდა და არსებობს. მაგალითისთვის ქრისტიანობა მას კრძალავს და ჯოჯოხეთში გზავნის თვითმკვლელებს, იაპონიაში თვითმკვლელობა ადამიანის ღირსების ერთ–ერთი ატრიბუტია, დასავლეთში დღემდე ვერ შეთანხმდნენ აქვს თუ არა ადამიანს ევთანაზიის უფლება, ერთი სიტყვით გასაგებია, რომ ეს საკითხი ყველას აღელვებს და აღელვების მიზეზი ზუსტად ის არის, რომ ცალსახა რეცეპტი არ არსებობს იმასთან დაკავშირებით – თვითმკვლელობა “კარგია” თუ “ცუდი”, კაი ტიპობაა სუიციდი თუ – ჩმორიზმი, ანუ ყველაფერი კონტექსტზეა დამოკიდებული. იყო დრო ახალგაზრდა ვერთერის სუიციდი აჯადოებდა მთელ თაობებს, ახლა კი ვერთერი ლუზერი და ჩმორია, ჰოდა კარგი იქნება თუ ყოველი მხრიდან მივუდგებით ამ საკითხს, იქნებ საკითხის უფრო ღრმა ანალიზით ზედაპირზე ცურვა აღარ მოგვინდეს და მერე იმაზე კი არ ვიფიქრებთ თუ ვინაა პლიუს–მინუს კანდიდატი, არამედ იმაზე თუ რატომ იკლავენ ადამიანები თავს…

    P.S. აქ ლინკები როგორ ფორმდება არ ვიცი, ასე რომ აი, ისტმენის ლინკი ვიკიპედიაში: http://en.wikipedia.org/wiki/George_Eastman :)

  36. Cyborg ამბობს:

    linguistos
    ზუსტად!

    ბოლო რამდენიმე პოსტს თუ გადაიკითხავთ მგონი მოვახერხე საუბრის ზუსტად მაგ სფეროში გადაყვანა – რატო იკლავენ თავს ადამიანები. ანუ მსჯელობა ფორმატიდან “არ მევასებიან თვითმკვლელები” (с) dodie და “თვითმკვლელობა სიმამაცეა” (с) Rocko – მოვიდა საუბრამდე თემაზე თვითმკვლელობა გაქცევაა თუ პირიქით – პრობლემისთვის თვალის გასწორება თუ რა არის და შესაბამისად რა აიძულებს ან იქნებ პირიქით – ახალისებს და ანდომებს ადამიანს მოიკლას თავი…

    მე ვიძახი რო სიტუაცია და გარემოება და საკუთარი სისუსტე, მილიონჯერ დავწერე ზემოთ და ხაზი გავუსვი რომ ყველა და სულ ყველა სუიციდის ისტორიაში არის გადაუჭრელი პრობლემა, რომლის გადაჭრის ერთადერთი გზაც თვითმკვლელს სიკვდილში ეჩვენება… და ყოველთვის, ყველა სიტუაციაში, არის მესამე – სიკვდილზეც კი უფრო რთული გზა…

    აი იგივე “დობლესნი” ხარაკირის მოვლენა, რომელიც ყველაზე ხშირი იყო მაშინ როდესაც ორ პროვინციას შორის ბრძოლაში ერთ-ერთი პროვინცია წააგებდა, მის მფლობელ სამურაის კი მოკლავდნენ (ვინც არ იცის – სამურაი უბრალოდ თავადს ნიშნავს…) – ყველა მისი ქვეშევრდომისთვის ითვლებოდა რო ეს იმხელა სირცხვილია რო თავი უნდა მოეკლათ… ანუ ლოგიკით ფარით ან ფარზე – ცოცხლად გადარჩენა იმ ომში სირცხვილად ითვლებოდა… ხოდა ჩაუჯდებოდა ეს ჯარისკაციც, სარდალი, გენერალი – უფრო ხშირად, და გამოიფატრავდა მუცელს…

    იდეა? – კაცი მოკვდა და მისი იდეები და მისი ომი დამთავრდა?? – არსებობს მესამე გზა(და ესეც მომხდაარა ძალიან იშვიათად) – ადგე და გააგრძელო ბრძოლა მისი იდეებისთვის, თუ მიწებისთვის, თუ ოჯახისთვის – მის გარეშეც, ადგე და ებრძოლო, თუმდაც პარტიზანულად, იმ დამპყრობელ სამურაის… უბრალოდ ეს ბევრად უფრო რტულია ვიდრე მილიონჯერ დაჭრილი და ტკვილ გამოვლილი ჯარისკაცისთვის ადგეს და თავი მოიკლას, ეს კომპიუტერზე მიჯაჭვულ როკოს, შეიზლება, ეჩვენება რო სიკვდილი ძნელი განსახორციელებლია და არი ხლხი რომლებიც კარგად იცნობენ სიკვდილს და მათთვის ჩვეულებრივი ამბავია და არაფერი რთული ამაში არ არის მათი თვალთახედვით… ხოდა კაკ რაზ მათივე რეალისტური თვალთახედვით – ბევრად ძნელია 100 კაცით 1000-იან არმიას ებრძოლო და დამპყრობელი სამურაი გააძევო, ბევრად უფრო მეტი ტრაკი უნდა…

    წიპა აი კაი მაგალითი, რომელიც ტყუილია მარა ზა ტო ყველამ იცის – ვილიამ ვოლასს რო ცოლი მოუკლეს, ხო ლოგიკური იქნებოდა რო მასაც თავი მოეკლა? – ან სმა დაეწყო და დარდს მიცემოდა და მორალურად მომკვდარიყო ხო? – მარა იყო მესამე გზა – ეომა ინგლისთან იმისთვის რო მეტი ასეთი რამე აღარ მომხდარიყო და გზაში შური ეძია… კი – მის ცოლს ვეღარაფერი გადაარჩენდა, ვერც სამურაის გადაარჩენდა ვერაფერი წინა სიტუაციაში, მარა ზუსტად ამაშია საქმე – შენ ცხოვრება გაძლევს ხელში ძალიან მძიმე, შავ და მტკივნეულ კარტს – რომელიც 99% თვითმკვლელობამდე მიგიყვანს… მარა თუ შენ ტრაკი გეყოფა – ის კარტი შენს მოტივირებას მოახდენს ებრძოლო იმ კარტის წყაროს…

    აი… ავტო ავარიაში რო დაიღუპოს დოდი – სუ ვფიქრობ რო აუცილებლად მოვკლავ ვინც დაარტყამს და მერე თავს მოვიკლავ…

    ლოგიკურია არა? – და რომანტიული, და კიდე ვიღაც გენიოსი იტყვის რო სიმამაცეა თურმე…

    და სინამდვილეში რა არი იცი სიმამაცე? – ადგე, შეისწავლო რატო მოხდა რო გაიტანა დოდი მანქანამ – და 10 წელი იომო, ეთრიო სასამართლოებში, საკრებულოებში, პარლამენტამდეც მიხვიდე და შეცვალო კანონი, და არა მარტო კანონი – მერე მოიძიო ფული და ტელევიზორით რეკლამა დააფინანსო რო მეტი ასეთი რამე აღარ განმეორდეს… ეს იმდენად ძნელი, გრძელვადიანი და ნებისყოფის მომთხოვნი რამეა რო იმ წამს, ტრაგედია რო გახვევია თავზე არც გაფიქრდება… კი – ფაქტია, ცოლი რო მოგიკვდება ცხოვრებას ვერ გააგრძელებ ვითომც არაფერი მომხდარაო, მაშინ მორალურად დაბრედილხარ და ეგ არი, ან თავი უნდა მოიკლა, ან მთელი ცხოვრება დაუთმო მისი პერსონის ირგვლივ რაიმე რეალურად meaningfull-ის კეთებას…

    რატო იკლავენ ადამიანები თავს? – იმიტო რო ეზარებათ…

  37. dodka ამბობს:

    კსტაწი, პო წემე – პოსტსეკრეტზე რეკლამდება (საერთოდ იქ რეკლამები არ არის) – ერთი რამ.
    მოკლედ, ტიპის ცოლმა თავი მოიკლა რა. და ეს ტიპი დიზასტერში გადავარდა, წარმოიდგინე, ცხოვრობდნენ ჩვეულებრივად და უცებ ბაც, თავს იკლავს ცოლი.

    ადგა მერე და ჩამოაყალიბა რაღაც კომპანიის პონტში, სატელეფონო დახმარება თვითმკვლელტათვის – ბევრი წვალება მოუწია და სახელმწიფოსთან შეთანხმებები და ა.შ., და ეჯრ არ არის მთლად გლადკა საქმე, მაგრამ ზუსტად იგივე გააკეთა, რასაც კიბორგ, შენ ფიქრობ – ცოლის პერსონის ირგვლივ ცდილობს გააკეთოს რამე აზრიანი და დაეხმაროს ვინმეს.

    @ლინგუისტუს – სიმართლე რომ გითხრა, პოსტის წერისას არ დავფიქრებულვარ მაგალითად, მოხუც ხალხზე, ან ტამ, ევთანაზიაზე (რომელსაც ვემხრობი ზოგადად).

    მოკლედ, ჩემი ნეგატივის ტარგეტ აუდიენსი ეს მოკურტკობეინო სასტავია რა, რომლებიც მართლა რავი, უნებისყოფობის, სიზარმაცის, ეგოიზმის, მოწყენილობის და ა.შ. გამო იკლავს თავს.

  38. Cyborg ამბობს:

    dodka
    ნუ ვოტ!…

    ხოდა სენ ხო იცი ჩემი ორგანიზატორული ნიჭის ძალა და ამბავი ( :ნიმბ: )

    ხოდა წარმოგიდგენია რამხელა დანაშაულს ჩადიხარ სამშობლოს წინაშე თავს რო არ იკლავ? – რამდენს გავაკეთებდი… რამდენს მივაღწევდი.. მარა არა – არ გინდა შენ სიკეთე სამყაროსთვის ეტყობა…

    ევთანაზიაზე – ეგ ვაფშე არ შედის სუიციდის ფორმატში… ევთანაზია როცა ფიზიკური სხეული გაპიზდეცდა და ვსიო ნა ხუი. და სუიციდი არი ჩისტა ჯანმრთელი ოყლომონი რო ხარ და ვენებს რო ისერავ ხუი ზნაეტ რისთვის…

  39. Evilchik ამბობს:

    amdeni “ver vitan” da “mezizgeba” rac shen page-zea memgoni sxvagan arsad ar minaxavs :D be positive :P life’s good :D cxovreba mshvenieria :D … :P

  40. Sandro ამბობს:

    მაგარი ტიპები ხართ, გიადვილდებათ სხვაზე ცუდის თქმა… ვინმემ დედა რო გაგინოთ, იტყვით ფუ ეგ მურთაზიო… თუ როგორ ამბობ ხოლმე როცა გაგინებენ? ბანძიო, ქართველიო… ჩვენო პრგრესულებიო…

    მერე გაიზრდებით და 4 წლის შვილს მოგიტყნავენ ტრაკში… მაგრამ იტყვით, ოჰ რაც მოხდა მოხდაო? აბა მურთაზები ხოართ ხართ და ის, რაქვია, ჩვეულებრივი უაზრო ქართველები ლოლ

    და აბა ვინ ხართ თქვენ?

    ფორუმელები…. დააა

    რატომ?

    ფორუმზე, არის პოსტის ჩასწორება, აქ ცხოვრება ადვილია… თორე იასნია რთულია დღეში 10 ჯერ დედის პროჭის გინების სმენა….

    მოკლედ, საკუთარ თავებს მიხედოს ყველამ :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s